“(…)

Zou Geert Buelens mij leuk vinden?
Dat zou heerlijk zijn.
Als Geert Buelens ziet dat ik iets ga zeggen over Jeroen
Mettes, zou hij dan denken: hij? Gaat hij iets over Jeroen
Mettes zeggen? Wat weet hij daarover te vertellen?
Dat er geen mysterie is, is heerlijk. Dat besef. De vrije markt is een moordmachine,
heerlijk. Ontmaskeren is heerlijk. Ik ben er! Ik ben er! Ik ben er! Geert Buelens, vind je mij leuk?
Lucas Hüsgen, denk je aan mij?
De sfeer verzieken is een levensvervulling.”

Maarten van der Graaff

(Maarten van der Graaf was één van de sprekers op de avond over N30 van Jeroen Mettes in Perdu)

Dennis Gaens over Mettes

december 3, 2011

Gisteren las Dennis Gaens, op uitnodiging van Perdu, een fragment uit N30 van Jeroen Mettes voor. Vervolgens reageerde hij erop:

“Een van de eerste gedachten die ik had toen ik in N30 begon te lezen was: jeetje, wat veel allemaal. Ik had het idee dat Mettes alles probeerde te vangen en het liefst tegelijkertijd. Het probleem met alles is: het is te veel.

Daarom selecteren we en doordat we selecteren kiezen of creeëren we verhalen, en nog belangrijker: helden. En eigenlijk zijn er maar twee typen schrijvers: zij die de helden beschrijven en zij die er een willen zijn. Mettes wilde er veel liever een zijn dan er een creeëren.

Kunstenaars zoals Mettes zijn gamechangers, die niet in hokjes vallen, omdat ze precies de hokjes zelf op de schop willen nemen. Was hij hier nog geweest, was er meer van hem verschenen, was er een vent overgebleven om achter dit werk te staan: het Nederlandse poëzielandschap had er onmiskenbaar anders bijgelegen. Het mocht niet zo zijn.”  (lees meer op De Nieuwe S.)

Ook Jos Joosten, Ernst van den Hemel, Maarten van der Graaff en Astrid Lampe gaven hun kijk op het oeuvre van Jeroen Mettes.

Vanavond, 2 december stelt Inge Braeckman haar nieuwe dichtbundel Incantaties I voor in het Poëziecentrum Gent. Inge Braeckman (Gent, 1974) is Licentiaat in de Rechtsgeleerdheid en studeerde Germaanse talen. Ze is dichter, kunstcriticus, vertaler en redacteur. Zo werkt ze onder andere als publicist voor Galerie De Zwarte Panter en <H>ART Magazine. Ze debuteerde in 2009 bij het Poëziecentrum in de Bel Etage-reeks met de bundel Beeltenissen. Ze publiceerde reeds gedichten en prozaïsche regels in tijdschriften, zoals Revolver, De Volksverheffing, Poëziekrant, Kluger Hans, en Deus ex Machina. In het tijdschrift Krautgarten verschenen dit jaar gedichten van haar in een Duitse vertaling.

Erik Lindner leidt de avond in.

Meer info: Poëziecentrum.

Expo Peter Holvoet-Hanssen

december 2, 2011

[Ingezonden bericht]
Expo zee- en stadsgedichten van Peter Holvoet-Hanssen
In het Letterenhuis kondigt Peter Holvoet-Hanssen zijn afscheid als stadsdichter aan. De expo ‘Stadsgedichten, van Antwerpen tot Oostende’ geeft u een overzicht van twee jaar stadsdichterschap. Stadsgedichten veroveren in Antwerpen niet enkel de harten van de mensen, ze veroveren ook de stad zelf. Peter Holvoet-Hanssen heeft gedurende twee jaar een avontuurlijke reis door de stad ondernomen (tot in Oostende toe). Zijn tocht wordt in deze presentatie zichtbaar gemaakt aan de hand van zijn Stadsgedichten. Holvoet-Hanssen wordt daarin bijgestaan door ontwerper Jelle Jespers en fotograaf en kunstenaar Jo Clauwaert die elk op hun manier vorm hebben gegeven aan de gedichten. De expo ‘Stadsgedichten, van Antwerpen tot Oostende’ is van 1 december 2011 tot 8 januari 2012 te bekijken in het Letterenhuis

“De Chileense dichter Nicanor Parra krijgt de Cervantesprijs, de hoogste literaire onderscheiding in de Spaanstalige wereld. Dat maakte de Spaanse minister van Cultuur Ángeles González-Sinde vandaag in Madrid bekend. De 97-jarige dichter -beschouwd als de stichter van de anti-poëzie- haalde het in de beoordeling van de jury onder andere van de Nicaraguaan Ernesto Cardenal en de Mexicaan Fernando Vallejo.” Dat meldt De Morgen.

K. Michel vertaalde eerder werk van Parra. Op Terras zijn intussen vier vertaalde gedichten online gezet. Michel zegt hetvolgende over Parra:

“Nicanor Parra (Chili, 1914) is vooral bekend als de dichter van de bundel ‘Poemas y antipoemas’ die toen hij in 1954 verscheen, insloeg als een bom. Een tegendraads boek vol wrange humor, ongewoon kale regels en een heel eigen toon. Poëzie waarin de toen geldende regels en stijlmiddelen werden gebruskeerd; anti-poëzie. Het geluid van Parra stond haaks op de brede retorische golven die Neruda toentertijd veroorzaakte. Neruda kon het werk van Parra overigens wel waarderen en liet zich zelfs door Parra inspireren om een van zijn betere boeken te schrijven (Extravagario, 1958).

Na die verpletterende bundel volgden er nog vele die geen van allen het niveau van de ‘Poemas y antipoems’ haalden, maar de waardering werd er niet minder door.

In Nederland heeft Parra’s werk niet veel aandacht gekregen. Bertus van Dijk vertaalde in 1972 een kleine bloemlezing en Parra heeft een keer voorgelezen op Poetry International in Rotterdam.”

Lees 4 vertaalde gedichten van Nicanor Parra op Terras.

Maartje Smits

december 1, 2011

zondag ochtend
O how all likeablities
lie in de morgen
in’t online
liked leven
the later de laatst.
O late lies nite nacht
leven light ecke refresh!
click klak
lächel
log in
post
post (ENG)
doppel haak
sluit punkt er era
reenterd
O access
O kopfen show
zeigt mir
zoet leed sucré
suikertje show me
de last updates
zoet ton of zat
zuipen
satur that
evening
loopt sans schroom
ganz zondig te zwalken
schuin
over mijn dashboard
mijn browser
jouw ogen gepost
schön for me
on my sober
scrubbed
wit gestuuct
walletje
ganz ready
wartend auf
al uw kabaal
O rekwetter
please post, tag en rsvp
on de party van gister
dear friend, Feind of vrienden
van vrienden van vrienden
I miss you
till Montag of morgen totzo.

©  Maartje Smits

Uit de kolommen van nY gerijpt talent Maartje Smits zal acte de présence geven tijdens Het Desideratorium. Dat is een avond van Behoud de Begeerte met de literaire tijdschriften nYDe Brakke Hond, Deus ex Machina, DW B, Kluger Hans en Poëziekrant. (zie hier)

“Er is geen dichteres in Nederland die zo Hollands schrijft als Sylvia Hubers. Tot die conclusie kwam ik tijdens het lezen van haar nieuwste dichtbundel God gaf ons apparaten. Daarin komt God op verschillende plaatsen boven drijven. Al zegt de dichteres van zichzelf dat ze katholieke hersenen heeft, ik bespeur toch ook resten van het calvinisme in haar teksten. Een van de mooiste gedichten begint met: ” lees verder op Saragasso.

Psychoanalyst en schrijver Adam Phillips op het TLS blog:

“Psychoanalysis is closer to poetry than it is to science, he said: people undergoing analysis, like poets, are attempting to be as articulate as possible about the things that matter most to them, and it is often during that attempt that they discover what they think and feel.”

Frank Keizer over Oosterhoff

november 30, 2011

“Het werk van Oosterhoff wil niet helen of verzoenen, noch verstoren of ontregelen, maar legt zich toe op het aangaan van nieuwe verbindingen, de creatie van alternatieve subjecten en levensvormen. Geen therapie of transgressie, maar connectie: wellicht is dat de opdracht voor een poëzie die tegenover de schijnbaar totale dominantie van de huidige kapitalistische economie weerbaar wil zijn.”

Aldus besluit Frank Keizer zijn interessante bespreking van Leegte Lacht van Tonnus Oosterhoff op deReactor.

Tijdens de uitreiking van de Prins Bernard Cultuurfondsprijs in Amsterdam draagt U2-zanger Bono een gedicht – Get lost – van Herman Brood voor aan fotograaf en kunstenaar Anton Corbijn.

Poëziewetstraat

november 29, 2011

“Het zal wellicht te maken hebben met mijn nationaliteit, maar ik krijg spontaan onaangenaam geurende oprispingen bij het observeren van deze partijpolitieke ontwikkelingen in de wereld van de Nederlandstalige poëzie. Poëzie heeft geen staatshoofd nodig, geen regering, geen enkele politieke structuur. Poëzie heeft dichters nodig. En lezers.” (Sven Staelens)

“Borges bedient zich in ‘Alle gedichten’ van een heel disparaat arsenaal: zowel vormvaste gedichten als breed uitdijende verzen krijgen een kans. Een speciale plaats is er in zijn oeuvre ingeruimd voor de milonga, zeg maar een zang die aan de basis van de tango heeft gelegen. Daarnaast verplaatst hij zich moeiteloos van de ene cultuur naar de andere en is hij bijzonder topografisch geïnspireerd. Aan talloze landen, streken, steden en dorpen wijdt hij een eloge, niet het minst aan Buenos Aires: een stad die voortdurend herkenning, maar in toenemende mate ook vervreemding oproept. Een plek die balanceert op de rand van bestaan en onbestaan, eigenlijk net als de dichter zelf, die zich afvraagt of de werkelijkheid geen schijn is en of dit mutatis mutandis ook niet geldt voor zijn eigen ik. ‘Nog ben ik, hoewel gedeeltelijk, Borges,’ stond in zijn prozaboek ‘De Zahir’ al te lezen. Al is dit niet voldoende, de dichter leeft in een bestaan dat noch min noch meer uit de hele cultuurgeschiedenis is opgetrokken.”

Gruwez op Versindaba.

Zie ook besprekingen op Sargasso, De Volkskrant en deze video van een lezing die Borges gaf.

De Redactie meldt:

“De Vlaamse dichter Erik Spinoy heeft in Nederland de Jan Campertprijs gewonnen. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een bijzondere dichtbundel en is 5000 euro waard.

De 51-jarige Aalstenaar Spinoy, die doceert aan de universiteit van Luik, krijgt de prijs voor zijn bundel “Dode kamer” (De Bezige Bij, 2011). Volgens de jury bevat de bundel “fascinerende gedichten waarin de lezer zich beweegt tussen flitsen van herkenning en vervreemding”.”

Een overzicht van recensies van Dode kamer is hier te vinden.

In dit korte video-interview voor Time heeft  John Ashbery het over roem, armoede, kunstkritiek en waarom hij de klank van zijn eigen stem verafschuwt.

3:AM: Would you consider Holland a conservative country now?

AvA: It’s true that our country is led by a center-right or conservative minority cabinet of the People’s Party for Freedom and Democracy and the Christian Democratic Appeal, which is supported in parliament by the Party for Freedom to obtain a majority. But that doesn’t make Holland necessarily a conservative country. For instance, with 30 seats in the parliament – just one less than the Party for Freedom – the Dutch Labour Party is still the largest opposition party in the country, even though nowadays their popularity is decreasing. And according to even more recent exit polls the Socialist Party is the second largest party.

Lees het interview op 3:am.

Vijf gedichten uit Vis werden door Willem Groenewegen in het Engels vertaald.

‘A red flower’

november 27, 2011

A red flower van de Schotse dichter Ivor Cutler (1923 – 2006) (via Zapiski)

Het vormt een jaarlijks ritueel:
niet slechts de terugkeer van de Sint,
ook de strijd om z’n personeel,
waar heel Neêrland dan wat van vindt.

Islamhater of multiculti, echt
geen autochtoon doet hier dan niét aan mee.
Onaantastbaar is Sints knecht –
dat delen zelfs GroenLinks en PVV.

God, Jahweh, Allah – dat laat hem koud,
want een hoog’re waarde kent hij niet,
Hollander, Limburger, jong of oud
dan het grondrecht op Zwarte Piet.

(…)

Lees het Sinterklaasgedicht van Thomas von der Dunk op De Volkskrant (cultuurhistoricus en columnist bij Vk.nl) 

Kopstoot te koop

november 27, 2011

“Kopstoot is een 96 pagina’s tellend magazine (full color) waarin schrijfster en tekenares Eva Mouton haar hoofd heeft uitgestort. Verwacht geen nette kadertjes met koddige verhaaltjes, maar een kopstoot van jewelste. Bambi’s met manke poten, ongemakkelijke paarden, een garnaal, de directeur met laserogen: allemaal kwamen ze naar buiten gelopen. Eva ving ze en stopte ze, samen met een veelheid aan gedachten, flarden en korte stukken tekst in dit magazine.

Kopstoot kan gekreukt worden en mag op de stapel toiletliteratuur. En misschien achteraf wel worden weggegooid. Dat mag. Want, zo zegt Eva: ‘Er moet nog veel worden getekend en geschreven. Niets is af, alles is in beweging. De donkere deuren blijven nog wel even open staan.’

En hops, de uil met schele ogen slaat zijn vleugels uit.”

Kopen dus, dit multi-kleurpotlood-multi-denktank-tijdschrift bij Eva Mouton.

Zei Willem Claassen bij de presentatie van Kopstoot tijdens het recentie Wintertuinfestival:

“Eva krast en kliedert. Ook gumt ze. Of: gomt ze, zoals ze dat in haar taaltje zeggen. Ik vroeg eens aan Eva, toen ze aan het werk was, of ze dat nou vaak deed. ‘Het is meer om er een vuilere diepte in te krijgen, niet om iets weg te gommen,’ zei Eva. Ik knikte en probeerde daarbij ernstig te kijken, als een kenner.” (meer op de website van Willem Claassen)

“Kennelijk zijn er nog altijd mensen die denken dat een gek afgebroken zin en een witregel hier en daar, van woordbrij poëzie maken. Anders valt het niet te verklaren dat Uit het lood van Sjoerd de Jong voor poëzie is aangezien.”

Janita Monna over 3 poëtische ééndagsvliegen: Allard Schröder – Het meisje met de afstandsbediening; Maarten Moll – Lichaam ; Sjoerd de Jong – Uit het lood.  Op Versindaba.

Op de website van Peter Wullen is een gedicht te lezen van Sjoerd de Jong. Volgens Wullen is Uit het lood een van de grappigste en origineelste bundels van het afgelopen jaar. Lees Stairway to Heidegger.

%d bloggers liken dit: