Een flagrant geval van moedwillig plagiaat haalde onlangs de krantenkolommen en het journaal: in haar nieuwste clip Countdown speelt Beyoncé schaamteloos leentjebuur bij Rosas danst Rosas van De Keersmaeker. Ook op dit blog ontstond een discussie over het feit of Beyoncé hier zomaar kon mee weg komen of dat Anne Theresa De Keersmaeker moest krullen van trots omdat haar dansstijl tot de popcultuur was doorgedrongen.

In een stuk op Alphavillle getiteld Beyoncé danst Rosas, so what! nuanceert Johan Sanctorum het begrip plagiaat. Zijn schets van de nieuwe manier waarop we met intellectuele eigendom omgaan, en vooral hoe we heden ten dage dilettantisch en eclectisch door het leven gaan, levert een interessante piste op:

“Vandaag leven we in een bad, door filosofen “intertekst” genoemd, waarvan slechts het schuim aan de oppervlakte zichtbaar is als cultuur. Vanonder stroomt alles door elkaar, waardoor er telkens nieuw schuim ontstaat. Ideeën moeten kunnen bewegen om gerecycleerd te worden. Het vermogen tot imiteren, absorberen, kopiëren, parafraseren, permuteren,… is zelfs een maat voor de mentale fitheid van een samenleving. Beschermde ideeën zijn dode ideeën. De toekomst is aan de dilettant en eclecticus, iemand die weet te shoppen en te zappen, het bestaande combineert en synthetiseert. We hebben de mond vol over horizontale communicatie, de kennismaatschappij en de netwerkcultuur, maar dan moeten we niet flauw doen over het uitwisselen en doorgeven van wat de moeite waard is.
Goede ideeën verdienen om overgenomen te worden. Of om het met Anne Teresa te zeggen: Beyoncé heeft een goede smaak, chapeau. De Keersmaeker zou dan toch ook moeten erkennen dat ideeën die zelf ergens anders vandaan komen, niet kunnen ontvreemd worden. Als een auteur een roman schrijft, “zijn” roman, dan resoneert heel de wereldliteratuur daarin mee (ik hoop het voor hem), maar ook de boodschappenlijstjes van zijn vrouw en de teksten van La Esterella. We zijn maar deeltijdse, fragmentaire wervels van een enorme chemie. Het is de grote verdienste van de popcultuur dat ze die intertekst ten volle erkent en beleeft, ook al zit ook zij uiteraard in de greep van het auteursrechtenspook, de managers, productiehuizen en CD-labels.”

Meer op Alphavillle.

Advertenties

Naar aanleiding van dit bericht over een Beyoncé-clip waarin Rosas danst Rosas van Anne Teresa De Keersmaeker schaamteloos zou zijn geplagieerd, ontstond op dit blog een korte discussie over het verschil tussen stijlcitaat of plagiaat. De Keersmaeker, die zelf eerst misnoegd reageerde, neemt in dit persbericht wat gas terug:

“Naar eigen zeggen is de choreografe boos noch vereerd. Beyoncé bereikt natuurlijk een miljoenenpubliek, “én Beyoncé danst en zingt goed, en heeft goeie smaak“. Maar dit soort zaken heeft natuurlijk “protocollen en gevolgen, waarvan zij of haar team zeker op de hoogte moeten zijn“, staat in het persbericht van De Keersmaeker.”

“Hoedanook zet de versie van Beyoncé Anne Teresa De Keersmaeker aan het denken. “Rosas danst Rosas” is dertig jaar oud. “Duurt het dan zo lang om experimentele niet-mainstream te recycleren in de popcultuur?

Toendertijd werd de voorstelling ook gezien als een uiting van girl power. De versie van Beyoncé is niet scherp, vindt De Keersmaeker, “die is verleidelijk op een onderhoudende, consumentgerichte manier“.

Lees het bericht op Cobra.

De Morgen meldt:

“Eergisteren hadden we nog woorden van lof voor Beyoncé: hoe ze zwanger opduikt in haar nieuwste videoclip en met zwarte pruiken en glossy lippen zichzelf opnieuw uitvindt, chapeau!

Nu blijkt echter dat de Amerikaanse zangeres op gebied van choreografie iets minder creatief geweest is. Treffend, hoe haar bewegingen als twee druppels water lijken op een dansvoorstelling uit 1984. En dan nog wel ‘Rosas danst Rosas’, van de hand van de Vlaamse Anne Teresa De Keersmaeker.” (De Morgen)

Onderstaande video is een collage van fragmenten uit Countdown van Beyoncé en Rosas dans Rosas van De Keersmaker:

Een misnoegde De Keersmaeker vandaag in De Morgen:

“Ik wist hier helemaal niks van. Dit is gewoon pikken, puur plagiaat. Niet alleen de danslijnen, maar ook de kostuums en de school komen overeen . Een beetje grof. Vooral omdat er geen enkele poging is om het plagiaat te verdoezelen. Beyoncé gaat er allicht van uit dat als iets zodanig bekend is, je het gewoon mag pikken.”

Dit is de real stuff:

Good morning Pina

oktober 2, 2011

Fragment uit Pina van Wim Wenders met de dansers van het Tanztheater van Wuppertal. Fijne zondag! (via Zapiski)

Pina

april 26, 2011

Tanzt, tantzt, sonst sind wir verloren.
Pina Bausch.

Pina is Wim Wenders’ elegie voor één van Duitslands grootste choreografen: Pina Bausch. Interview met Wenders op Dazed Digital.

“Of hoe dans je, als je niet wil dansen?” – Early works van Anne Teresa De Keersmaker

Vodpod videos no longer available.

Hoe dans je als je eerder naar binnen gekeerd b…, posted with vodpod
%d bloggers liken dit: