Voor hij wereldfaam verwierf als filmmaker werkte de uit de Bronx afkomstige Kubrick als fotojournalist voor Look Magazine. Kubricks zwart-wit foto’s uit het New York van de jaren 1940s werden vaak in het geniep genomen vanuit een papieren zak met een gat erin. Vijfentwintig foto’s van de meer dan 1000 die hij ooit nam zijn nu in beperkte oplage te koop (meer op Flavorwire)

In de mooie reeks ‘Schrijvers de pols genomen’ van De Gids ging fotograaf Stephan Raaijmakers op bezoek bij Rogi Wieg voor een kort interview en een foto:

“Plat licht komt binnen door grote ramen in de bovenwoning van Rogi Wieg en Abys Kovács. Beneden ligt een roerloos plein in de regen. De kachel staat uit. Het zijn dan ook zware tijden, zegt Rogi. Het is moeilijk rondkomen van de letteren. Hij spreekt zacht maar docerend. Achteloos snijdt hij onderwerpen uit de fysica en de taalfilosofie aan.
 Buiten begint het harder te regenen.”

Lees het interviewtje (met foto) op De Gids.

Leibovitz en Sontag

november 11, 2011

Dit is een foto van de divan van Freud in Londen door Annie Leibowitz. Het is één van de foto’s uit Pilgrimage, een nieuw fotoboek van Leibowitz dat ze oorspronkelijk samen met haar partner Susan Sontag zou maken. De opzet van het boek was om plekken die voor hen ‘heilig’ waren te bezoeken en vast te leggen op foto. Sontag kon alleen de Niagra Falls en het huis van Emily Dickinson nog meemaken, daarna overleed ze. (meer op The New York Times)

Fotograaf Rankin en kunstenaar Damien Hirst sloegen de handen in elkaar voor een gezamenlijk project: “Myths, Monsters and Legends”. In deze expositie betreden we de gefantaseerde wereld van monsters en oude nederzettingen. Samen met de tentoonstelling is er ook een boek verschenen. Lees ook een interview met fotograaf Rankin op Dazed Digital.

“Tien jaar na elf september 2001 is het allang een volvet cliché om te beweren dat de wereld na die datum definitief veranderd is. Dat ze haar onschuld heeft verloren en dat de dingen op scherp zijn gesteld. Maar heeft 9/11 daarmee ook een zichtbaar spoor in onze literatuur achtergelaten?
Het antwoord moet op het eerste gezicht nee luiden. Niemand schreef bij ons een maatgevende 9/11-roman en grote auteurs leken het onderwerp zelfs nadrukkelijk te mijden.”

“Vlak na 9/11 bundelden nogal wat critici hun recensies en essays, Arjan Peters in 2002, Jeroen Vullings in 2003, Hans Goedkoop in 2004; het begrip 9/11 valt niet één keer in hun boeken. Dat doet het wel in Thomas Vaessens studie ‘De revanche van de roman’, ondertitel ‘Literatuur, autoriteit en engagement’, dat zelfs helemaal opgebouwd lijkt rond het thema.
Maar Vaessens gebruikt 9/11 vooral om te laten zien dat het gedaan is met het postmoderne relativisme van ‘anything goes’; 9/11-romans zelf komen er niet echt in ter sprake. ”

Rob Schoutens speurtocht naar Nederlandse auteurs die de aanslagen van 11 september in hun werk hebben behandeld levert geen spectaculair lange lijst op. Maar misschien openbaart  het engagement van de Nederlandse auteur zich op een andere manier…  Lees het essay van Schouten op Trouw.

Update:

Steven Van Ammel wijst me, via facebook, op dit onlangs verschenen boek: Vurige tongen. Essays over romans na 11 september (Meulenhoff), de nieuwe essaybundel van Hugo Bousset. Daarin onderzoekt Bousset aan de hand van casestudy’s, ik citeer: “of de aanslagen van 11 september 2001 een paradigmawissel in de romanliteratuur uit binnen- en buitenland mede hebben veroorzaakt. Maken we het einde van het vrolijke postmodernisme mee, het vrijblijvend spelen in het labyrint, de ironische distantie? Is het niet meer zo dat ‘anything goes’? Is er meer wereld, meer engagement in de roman van de eenentwintigste eeuw?”
Bovendien stelt Bousset in zijn essaybundel de vraag en ik citeer opnieuw: “welke auteurs uit de ‘Vlaamse golf’ stand zullen houden en heeft hij aandacht voor typisch Nederlandse romanthema’s ─ die hij echter ook in het buitenland ontwaart ─ zoals het verstikkende dorpsleven, de hypocriete seks en de gestrenge vaders: Marjolijn Februari, Esther Freud, Ian McEwan, Marc Reugebrink, Huub Beurskens en W.G. Sebald. ”
De essaybundel wordt woensdag 7 september in Passa Porta voorgesteld. Meer info.

Foto: Op 11 september 2001 waren en veel fotografen in New York vanwege de U.S. Open en de  NY Fashion Week. Twee legenden van de fotografie, Steve McCurry and James Nachtwey waren er toevallig ook. Nachtwey nam voor Time Magazine een van de krachtigste beelden. Meer foto-materiaal op het fantastische  fotoblog Iconic Photo’s + het vervolg via deze link.

Miroslav Tichý, Untitled, c.1950s–80s, black-and-white photograph.

“Als je beroemd wil worden”, zei de Tsjechische fotograaf  Miroslav Tichý ooit, “dan moet je iets zo slecht doen dat niemand kan evenaren.” Een andere uitspraak van de dit jaar overleden Tichý luidt:

“Een fout. Dat maakt het tot poëzie.”

Lees de korte schets van de primitief uitgeruste fotograaf en bekijk  enkele foto’s op The Paris Review.

Hemingway: foto’s

juli 25, 2011

Meer foto’s van fuifnummer Hemingway.

Tot binnenkort

juli 15, 2011

Dit is een foto van de Nederlandse fotograaf Jeroen Toirkens.  Ik ontdekte hem via het nieuwe en bloedmooie fotoblog Blindspot:

“Fotograaf Jeroen Toirkens documenteert al sinds 1999 de rauwe werkelijkheid van de laatst levende nomaden op het noordelijk halfrond.
Door globalisering, droogte, armoede en klimaatverandering is het voor deze volken steeds moeilijker om vast te houden aan hun traditionele manier van leven.
De beelden werden gepubliceerd in het boek Nomad, samen met een essay van Jelle Brandt Corstius
Het geeft een indringend beeld van twaalf reizen naar de meest afgelegen gebieden op aarde.

Jeroen Toirkens studeerde fotografische vormgeving aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en werkt sinds 1995 als freelance fotograaf. Hij focust specifiek op sociale documentaires.
In 2009 ontving hij de eerste prijs in de Ziveren Camera in de categorie buitenlandse docuemntaire voor zijn serie over Tiniteqilaaq in Groenland.”

——

Ik knijp er even tussenuit. Tot binnenkort. En laat me weten wat Schaffer schrijft.

Jeff Wall in Bozar

juli 1, 2011

Jeff Wall, “The Crooked Path” nog tot 11/9 in Bozar.


Linda McCartney: Life in Photograps

*

“Heere was de enige schrijver die ik gekend heb die naar de drukkerijen ging waar z’n werk gedrukt werd en postvatte naast de teller op de machine. Hij vertrouwde – terecht – de aantallen die uitgevers opgaven nooit.” (Avondlog over Heere Heeresma)

*

„De eigentijdse naam van eigentijdse/ voorwerpen maakt poëzie nog niet moderner”, stelde ze, en voegde daaraan toe: „en het woord kut maakt een gedicht/ zo ouderwets als een wc-deur”. Liever zou ze een veelgebruikt woord als zilver hanteren op een manier die je het „zilver in je vullingen doet proeven”. (over de overleden dichter Ellen Warmond)

*

“Vele decennia later nog speelde het Kruidvat, de fameuze drogisterijketen, het klaar om boxen met de symfonieën van Mahler, van Schubert, werken van Bach of Mozart aan het gewone volk te slijten. Dat gewone volk heeft zich nu echter laten wijsmaken, dat al die mooie muziek alleen voor rijke mensen is, voor de elite, zoals zij dat noemen. ” (Lucas Hüsgen op zijn blog)

*

Een 500 à 1000 van Emily Kocken op De Revisor

*

Saskia Decoster schrijft een chicklit voor Feeling.

*

Molly Blooms soliloquy, de laatste 50 regels: YES!

© Carl De Keyzer, Moments before the flood

Waar werk je momenteel aan?
“Het project heet Moments before the flood en gaat over de global warming. Ik bezoek de hele Europese kustlijn. Ik ben onlangs in Engeland gestart. De foto’s die ik daar maak hebben allemaal betrekking tot de zee en de stijgende zeespiegel, maar ze gaan evenzeer over de toestroom van migranten naar Europa en de muren die wij omheen ons continent optrekken. In 2012 wil ik dat klaar hebben.” (interview uit 2010 met Magnum fotograaf Carl De Keyzer op het blog van Hilde Van Canneyt)
*

Allegro

Ik speel Haydn na een zwarte dag
en voel een simpele warmte in mijn handen.

(…)
Tomas Tranströmer, De herinneringen zien mij. (n.a.v de presentatie van Terras op Poetry)

*
‘Het schrijven als ‘beroep’ hoop ik zoo lang mogelijk te kunnen vermijden. De moeilijkheden die daaruit ontstaan zouden, lijken mij grooter dan die welke ik nu door het dienen van twee heeren ondervind.’ (uit de briefwisseling van WF Hermans en Bordewijk)
*

Marc Didden op de Biënnale van Venetië.

*

Gedicht van Frederik Lucien De Laere op Versindaba.

*

Haar benen van Jacob Groot op Avondlog.

*

Willem Groenewegen over Jacob Groot: “his poems do not open up to you on first reading: mixed-up syntax, protagonists identified by seemingly generic personal pronouns and imagery that appears to stand on its own, all make for a confusing first read-through.” (het blog van Poetry)

*

Dirk Van Bastelaere, Mark Insingel en computerkunstenaar Peter Beyls in discussie tijdens de opbouw van een expositie in Watou 2010 (vimeo)

*

“Morgenavond ga ik eten met een handvol Chinezen en Anna Enquist, Herman Koch en Margriet de Moor. Nooit eerder heb ik met een handvol Chinezen gegeten.” (Gerbrand Bakker)

*

Tandenstokerkunst op Kluger Hans.

*

“Zou het dan toch om geld gaan? Schafthuizen doet er in de media in elk geval alles aan om de indruk te wekken dat dat niet het geval is. Vrijdag werd bekend dat hij het Rijksmuseum bijna 500 foto’s van Reve schenkt. Dat is niets voor Schafthuizen, die er bij Reve altijd op heeft aangedrongen overal veel geld voor te vragen, zelfs voor korte interviews. ” (A.B.C. Swart over het juridisch getouwtrek  rond de Reve-biografie)

*

De juryleden  van de VSB poëzieprijs 2012: Astrid Lampe, Ton Naaijkens , Ester Naomi Perquin en Hans Vandevoorde. Voorzitter van de jury is Kathleen Ferrier, Tweede Kamerlid voor het CDA. (Bas Kwakman geeft in dit filmpje over Armando meer uitleg over de nieuwe reeds VSB-poëzieprijzen.)
“De VSB Poëzieprijs 2012 is bestemd voor een bundel Nederlandstalige poëzie, voor het eerst in boekvorm gepubliceerd in de periode 1 september 2010 – 31 augustus 2011. Vertaalde poëzie, bloemlezingen en verzamelbundels van één of meer auteurs die in voornoemde periode zijn verschenen, dingen niet mee.” Inzendingen tot 31 augustus 2011 (Meer info)

*

Juli 1989: fotograaf David Alan Harvey bracht enkele weken door met Franse teenagers. (Iconic Photos)

*

“De schrijver moet de beul zijn werk laten doen. Gewillig z’n kop op het hakblok leggen en wachten tot de bijl valt. Er zit niks anders op. Als het te gezellig wordt tussen een schrijver en zijn criticus kom je terecht in een literair old boys network waar iedereen mekaar maar op de schouders ramt en de literatuur uiteindelijk aan corruptie tenonder gaat. Je mag als schrijver van alles van de martelende instantie vinden, maar je moet er in het openbaar je bek over houden. En al helemaal op het basischoolplein dat Facebook heet en waar – net als overal op het internet – elke halvabeet zich mengt in discussies waar je liever geen kleine kinderen bij hebt.” Erik Nieuwenhuis spuwt zijn gal over literaire bendevorming op het internet.

*

“Renaat Ramon zat ontspannen aan een tafeltje op een klein podium, rode jas en rode trui, microfoontje op zijn gezicht gekleefd. Hij deed me aan Louis Paul Boon denken. Hij zei dat Willy Dezutter eigenlijk alles al gezegd had en dat we maar beter meteen aan het aperitief konden beginnen. Zijn ouders hadden hem immers geleerd ‘bescheiden, zwijgzaam en trouw’ te zijn, wat hij steeds geïnterpreteerd had als: “Hou je gedeisd en spreek alleen wanneer je gevraagd wordt.” – op het Brugse blog Moon art Gallery

*

De New York Times bespreekt 5 nieuwe dichtbundels van dichters in het midden van hun carrière en dat tijdstip is een zegen:  “Any one of the following books by midcareer poets would be a bracing warm-weather antidote to the clankety-clank-clank of Stieg Larsson’s alleged thrillers, or the kohl-smeared smirks that make up the “Pirates of the Caribbean” movies.”

*

Strak is een geïllustreerd literair tijdschrift voor de Nieuwe Nieuwe Zakelijkheid. Strak staat op knappen zo vol met verhalen waarin wat te beleven is en gedichten waaraan iets te snappen valt. (STRAK!)
*

Gedicht van Hans Tentije op Raster

*

Christian Bök leest Dada-dichters

*

Jaap Blonk vertolkt ‘To Have Done with the Judgement of God’ van Antonin Artaud.

*

Londen elektrisch afgezoomd op Kluger Hans

*

Festival poem of the dayLiving Proof van Erin Moure + interview met Moure op het blog van Poetry.

*

Bart Van Loo aan het portaal van de kathedraal van Rouen waar Madame Bovary…

The Destroyed Room 1978 © Jeff Wall

I begin by not photographing,” luidt het adagium van Jeff Wall. De Canadese kunstenaar draagt nooit een camera bij zich, maar doet indrukken op, als een flaneur van de straat geplukt of ontsproten aan zijn bewondering voor andere kunstenaars – Pollock en Velázquez, maar ook Kafka, Dürer en Fassbinder.” >> Lees het interview met Jeff Wall op BDW.

Niet te missen expo van de Canadese fotograaf Jeff Wall in Bozar

*

Breyten Breytenbach prijst aan:  Imagine Africa

*

Ikzelf prijs u aan: “Op 21 september 2006 plaatste Jeroen Mettes (1978) een lege post op zijn blog Poëzienotities; diezelfde dag maakte hij een eind aan zijn leven. Hij liet een indrukwekkend en vernieuwend oeuvre na, dat op 7 juni 2011 om 17:15 wordt gepresenteerd in de HEMA van zijn thuisstad Den Haag, Grote Marktstraat 57. Zijn nagelaten werk wordt bij uitgeverij Wereldbibliotheek in twee banden uitgegeven: N30+ en Weerstandsbeleid.” (Lees het programma met o.a. Jan Baeke, Tsead Bruinja, Geert Buelens, Samuel Vriezen op nY)

*

“De positie van T. van Deel in de Nederlandse poëzie is wat wankel. Enerzijds is hij een ‘bobo’ geweest door zijn kritisch werk, zijn recensies en contacten (jurywerk). Anderzijds staat zijn oeuvre ook wat in de schaduw. ” (op het blog van Johan Velter)

*

Does it matter if poetry is unpopular?
Not at all: I cannot understand the contemporary clamour which insists that unless poetry is popular it is somehow failing. Poetry will survive however few its readers. (Interview met Oxford Poetry Professor Geoffrey Hill)

*

“Schrijf een verhaal waar wij om kunnen lachen en uw slachtoffer niet.” – De PC Onthooftprijsvraag van Propria Cures.

*

Over Brak de waterdrager van Lies Van Gasse.

*

Twee minuten van Ivo Victoria

*

Het laatste woord zij aan u.


De straatfotografie van Vivian Maier

*

De 18e eeuw staat online: meer dan 10000 boeken uit de periode 1780-1800 werden gedigitaliseerd en zijn nu online consulteerbaar: zie Ons Erfdeel

*

Edwin Fagel parafraseert een hartverscheurende Lucebert op Versindaba.

*

Het Poëziecentrum Gent neemt de stock over de ter ziele gegane uitgeverij Wagner en Van Santen. In het najaar geeft het PoëzieCentrum zelf een vertaling uit van R.S. Thomas (Cardiff 1913 -2000) die nog op de planning stond van W&VS. Het gaat om Het heldere veld in een vertaling van J. Eijkelboom.

*

Interview met Pekko Käppi, een Finse dichter die met verve de Jouhikko (de oud-finse gebogen lier) bespeelt. Lees ook drie gedichten van de Finse bard.

*

“Vanaf het moment dat ze in een cyclaamkleurig mantelpakje met brede schoudervulling en big hair debuteerde was The Oprah Winfrey Show een denderend succes. Hoewel het fenomeen talkshow in Amerika al veel langer bestond – zoals ook onze eigen Sonja Barend reeds in de jaren tachtig dagelijks gasten aan tafel ontving met eromheen een verhitte zaal – is Oprah’s formule uniek in zijn soort. Ze nodigde naast celebrities voor het eerst ook doorsnee Amerikanen uit die ze met haar kloeke aanpak en vet-Amerikaanse stemgeluid liet leeglopen over hun zielenroerselen. ”  over het einde van de ultieme talkshow op De Groene Amsterdammer

*


Gesprek met de Brugse apotheker, fotograaf en brievenschrijver Willy Vynck naar aanleiding van een expositie in Passa Porta.

*

‘Een tijdje geleden ben ik geïnterviewd voor het optimistische, zingevende blad Happinez. Thema: Geloof, hoop, liefde. Gisteren hoorde ik dat het interview is geweigerd vanwege mijn ironie. Een goede reden. Beter dan belediging, ongeduld, afgunst, jaloezie.’A.L. Snijders op Avondlog.

*

“Maar zullen zij nu aan de vergetelheid ontkomen? Dat is wat anders. Sommigen hebben alvast sinds hun ontdekking door Komrij (Hoorne beet in 2003 de spits af, Van Rooij sloot in 2009 de rij) noest verder aan de weg getimmerd. De meesten hebben al een tweede bundel gepubliceerd of hebben er een op stapel staan, eentje heeft zelfs al een Grootste hits! uitgebracht (Philip Hoorne met De jaren nul). Sommigen zijn actief in de poëziekritiek of hebben een eigen website of weblog en/of zijn zeer bedrijvig in het voorleescircuit. Maarten Inghels organiseert Eenzame Uitvaarten. ”  Pascal Cornet over Club Sandwich

*

Twee Mallarmé gedichten in Engelse vertaling.

*

Het 7e Kri-Kri festival – uniek beeldmateriaal

*

Robert Creely, Wall

*

Stairway to Heidegger van Sjoerd de Jong.

*

Bye Bye Blackbird

*

Peter Sloterdijk, Je moet je leven veranderen:

“Het toeval is een god in de literatuur. En het toeval is de zuster van de improvisatie. Als schrijver weet ik niet goed wat ik wil. Wat ik wil schrijven, weet ik pas als het geschreven is, als de zin op papier staat. Maar ik zie de volgende zin nog niet. Hij komt er langzaam aan.” interview met György Konrád op Knack.

1974. Robert Mapplethorpe Foundation. Courtesy Sean Kelly Gallery

Patti Smith (foto) over Mapplethorpe: “I was his first model, a fact that fills me with pride. The photographs he took of me contain a depth of mutual love and trust inseparable from the image. His work magnifies his love for his subject and his obsession with light.”

*

“Toen ik op een meidag hoorde dat De Coninck gestorven was, klom ik tijdens de les Engels op mijn stoel en las een gedicht van hem voor. Welk gedicht dat was? Geen idee, ik weet enkel dat de klas stil werd en dat mijn stem trilde. Ik herinner me de krop in mijn keel, hoe die hielp om later eigen klanken te vinden. Mijn wereld beefde even toen hij stierf. “ Marie Meeusen over ‘Klaarlichte nacht’, een verzameling op muziek gezette gedichten van Herman De Coninck door theatergroep Flint.

*

“In Voor mannen is’t niet erg zijn veertig kwatrijnen bijeengebracht uit acht verschillende bundels, die Korteweg publiceerde tussen 1971 en 2005. Het valt op hoe de dichter bijna vier decennia lang trouw is gebleven aan zijn ironisch-romantische poëtica. Niks geen Romantic Agony, heette zijn debuut, en de ironie van die titel zet nog altijd de toon voor zijn recente werk, dat natuurlijk net wél romantische thema’s als vergankelijkheid, melancholie en herinnering aansnijdt. De humor maakt de tristesse van zijn verzen makkelijker verteerbaar. Maar legt in sommige gevallen grotesk de naakte, ongemakkelijke waarheid bloot (…)” Bart Van der Straeten op Cobra.

*

“Binnen- en buitenwereld, het hoge en het lage, ernst en Spielerei ontmoeten elkaar in Schoutens poëzie. Of dat zo nodig postmodern moet genoemd worden, is maar de vraag. Het ik van de dichter is zichtbaar, maar ontsnapt ook graag en laat zich niet graag op een eenduidige manier vatten. Vooral hierin zit volgens mij de kracht van de poëzie van Rob Schouten.” Paul Demets over ‘Vuil Goed’ van Rob Schouten.

*

“Ik ben aanwezig bij de Willem Arondéuslezing, uitgesproken door Thomas von der Dunk. Het is om de hoek. We staan op het Vlooienveld,tegenover het Provinciehuis. Von der Dunk is in zijn lezing kritisch op de PVV, het provinciebestuur zegde zijn lezing af. Nu staat hij buiten, voor het provinciehuis en spreekt een menigte van brave blanken toe. Ik sta ertussen. We hebben brood en bier mee.Kortkortverhaal van Joubert Pignon.

*

Antjie Krog

*

Maarten Asscher: Wil je een glaasje water om mee te beginnen?
Rudy Kousbroek: Wat ik eigenlijk het liefst wil is de gordijnen dicht. We zitten hier zo te koop. (De Gids nr 3)

 

Judy Linn: Patti with pipe, 1976; silver gelatin print

Judy Linn fotografeerde Patti Smith (expo , boek en artikel in de New Yorker)

*

Kate Bush heeft eindelijk de toestemming gekregen om de tekst van de Ulysses van Joyce te gebruiken voor een song.  Haar aanvraag dateert van 20 jaar geleden.” (via de Bookslut)

*

Filter Vertaalprijs voor de meest meeslepende vertaling van het jaar toegekend aan Jan Kuijper voor zijn vertaling uit het Middelnederlands van de strofische gedichten van Hadewijch. (Literatuurplein)

*

“Er bereikt me een schrijven: donateurs gezocht voor een publicatie van en over een vergeten dichter. De kop luidt: ‘Jan De Roek: dichter, vrijzinnige, anarchist, vrijmetselaar.’ Ik heb veel sympathie voor het initiatief, maar wat een mallotig idee om een dichter aldus aan te prijzen! Welk argument voor zijn poëzie vormen vrijzinnigheid, anarchisme en vrijmetselarij? En wat ben ik dan wel niet: dichter, anglicaan, conservatief en lid van de National Trust?”  Benno Barnard

*

“We waren er vooraf uitvoerig aan herinnerd dat de voorbije Nachten van de Poëzie op smaak gebracht waren met seks, drugs, rock-‘n-roll en relletjes. Zou dat deze keer ook het geval zijn?” (De Standaard)

*

“De lat lag hoog voor de eenmalige wederopstanding van de Nacht van de Poëzie, waar chaos en provocatie destijds zo welig tierden. Maar The Times They’ Are a-Changin’, besefte curator Michaël Vandebril. De geest mocht natuurlijk uit de fles, organisatorisch moest de Nacht van de Poëzie een geoliede bolide zijn.” (De Morgen)

*

De 5de nacht van de Poëzie: de foto’s.   Het verslag.

*

“Een dichter, in Nederland of in het buitenland,die door toedoen van een maecenas voor de rest van zijn leven zou worden vrijgesteld van betaalde arbeid op voorwaarde dat hij zijn tijd aan de poëzie – uitsluitend aan de poëzie – zal wijden en die bijgevolg een complete werkweek bezig is met poëzie, zal binnen een kwartaal opgenomen moeten worden in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg.” (Leo van der Sterren)

*

Welke anderstalige dichter zou in Nederland wel wat meer onder de aandacht gebracht mogen worden?
Ik ben bang dat ik 999 anderen tekort doe als ik hier één iemand noem… Maar goed, een paar namen. De Finse Sirkka Turkka, van wie Adriaan van der Hoeven een fraaie bundel heeft vertaald, vind ik fenomenaal vanwege haar originele, vaak wat raadselachtige teksten. Er valt bijvoorbeeld een eland in slaap, vlak achter het raam van het ‘ik-personage’: “(…) als een groot verdriet, een boodschapper / van dat er nu gewoon iets voorbij is, / en dat er nu gewoon iets begint.” Prachtige verzen die blijven nasmeulen in je hoofd. Maar wie kent, ondanks die mooie vertaling, Sirkka Turkka?   (Sander de Vaan – Meander)

*

Lies Van Gasse:  performance op de 5de nacht van de poëzie:

Lewis Carroll, fotograaf

april 1, 2011

Charles Lutwidge Dodgson beter bekend als “Lewis Carroll,” stortte zich in de destijds nieuwe discipline van de fotografie in 1856.  Meer dan 3000 plaatjes heeft hij gemaakt, al hebben maar 1000 stuks de  tijd overleefd. De helft van zijn werk gaat over jonge meisjes, maar hij fotografeerde ook skeletten, poppen, families, standbeelden en bomen. Charles Dodgson gaf er de brui aan in 1880 vanwege te duur en te tijdrovend.  De volledige collectie staat op Armadelio.org: Lewis Carroll Part I and Lewis Carroll Part II. (via Dangerous Minds)


Marc Trivier, Samuel Beckett

Marc Trivier (°1960) is een Belgisch fotograaf die bejubeld werd in de jaren ‘80 en ’90 met tentoonstellingen in Parijs en New York en zich sindsdien grotendeels uit het artistieke circuit heeft teruggetrokken.

Marc Trivier bezocht zowat alle fameuze schrijvers, filosofen, schilders, beeldhouwers, uit de tweede helft van de vorige eeuw: Francis Bacon; Andy Warhol, Michel Foucault, Jean Genet… Een kleine selectie van zijn werk is te zien op het fotofestival van Knokke-Heist.

 

Jürgen Klauke, Wackelkontakt, 2003/2006, Schwarz-Weiss-Fotoarbeit, 180 x 240 cm

Ook de Duitse fotograaf Jürgen Klauke is te zien op het fotofestival van Knokke-Heist.

Dan at ik ijs voor de tv, maakte mijn huiswerk redelijk en sloop ’s avonds met mijn vaders geweer naar buiten om op de straatlantaarns te schieten. Binnen een half jaar had ik hele wijken verduisterd. Maartje Wortel leest Legende van een Zelfmoord van David Foster Wallace.

Elizabeth Taylor and David Bowie at their first meeting in Beverly Hills, 1975.  Photographs by Terry O’Neill. (glamour agogo)

De top10 Liz Taylor op Knack.

“Hollywood gomde Bricks homoseksualiteit uit. Ondanks de verminking groeide Cat on a hot tin roof uit tot een filmklassieker. Paul Newman en Elizabeth Taylor spatten van het scherm. Op het vakmanschap van regisseur Richard Brooks staat geen maat. Williams’ bijtende dialogen zijn tijdloos: “I’m not living with you! We occupy the same cage, that’s all.” (Brussel Deze Week over de Tennessee Williams-week in Cinematek)

*

*  “Ik heb een atheïstische opvoeding gehad en had, voor zover ik me kan herinneren, als volwassene nog maar eenmaal een religieuze droom. Die maakte wel grote indruk. Ik was net dood, steeg op naar de hemel, ins Blaue hinein, en ontwaarde Petrus. Alleen zijn ontblote bovenlichaam – mooie jongen trouwens – stak uit boven een spierwitte schapenwolk. Ik nam hem afwachtend op en dacht: waar moet ik heen? Hij kreeg een strakke blik en zei diepzinnig: ‘Meneer Goldschmidt, u kent de weg.’ Maar daarna heb ik nooit meer last gehad. Mijn ouders hebben hun atheïstische opvoedarbeid met succes verricht.” Tijs Goldschmidt schreef een essay voor het nieuwe nummer van De Gids met het thema ‘Na Kousbroek; Stand van de Nederlandse essayistiek’. (AB)

*  “Ik weet dat ik hun de uitkomst van het mysterie schuldig blijf, maar ze krijgen er wel iets voor in de plaats. De sleutel die ik hun aanreik is Keats’ briljante concept van ‘negative capability’ (het vermogen om in het ongewisse te verkeren, ks). Het is ook iets ultramoderns: je hoeft niet langer te begrijpen, je voelt het gewoon. Zo kun je een eenheid ervaren tussen dingen die normaal strikt gescheiden zijn. Zoals in XY de wetenschap en het geloof. In de negative capability zijn dat delen van één geheel. Wat ik er bovendien zo goed aan vind, is dat het geen religieus, maar een bij uitstek literair concept is. En aangezien ik een schrijver ben, en literatuur mijn religie is, is het fantastisch om een literaire definitie te vinden die er op een zo briljante wijze in slaagt het hoogste en meest complexe inzicht in de wereld in woorden te vatten.” Sandro Veronesi over zijn nieuwe roman XY.

*  Glag, Koekela dast, Zood Vooiig en Gruimveld: gedichten van Jaap Blonk met geluid op Raster.

*  Nog voor deze zomer wil de VRT een eigen video-applicatie voor iPad lanceren.

*  Europeana is gestart met een blog.

*

De Zweedse dichteres Cia Rinne werkte samen met fotograaf Joakim Eskildsen aan The Roma Journeys (2007, Steidl), een fotodocument over de cultuur, de taal en de levenscondities van de Roma in verschillende Europese landen (zie Kluger Hans, en ook dit bericht)

%d bloggers liken dit: