De accessoire-man komt met een suggestie voor een achtergrondmuziekje
Accessoirist: Wat vinden jullie hier van?

Pessoa: Orgelklanken van de andere oever.

Regisseur: Hoe heet het?

Accessoirist: Klein Harmonisch Labyrint – het is opgebouwd  in drie delen: “Introïtus – Centrum – Exitus”

Nog een gesneuvelde scene op Toofisme.

Gainsbourg – Blondin

maart 25, 2014

Gainsbourg interviewt schrijver en journalist Antoine Blondin. Hilarisch.

 

Engels gedichtje

maart 24, 2014

Gedichtje in het Engels

Flies are blue
Angels are white
Blood is red
Trees can be tricky at night

My neighbour is tough
The Belgian trains are interesting
Vive le Roi is French for
The King is my pall

Yes is the opposite of No
Do you like it here?
I think so

© Jan Pollet – 2014

Gesneuvelde scene (3)

maart 23, 2014

Duchamp:  Merde, ik moet pipi doen.

Morandi: Deze eik staat al honderd jaar tot uw beschikking.

Duchamp: (springt van zijn hippe fiets, en plast in een fonteinstraal- een grote boog – tegen de eik.) Holala, dat was hoogtijd. Dieu, zalig zeg, pipi sproeien in de vrije natuur.  Héhé. Hèhè.

Morandi:  U pist in fonteinstijl.

Lees deze spannende gesneuvelde dialoog op Toofisme.

Twee paparazzi

maart 21, 2014

Twee paparazzi-fotgrafen (met joekels van telelenzen over de schouder) staan te praten aan de oever van een rivier. Op de achtergrond de boot van het schippersechtpaar. Ze werden enkele scenes eerder buitengegooid door de schippersvrouw.

Paparazzo1:  Fuck.

Paparazzo2:  fuckerdefuckerdekut.

Paparazzo1:  Doe ik nooit meer.

Paparazzo2:  Doenekik ook nooit meer.

Paparazzo1:  Toestemming vragen voor een foto.

Paparazzo2:  Mee een lens als dees. (steekt een lens in de hoogte groter dan zichzelf)

Paparazzo1:  Je zou wel zot zijn.

Paparazzo2:  zotterdezotterdeplot!

(gesneuvelde scene uit O Scenario)

De mus

maart 21, 2014

Cryation

maart 17, 2014

creation - cryation

Het is eerst even wennen maar dan gaat dat Zuid-Afrikaans zoet binnen. Alfred Schaffer naar aanleiding van zijn nieuwe bundel  Mens dier ding  op Versindaba.

Erik Lindner besprak de bundel op Poetry.

Mens Dier Ding is 144 bladzijden dik en je zou kunnen spreken van een dichtroman. Schaffer vertelt het relaas van Sjaka, een razende machtswellusteling. Op iedere pagina van de dikke bundel lezen de gedichten als een tierelier, er zit een ontstellende vaart in de bundel en ook een ongekend schrijfplezier. Voor het materiaal van deze bundel heeft de dichter onderzoek gedaan, hij noemt in de verantwoording een roman en enkele non-fictie werken. Schaffer plaatst de oude Zoeloe-leider in de huidige tijd, in het eerste gedicht duikt hij op al liggend op een snelweg tijdens het spitsuur. De bundel wisselt telkens af naar genummerde ‘dag(droom)’ notities van Sjaka (die teruglopen naar 0) en gedichten als berichten die zijn levensloop en zijn excessen beschrijven.

schaffer

Ode aan N° 5

maart 16, 2014

5

dardenne

Op dit ogenblik leggen de broeders Dardenne de laatste hand aan hun nieuwe langspeelfilm ‘Deux jours, une nuit’ met Marion Cottilard in de hoofdrol. Ze vertolkt de rol van Sandra die in de tijdspanne van een weekend zal proberen om haar collega’s te overtuigen om af te zien van haar premie zodat ze haar job kan behouden. Meer foto’s hier.

‘De zin van de wereld moet buiten de wereld liggen. In de wereld is alles zoals het is en alles gebeurt zoals het moet gebeuren; binnenin bestaat geen waarde. God openbaart zichzelf niet ‘in’ de wereld, die hij aanvoelt als een begrensd geheel. Dat is wat we mystiek noemen.’

Wineke van Muiswinkel

maart 9, 2014

Ton van ‘t Hof en Olaf Risee in gesprek met kunstenares en documentairemaker Wineke van Muiswinkel over schilderen in Parijs, de Gerrit Rietveld Academie, 16mm film, een huis uit 1675, installatiekunst, … op WVTTK.

wvttk4

Marie Calloway

maart 7, 2014

 

 

 

18k1c5lh2i3ycjpg

“I feel so vulnerable,” he said, his voice shaking.

I felt annoyed he was only focused on his own feelings, after he had just shot a load on my face.

“Can you take a picture of me with my phone?” I asked.

He got up and got my phone, and then after I told him how to, took a photo. He didn’t ask why I wanted a photo, he didn’t say anything about it, like I hoped he wouldn’t.

“Oh, you can’t see anything, it’s too dark, ” I said, looking at the photo.

(Marie Calloway, “ADRIEN BRODY“)

Marie Calloway behoort tot dat kleine New Yorks clubje schrijvers die zich specialiseren in emotioneel en relationeel onvermogen, met Tao Lin als grote voorloper. Samen met Tao Lin is Calloway het boegbeeld van de eerste generatie internetschrijvers. Haar blogposts, facebookchats, foto’s etc… zijn nu verzameld in een boek, what purpose did i serve in your life. Er is de laatste tijd nogal wat te doen over de ware aard van Calloway. Wie schuilt er écht achter het jonge meisje dat geen blad voor de mond neemt en zich schaamteloos voor de lens etaleert? Op Esquire zijn ze in elk geval laaiende enthousiast over de literaire kwaliteiten van Calloway’s schrijfsels. Volgens de recensent is het a minor masterpiece dat zelfs de arty-farty experimenten van Tao Lin overklast. To be followed zouden we zeggen.

mary calloway

Vandaag werd Jan Hoet begraven. Als beeld voor zijn doodsprentje of zeg maar doodsprent want het is op kwartoformaat, had hij zelf een aquarel van Marlene Dumas gekozen en een tekst van Roland Jooris.
jan Hoet - Marlene Dumas

jan Hoet - Roland Jooris

862 …

maart 5, 2014

… dichters hebben deelgenomen aan de Poëziewedstrijd van de stad Oostende 2014.
Erwin Steyaert won met ‘Gedicht voor Molly Bloom’. … Achthonderd twee en zestig… sjonge… 862…

Gedicht voor Molly Bloom

O Molly, ‘s nachts proef ik op mijn tong,
al jouw labialen, je O’s en Y’s,
rondingen en richtingwijzers van klinkers
naar jouw kusten, o ja, Molly, jouw ja,

voor de tijd die het duurt, toegewijd,
en rond en klef, de ongewijde hostie
in het tabernakel van je warme mond,
en de consecratie van je L, Molly,

de palataal van je oksels en lenden,
van je leest en vochtige ogen, één
en al glinstering in het parelmoer
van goedkope schmink, en je B’s, Molly,

Babylonische roem uit Dublin, gebazel
en gehijg in de cups van je bloemen,
je B’s, als brandnetels op de lippen
van de mannen, mannen, Molly,

mannen, de vloei van je M, de alfa
en omega van je naam, mirre
van Melchior, muskaat uit Gibraltar,
wier van je Ierse zee, je maakt je

tot mijn strand met je M, Molly, tot in
de meeuwen der meeuwen mijn Molly.

Erwin Steyaert
Eerste prijs van de Poëziewedstrijd stad Oostende, 2013-2014

car_like_sams

Twintig jaar lang reed Samuel Beckett met deze 2CV. Hij droeg er zorg voor als voor een kind. Toen de Citroën garagist in zijn buurt -Ussy nabij Parijs – hem voorstelde om het oude beestje te vervangen door een gele 2CV sloeg Beckett het aanbod streng af: ““I could not drive a yellow car” (Autosavant)

“Onze spontane reactie op het artikel van De Strycker, Gruwez en T’Sjoen was: ‘Shit, hier moéten we op reageren, maar zouden we niet beter onze mond houden zodat we geen risico lopen onze literaire carrière te aborteren?’”

Hun naam doet anders vermoeden, maar integrity first bij de jongens van Omfloerst. De roep om meer diepgravende poëziekritiek zouden ze natuurlijk zelf kunnen beantwoorden…. door de spade te laten aanrukken en ons te verblijden met duizelingwekkende poëzie-analyses. Misschien doen ze het, maar waar? En verder blijft het een vreemde metakreet in een oorverdovend stille woestijn.

Volgens François Truffaut een van de grootste films ooit gemaakt.

… op Toofisme

Kubrick

Photo’s by Stanley Kubrick

%d bloggers liken dit: