Meubels van Donald Judd

november 29, 2011

In galerie Greta Meert loopt een expo over meubels van de Amerikaanse kunstenaar en designer Donald Judd, een van de pioniers van de minimal art. Meer op Brussel Deze week.

Kopstoot te koop

november 27, 2011

“Kopstoot is een 96 pagina’s tellend magazine (full color) waarin schrijfster en tekenares Eva Mouton haar hoofd heeft uitgestort. Verwacht geen nette kadertjes met koddige verhaaltjes, maar een kopstoot van jewelste. Bambi’s met manke poten, ongemakkelijke paarden, een garnaal, de directeur met laserogen: allemaal kwamen ze naar buiten gelopen. Eva ving ze en stopte ze, samen met een veelheid aan gedachten, flarden en korte stukken tekst in dit magazine.

Kopstoot kan gekreukt worden en mag op de stapel toiletliteratuur. En misschien achteraf wel worden weggegooid. Dat mag. Want, zo zegt Eva: ‘Er moet nog veel worden getekend en geschreven. Niets is af, alles is in beweging. De donkere deuren blijven nog wel even open staan.’

En hops, de uil met schele ogen slaat zijn vleugels uit.”

Kopen dus, dit multi-kleurpotlood-multi-denktank-tijdschrift bij Eva Mouton.

Zei Willem Claassen bij de presentatie van Kopstoot tijdens het recentie Wintertuinfestival:

“Eva krast en kliedert. Ook gumt ze. Of: gomt ze, zoals ze dat in haar taaltje zeggen. Ik vroeg eens aan Eva, toen ze aan het werk was, of ze dat nou vaak deed. ‘Het is meer om er een vuilere diepte in te krijgen, niet om iets weg te gommen,’ zei Eva. Ik knikte en probeerde daarbij ernstig te kijken, als een kenner.” (meer op de website van Willem Claassen)

Volgens Erik Lindner wordt Tonnus Oosterhoff wat te veel geclaimd door ‘de literaire goegemeente, die paar lezers‘ waardoor de dichter niet echt kan doorbreken bij een iets breder publiek:

“Criticus Arie van den Berg bracht eerder Tonnus Oosterhoffs werk in verband met Jan Elburg. Ik moest hem na aarzelingen daarin toch gelijk geven. Er zit iets van de durf, de baldadigheid van de Vijftiger in Tonnus zijn werk en hij is ook daadwerkelijk voor hem van belang geweest. Arnoud van Adrichem kapittelde onlangs op De Reactor [] Van den Berg zijn bespreking in NRC van Leegte lacht, waarbij hij zich op het begrip ‘geëngageerde lectuur’ beroept. Het deed me denken aan de uitspraak ‘Taal is toch ook van de wereld’ van Paul Bogaert, in een publieksgesprek met Marc Kregting, die verhitte discussies over werkelijkheid en engagement prachtig relativeert. De reactie op de NRC verraadt weer het onhebbelijke (‘Afblijven! Tonnus is van ons!’), dat telkens weer de kop opsteekt. Bij een bijeenkomst tussen makers van literaire tijdschriften, een jaar of tien geleden, riep de dienstdoende redacteur van De Revisor dat Tonnus Oosterhoff alleen bij hun mocht publiceren, hij stond voor het soort poëzie dat zij brachten. Het pijnlijke was dat de redacteur van Tirade die naast hem zat in zijn eerdere functie van fondsredacteur bij De Bezige Bij Oosterhoff ooit had laten debuteren. Die zou dus geen gedichten meer van hem mogen afdrukken. Het is een dergelijk gekrioel als het Tonnus Oosterhoff betreft waar waarschijnlijk de dichter zelf claustrofobisch en allergisch van wordt, en dat ook een net wat breder publiek afkerig maakt, omdat het te intern, teveel voor de insiders is. Ze laten de dichter niet vrij om zelf tot het publiek te spreken.”

Lees de de bespreking van Oosterhoffs jongste bundel Leegte Lacht op De Groene Amsterdammer.

Lindner heeft het in diezelfde bespreking ook over de broeders Thijs en Evert Rinsema, het Friese schoenmakers-schildersduo. Over hun dadaïstische werken loopt nu een overzichtstentoonstelling (foto)  in Museum Dr8888.

Vanaf vandaag wordt er in het Letterenhuis in Antwerpen een onbekend grafisch werk van Paul van Ostaijen (1896-1938) tentoongesteld. De vinder Ronald De Preter heeft het werk in langdurige bruikleen gegeven aan het museum. (De Redactie)

De Nederlandse kunstenaar Marjan Teeuwen (1953) experimenteert met architectuur. Typisch voor haar werk zijn volgestouwde ruimtes (vaak met boeken). Daarnaast organiseert Teeuwen onder de naam KW14 thematentoonstellingen, waarvoor zij verwante kunstenaars uitnodigt. Op Flavorwire zijn foto’s te zien van haar met boeken gevulde ruimtes. In onderstaande documentaire zien we Teeuwen aan het werk bij het ‘verbouwen’ van een groot appartementsgebouw waarbij ze vier appartementen met elkaar verbindt tot één open ruimte om er vervolgens een installatie in te maken met materiaal uit 50 andere appartementen:

Tim Etchells

november 18, 2011

Tim Etchells, Wait here, 2008

Theatermaker en schrijver Tim Etchells is vooral bekend als de leider van Forced Entertainment, een  Britse performancegroep met een experimenteel – maatschappijkritisch karakter. Daarnaast is hij ook solo actief als maker van installaties en video’s.  In november neemt hij deel aan LUMIERE in de middeleeuwse stad Durham.

Dit is de website van Etchells.

In 2011 startte hij het online project Vacuum Days – een grofgebekte gids naar imaginaire gebeurtenissen met elke dag een nieuwe affiche. Hieronder de bijdrage van 9 februari:

Joost Zwagerman over dit schilderij van de hedendaagse Amerikaanse schilder John Currin in De wereld draait door. Op dit ogenblik  loop in het Frans Halsmuseum een expo van Currin.

Vodpod videos no longer available.

Kunstcollege Joost Zwagerman – 15-11-2011: De W…, posted with vodpod

George Shaw is één van de genomineerde shilders voor de Turner prize 2011. Zijn schilderijen zijn weergaven van het landschap uit zijn jeugd in Coventry. De winnaar van de Turner prize wordt 5 december bekend gemaakt. (The Guardian)

Vodpod videos no longer available.

Turner prize 2011 contenders: George Shaw – vid…, posted with vodpod

Denkend aan Ivo Michiels

november 11, 2011

Terwijl Johan Velter in het Roger Raveel museum in Machelen rondloopt gaan zijn gedachten onwillekeurig naar kunstkenner, -verzamelaar, -promotor Ivo Michiels:

“In het Roger Raveelmuseum lopend, dacht je ook aan Ivo Michiels en zijn verhaal ‘Albisola mare, Savona’.

Een verhaal, typisch voor de jonge Michiels en confronterend voor de hedendaagse literatuur. Hoe men blind geworden is (angstig is) voor elk experiment. Hoe een bepaald niveau van abstractie niet meer gehaald wordt en hoe men verdwaalt in zichzelf: anekdotische trivialiteiten, platitudes en kortademige ‘gedachten’. Zoals in bijna al het werk van Michiels praat hij ook hier veel te veel. Wat een babbelaar! Hoe graag hij rond de pot draait! Wat een verteltalent en wat een leesplezier! Michiels schrijft altijd naar een ‘kosmisch gevoel’: hij wil opgenomen worden in de wereld.”

Lees meer over Ivo Michiels: deel 1deel 2

Binnenkort komt Deus Ex Machina met een Ivo Michiels special. Jan M. Meier die vele jaren geleden een monografie schreef over Michiels in de reeks Grote Ontmoetingen, stelde een nummer samen voor Deus en bezocht bij die gelegenheid Michiels in zijn huis aan de voet van de burcht in Le Barroux.

Meer dan 500 tekeningen van David Lynch zijn nu in boekvorm uitgegeven. Ze dateren van de jaren ’60 tot nu. Lynch gebruikt allerlei media zoals Post-it notes, papieren onderleggers en de originele scripts van Blue Velvet en Twin Peaks. (meer op Another met een filmpje waarin Lynch ononderbroken aan het woord is.)  Works on Paper by David Lynch.

‘mini me’ (1999), is onderdeel van de ‘all’ maurizio cattelan retrospectieve in het  guggenheim museum

“Kan een kunstenaar er mee ophouden? Is het mogelijk dat hij op een bepaald moment zijn penselen en verftubes in de vuilnisbak gooit, weigert nog langer aan tentoonstellingen deel te nemen en de kunst de rug toe keert? De vragen zijn actueel nu de Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan zijn vertrek uit de kunstwereld heeft aangekondigd, met een spectaculaire overzichtstentoonstelling in het New Yorkse Guggenheim Museum.” (De Volkskrant)

Volgens The Economist gaat het meer om een farce.

 

Gerhard Richter, interview

november 8, 2011

Fotograaf Rankin en kunstenaar Damien Hirst sloegen de handen in elkaar voor een gezamenlijk project: “Myths, Monsters and Legends”. In deze expositie betreden we de gefantaseerde wereld van monsters en oude nederzettingen. Samen met de tentoonstelling is er ook een boek verschenen. Lees ook een interview met fotograaf Rankin op Dazed Digital.

Hoe postmodern kun je zijn?

oktober 22, 2011

Wat betekent postmodernisme en waar komt het vandaan? Het Victoria & Albert Museum onderzoekt deze kwestie in de tentoonstelling  Postmodernism: Style and Subversion 1970–1990 (zie ons eerder bericht)

In een artikel voor Design Observer, bespreekt Rick Poynor de expositie in Londen. Zijn conclusie: ‘[…] in a digital world, postmodernity has become everyone’s inescapable reality — “like it or not.”. Lees de recensie op Design Observer.(via a piece of monologue)

Illustratie: Howard Meister, Nothing Continues to Happen chair, 1980.

Op een tekst van Bernlef

oktober 22, 2011

Op Terras: Beeldend kunstenaar Gwendolyn Lootens reageert op een tekst van J. Bernlef:  ‘Als deze steen gaar is…’ (uit Raster)

“Deze tekst, hier, niets te maken heeft hij met wat u ziet – ergens anders dan ‘hier’: Hem, de Steen.
Een rollade, een roestige spijker, de afgesleten achterpoten van een kat, alles is beter dan dat: het woord dat om het beeld sluit als twee van zweet gladde handen die een koop afsluiten. Niets daarvan. Laten wij ons zover mogelijk van deze zelfvoldane afspraak verwijderen (zonder over hem te struikelen).”

 

Hof/Haan houdt een sonnet van de onbekende P. Lichtveld onder de loep en komt tot een verrassende vaststelling:

“Er is hier sprake van creatieve duplicatie – de autonome uitvinding van een identiek poëtisch procédé door twee verschillende auteurs. Het ‘Sonnet’ van Lichtveld en ‘Wij betreuren de’ van Cortázar zijn bovendien allebei schoolvoorbeelden van iconiciteit, een term uit de semiotiek van C.S. Peirce die verwijst naar de gelijkenis tussen de vorm van een taalconstruct en zijn betekenis.”

Meer op de site van Martin Haan en Rokus Hofstede, Hof/Haan. (illustratie: Benoît van Innis

Ook de hometown van Louis-Paul Boon – Aalst – mag zich gelukkig prijzen met een heus Centrum voor Hedendaagse kunst. Netwerk focust op beeldende kunst in een landelijke en internationale context. Het centrum drijft op een stevig uitgebouwd programma met exposities, lezingen, workshops, screenings, concerten en residenties. Samenwerkingen met internationale curatoren en organisaties zorgen voor een stelselmatige vertakking van de werking in en buiten Europa.

Vanavond heeft daar de boekvoorstelling Oog.Blue van Nikolaas Demoen plaats. Het is de eerste uitgave van het nieuwe Posture Edition dat werk van beeldende kunstenaars in boekvorm brengt. Christophe Van Gerrewey schreef een essay bij het werk van Demoen (hier in het Engels te lezen).

Info over de voorstelling vanavond.

The Mill and The Cross is een film van Lech Majewski gebaseerd op De Kruisdraging (1564) van ¨Pieter Breughel. Meer nog, de film speelt zich af in het schilderij zelf van de Vlaamse meester en wordt beschouwd als een uitzonderlijk staaltje van het gebruik van blue-screen en digitale 3D. De Poolse cineast geeft meer uitleg over zijn werkwijze in dit interview.

Met Rutger Hauer , Michael York en Charlotte Rampling.

“Zelfs biologisch gezien is de vagina, die altijd uit een andere vagina voortkomt, een mise-en-abyme. Een telescopisch gat op het niets.” >>  Marcel Duchamp en de Auvard-klep op Alphavillle.

Joseph Beuys zingt

oktober 18, 2011

In 1982, verraste de Duitse kunstenaar Joseph Beuys vriend en vijand met een singel, “Sonne statt Reagan”. Het disco-nummertje was een aanval tegen de nucleaire politiek van president Reagan. “Sun Not Rain/Reagan”, was een woordspeling op het Duitse woord “regen”. Voor sommige critici maakte Beuys hier een knieval voor het goedkope succes maar ze begrepen de ernstige bedoelingen achter het liedje niet. (via Dangerous Minds)

%d bloggers liken dit: