Maartje Smits

december 1, 2011

zondag ochtend
O how all likeablities
lie in de morgen
in’t online
liked leven
the later de laatst.
O late lies nite nacht
leven light ecke refresh!
click klak
lächel
log in
post
post (ENG)
doppel haak
sluit punkt er era
reenterd
O access
O kopfen show
zeigt mir
zoet leed sucré
suikertje show me
de last updates
zoet ton of zat
zuipen
satur that
evening
loopt sans schroom
ganz zondig te zwalken
schuin
over mijn dashboard
mijn browser
jouw ogen gepost
schön for me
on my sober
scrubbed
wit gestuuct
walletje
ganz ready
wartend auf
al uw kabaal
O rekwetter
please post, tag en rsvp
on de party van gister
dear friend, Feind of vrienden
van vrienden van vrienden
I miss you
till Montag of morgen totzo.

©  Maartje Smits

Uit de kolommen van nY gerijpt talent Maartje Smits zal acte de présence geven tijdens Het Desideratorium. Dat is een avond van Behoud de Begeerte met de literaire tijdschriften nYDe Brakke Hond, Deus ex Machina, DW B, Kluger Hans en Poëziekrant. (zie hier)

Advertenties

Richtje Reinsma op Terras

november 26, 2011

“Ik  nam een berg om uitzicht te maken.

Ik nam een zee en legde er een eiland in. Ik nam een volk van kleine mensen en gaf ze een geschiedenis op het eiland, met een staatsvorm, een waardensysteem, sociale omgangsvormen en culturele tradities. Ik nam een blanco reus, gaf hem een beknopte biografie, een thuis in de verte, en wierp hem op zee in een storm. Ik liet hem aanspoelen bij de kleine mensen en gevangen nemen.” (…)

Uit Poeder, korte absurdistische stukjes van Richtje Reinsma op Terras.

Op Tirade besteedt Carl Friedman aandacht aan het oorlogsdagboek van S. Anski: The Enemy at His Pleasure. S. Anski is in Nederland (pseudoniem van Sjloime Zanvel Rappoport, 1863-1920) vooral bekend door zijn toneelstuk Dibboek:

“Het verslag van Anski vult een leemte in de moderne geschiedschrijving, want er bestaat geen volledig overzicht van de misdaden die in de Eerste Wereldoorlog werden begaan tegen joden. Ook in de televisieserie  ‘In Europa’ van Geert Mak kwam de kwestie niet aan bod. Toch werden er naar schatting 600 duizend joodse burgers gedeporteerd en 200 duizend vermoord.” (op Tirade)

Behalve het chique  London Review of Books en het tijdschrift voor buitenlandse literatuur Granta heeft Groot Brittannië nooit veel op gehad met het intellectuele tijdschrift. Daar blijkt nu verandering in te komen met nieuwe tijdschriften als The White Review (waarvan we onlangs een essay signaleerden dat intussen al meer dan 1000 hits heeft) en het literaire online tijdschrift The Junket.

De Spectator Bookblog merkt hierover het volgende op:

“The White Review en The Junket zijn beiden beïnvloed door hun Amerikaanse voorbeelden. Tijdens het laatste decennium was Amerika getuige van een heropleving van een bepaald type literair tijdschrift:  het in Brooklyn gesettelde n+1, het LA Review of Books, dat nog altijd aan zijn website ligt te sleutelen, en Dave Egger’s The Believer. Wat ze allemaal gemeenschappelijk hebben: een mix van  highbrow en onvoorspelbaarheid, gepaard aan een gezonde dosis humor. En leuk beeldmateriaal.”

“In navolging van de tijdschriften in de VS werd The White Review opgericht door middel van crowd sourcing (waarbij mensen online kunnen donneren). Enkele belangrijke vennootschappen en hun liefdadigheidscultus laten liefhebbers taxfree doneren. Hun succes — van Newcastle tot Richmond (Virginia) — toont een nieuw model voor kunstsponsoring nu overheidssubsidies opdrogen, al blijft het te bezien of ze het zullen volhouden.”

Lees de korte beschouwing op Spectator Book Blog.

In de mooie reeks ‘Schrijvers de pols genomen’ van De Gids ging fotograaf Stephan Raaijmakers op bezoek bij Rogi Wieg voor een kort interview en een foto:

“Plat licht komt binnen door grote ramen in de bovenwoning van Rogi Wieg en Abys Kovács. Beneden ligt een roerloos plein in de regen. De kachel staat uit. Het zijn dan ook zware tijden, zegt Rogi. Het is moeilijk rondkomen van de letteren. Hij spreekt zacht maar docerend. Achteloos snijdt hij onderwerpen uit de fysica en de taalfilosofie aan.
 Buiten begint het harder te regenen.”

Lees het interviewtje (met foto) op De Gids.

“DE GOEDE SCHRIJVER

De goede schrijver zegt niet meer dan hij denkt. En daar zal veel aan gelegen zijn. Het onder woorden brengen is namelijk niet slechts de uitdrukking maar de realisering van het denken. Zo is het lopen niet slechts de uitdrukking van de wens een doel te bereiken maar zijn realisering. Van welke aard de realisering echter is: of ze het doel precies treft of zich wellustig en zweverig verliest in de wens -dat hangt af van de training van diegene die onderweg is. Hoe meer hij zich beheerst en overbodige, uitschietende en slingerende bewegingen vermijdt, des te meer bevrediging schenkt elke lichaamshouding op zichzelf en des te adequater is haar inzet. De slechte schrijver heeft veel invallen, waarin hij zich net zo uitleeft als de slechte en ongeschoolde loper in de slappe en slingerende bewegingen van zijn ledematen. Maar juist daarom kan hij nooit nuchter zeggen wat hij denkt. Het is de gave van de goede schrijver het schouwspel dat een met verstand getraind lichaam biedt met zijn stijl aan het denken te verlenen. Hij zegt nooit meer dan hij gedacht heeft. Zodoende komt zijn schrijven niet hemzelf, maar alleen de dingen die hij te zeggen heeft ten goede.”

Meer Denkbeelden van Walter Benjamin op Raster.
Op dit ogenblik loopt in het Joods museum in Parijs een expositie over de archieven van Walter Benjamin.

Hollands Diep stopt

november 17, 2011

“De cultuurglossy Hollands Diep verschijnt in december voor het laatst. Het magazine, dat van 1975 tot 1977 tweewekelijks verscheen en vijf jaar geleden als kwartaalglossy werd heropgericht, houdt wegens de krappe advertentiemarkt op met bestaan.” >> meer op de Volkskrant.

%d bloggers liken dit: