Verfrissing met Rosas

augustus 5, 2013

De beroemde stoelendans uit Rosas danst Rosas, deze keer in een zwembaduitvoering. Rosas spoort overigens jonge dansers aan om hun eigen versie van de stoelendans te maken. Anna Theresa de Keersmaeker geeft in deze video’s uitleg bij de verschillende bewegingen en choreografieën als leidraad voor een eigen versie.

 

“Met het vallen van de blaren schuiven belezen Vlamingen weer in dichte drommen naar Antwerp Expo om nog slimmer, nog meer belezen te worden, en een glimp op te vangen van hun schrijvende halfgoden die zich voor één keer tussen de meute begeven. Hoewel er overal ter wereld boekenbeurzen plaatsvinden –denk aan de fameuze beurs van Peking, waar ons aller David Van Reybrouck zo opgetogen over was ondanks het toegangsverbod voor dissidente schrijvers-, zie ik die Antwerpse beurs toch als een typisch Vlaams kuddefenomeen, een teken van volgzaamheid en conformisme.”

Op Alphavillle houdt Johan Sanctorum een fascinerend ‘pleidooi voor ontlettering‘ onder het motto ‘Boek.0.’ In zijn typische provocerende stijl hekelt Sancturom het boek als een relict uit een voorgoed voorbije tijd, de tijd dat religieuze dogma’s het voor het zeggen hadden. Met de algemene verspreiding van het internet is een nieuwe leescultuur ingezet:

“De zogezegde verloedering van de taal bij de jeugd, via het chatten en SMS-en, zou men als een spontane deconstructie kunnen opvatten van een literair kolonisatieproject dat ergens bij Gutenberg begon. De “domheid” is niet dom, ze is vooral een weigering om de tekst te accepteren zoals hij er staat. Men kan verontwaardigd zijn over van alles en nog wat, maar in laatste instantie moet de taal heruit gevonden worden, en dient de tekst “ontlezen”. Onbegrip, vervorming, analfabetisme, dislexie, dialect, allerlei niet-reguliere idiomen, taalfouten: tegelijk is het zich uitschrijven,- uit de monotheïstische bijbelcultuur die ons nog steeds domineert.

Het internet is een nuttig middel (maar meer ook niet) om dat tweevoudig proces van het ontlezen en het uitschrijven te faciliteren. Alleen het dagboek zou deze boekenverbranding kunnen overleven, als een neerslag van het persoonlijk geheugen, waar geen lezer zaken mee heeft, tenzij, op zeldzame “uitgelezen momenten”, een zielsverwant, en daar is geen boekdrukkunst of boekenbeurs voor nodig.

Met de verdwijning van het boek, als fetisj en cultuurobject, verdwijnt ook de klassieke school (schola, scholastiek: ook die is theologisch), en wenkt een nieuw bestaan van de buitenstaander, dilletant, analfabeet, dagboekschrijver, zondagsschilder, dienstweigeraar, maker van onbestaande kunstwerken, reiziger, grensbewoner. Dit gaat over nieuwe naaktheid, naïviteit en levenslang beginnen. Domweg. “

Op Alphavillle (met een filmpje ‘Twenty ways religious cults misread the bible‘)

Johan Sanctorum roerde zich onlangs ook al op Alphavillle naar aanleiding van de Beyoncé-Rosas kwestie.

Wendy Kroy schrijft op haar blog:

“Tijdens het weekend liet ik me verleiden om via facebook te reageren op deze post van Jan Pollet. Die entry verwees dan weer naar een bericht op de site Alphavillle waar een bijdrage te lezen is van Johan Sanctorum, die de tekst ook publiceerde op zijn eigen weblog ‘Visionair België’. (Héhé!).

Enfin, omdat ik het niet echt eens was met wat Sanctorum schrijft, werd me de bal teruggekaatst, zodat ik wel verplicht was om een gefundeerd antwoord te formuleren. Het werd uiteindelijk een tekst van 4 pagina’s, dus het is voor de liefhebbers.”

Wees een liefhebber. Lees de interessante uiteenzetting op Wendykroy’s blog.

Een flagrant geval van moedwillig plagiaat haalde onlangs de krantenkolommen en het journaal: in haar nieuwste clip Countdown speelt Beyoncé schaamteloos leentjebuur bij Rosas danst Rosas van De Keersmaeker. Ook op dit blog ontstond een discussie over het feit of Beyoncé hier zomaar kon mee weg komen of dat Anne Theresa De Keersmaeker moest krullen van trots omdat haar dansstijl tot de popcultuur was doorgedrongen.

In een stuk op Alphavillle getiteld Beyoncé danst Rosas, so what! nuanceert Johan Sanctorum het begrip plagiaat. Zijn schets van de nieuwe manier waarop we met intellectuele eigendom omgaan, en vooral hoe we heden ten dage dilettantisch en eclectisch door het leven gaan, levert een interessante piste op:

“Vandaag leven we in een bad, door filosofen “intertekst” genoemd, waarvan slechts het schuim aan de oppervlakte zichtbaar is als cultuur. Vanonder stroomt alles door elkaar, waardoor er telkens nieuw schuim ontstaat. Ideeën moeten kunnen bewegen om gerecycleerd te worden. Het vermogen tot imiteren, absorberen, kopiëren, parafraseren, permuteren,… is zelfs een maat voor de mentale fitheid van een samenleving. Beschermde ideeën zijn dode ideeën. De toekomst is aan de dilettant en eclecticus, iemand die weet te shoppen en te zappen, het bestaande combineert en synthetiseert. We hebben de mond vol over horizontale communicatie, de kennismaatschappij en de netwerkcultuur, maar dan moeten we niet flauw doen over het uitwisselen en doorgeven van wat de moeite waard is.
Goede ideeën verdienen om overgenomen te worden. Of om het met Anne Teresa te zeggen: Beyoncé heeft een goede smaak, chapeau. De Keersmaeker zou dan toch ook moeten erkennen dat ideeën die zelf ergens anders vandaan komen, niet kunnen ontvreemd worden. Als een auteur een roman schrijft, “zijn” roman, dan resoneert heel de wereldliteratuur daarin mee (ik hoop het voor hem), maar ook de boodschappenlijstjes van zijn vrouw en de teksten van La Esterella. We zijn maar deeltijdse, fragmentaire wervels van een enorme chemie. Het is de grote verdienste van de popcultuur dat ze die intertekst ten volle erkent en beleeft, ook al zit ook zij uiteraard in de greep van het auteursrechtenspook, de managers, productiehuizen en CD-labels.”

Meer op Alphavillle.

Naar aanleiding van dit bericht over een Beyoncé-clip waarin Rosas danst Rosas van Anne Teresa De Keersmaeker schaamteloos zou zijn geplagieerd, ontstond op dit blog een korte discussie over het verschil tussen stijlcitaat of plagiaat. De Keersmaeker, die zelf eerst misnoegd reageerde, neemt in dit persbericht wat gas terug:

“Naar eigen zeggen is de choreografe boos noch vereerd. Beyoncé bereikt natuurlijk een miljoenenpubliek, “én Beyoncé danst en zingt goed, en heeft goeie smaak“. Maar dit soort zaken heeft natuurlijk “protocollen en gevolgen, waarvan zij of haar team zeker op de hoogte moeten zijn“, staat in het persbericht van De Keersmaeker.”

“Hoedanook zet de versie van Beyoncé Anne Teresa De Keersmaeker aan het denken. “Rosas danst Rosas” is dertig jaar oud. “Duurt het dan zo lang om experimentele niet-mainstream te recycleren in de popcultuur?

Toendertijd werd de voorstelling ook gezien als een uiting van girl power. De versie van Beyoncé is niet scherp, vindt De Keersmaeker, “die is verleidelijk op een onderhoudende, consumentgerichte manier“.

Lees het bericht op Cobra.

De Morgen meldt:

“Eergisteren hadden we nog woorden van lof voor Beyoncé: hoe ze zwanger opduikt in haar nieuwste videoclip en met zwarte pruiken en glossy lippen zichzelf opnieuw uitvindt, chapeau!

Nu blijkt echter dat de Amerikaanse zangeres op gebied van choreografie iets minder creatief geweest is. Treffend, hoe haar bewegingen als twee druppels water lijken op een dansvoorstelling uit 1984. En dan nog wel ‘Rosas danst Rosas’, van de hand van de Vlaamse Anne Teresa De Keersmaeker.” (De Morgen)

Onderstaande video is een collage van fragmenten uit Countdown van Beyoncé en Rosas dans Rosas van De Keersmaker:

Een misnoegde De Keersmaeker vandaag in De Morgen:

“Ik wist hier helemaal niks van. Dit is gewoon pikken, puur plagiaat. Niet alleen de danslijnen, maar ook de kostuums en de school komen overeen . Een beetje grof. Vooral omdat er geen enkele poging is om het plagiaat te verdoezelen. Beyoncé gaat er allicht van uit dat als iets zodanig bekend is, je het gewoon mag pikken.”

Dit is de real stuff:

%d bloggers liken dit: