Deus Ex Machina: gedicht van Gottfried Benn

januari 17, 2015

bennUit het nieuwe Berlijn-nummer van Deus Ex Machina: een gedicht van Gottfried Benn.

D-Trein

Bruin als cognac. Bruin als blad. Roodbruin. Maleiergeel.
D-trein Berlijn – Trelleborg en de Oostzeebaden.

Vlees dat bloot ging.
Tot in de mond gebruind door de zee.
Doorgerijpt, tot Grieks geluk.
En sikkelverlangen: hoe ver de zomer is!
Voorlaatste dag van de negende maand al! –

Stoppel en laatste amandel smacht in ons.
Ontplooiingen, het bloed, de vermoeidheden,
het dahlianabije dat ons verwart.

Mannenbruin werpt zich op vrouwenbruin.

Een vrouw is iets voor een nacht.
En als het mooi was, nog voor de volgende.
Oh! En dan weer dat op-jezelf-zijn!
Die zwijgzaamheden! Dat gejaagd worden!

Een vrouw is iets met geur.
Onzegbaars! Sterf weg! Reseda.
Zuiden is daarin, herder en zee.
Op elke glooiing rust een geluk.

Vrouwenlichtbruin zwijmelt tegen mannendonkerbruin.

Hou me vast! Hé ik val!
Ik ben zo moe in mijn nek.
Oh, deze koortsig zoete
laatste geur uit de tuinen.

Gottfried Benn.

Over het nieuwe nummer Over Gottfried Benn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: