Of de Houellebecq in het clipje van de Franse zanger Jean-Louis Aubert de echte Houellebecq is (Tzum), blijft twijfelachtig. In onderstaand fragment echter speelt Houllebecq helemaal zichzelf. The Kidnapping of Michel Houellebecq oogstte veel bijval op het filmfestival van Berlijn. Het blijkt een hilarische prent te zijn waarbij de gevierde Franse schrijver zichzelf geen seconde spaart. (meer hier)

Henri Cartier-Bresson

februari 23, 2014

The Guardian over de overzichtstentoonstelling van Henri Cartier-Bresson in het Centre Pompidou.

Quietly sensual images … 'Martine Franck, Paris, France, 1967'.

Martine Franck, Paris, France, 1967.
Photograph: Henri Cartier-Bresson/Magnum Photos/Fondation Henri Cartier-Bresson

Is een experimentele dichter een betrouwbare getuige? Geen idee. Wel heeft Volodymyr Bilyk veel interessants te vertellen over de volksopstand in Oekraïne. Hij schetst een beeld van wat er echt gaande is in zijn land. Zowel cultureel als politiek heeft Oekraïne niets gemeen met Rusland. Intussen hebben de Oekraïners begrepen dat er maar één manier is om het verschil te maken – DO IT YOURSELF.
Lees het interview met Volodymyr Bilyk op 3AM.

nymphomaniac_02

Lars Von Triers Nymphomaniac is volledig opgebouwd op de flash-back-formule. Nymphomane Joe (Charlotte Gainsbourg) vertelt haar leven aan de oude vrijgezel, Seligman (Stellan Skarsgard). Seligman (alter ego van Lars Von Trier) probeert de seksuele buitenissigheden van Joe theoretisch te duiden door vergelijkingen te zoeken tussen nymfomanie en bijvoorbeeld de getallenreeks van Fibonacci, vliegvissen, polyfonie, enz. Het alterneren tussen theoretische beschouwingen en echte actie zet een rem op het verteltempo. Dat werkt de ene keer al beter dan de andere keer. Waar het bijzonder goed werkt is in het hoofdstuk over de polyfonie, The little organ school.

Seligman legt het principe van de polyfonie uit aan de hand van Das Orgel-Büchlein van Bach, meer bepaald het koraal Ich ruf zu dir, Herr Jesu Christ. Datzelfde koraal vormt trouwens het leitmotif in de beroemde levitatie-scene van Tarkovsky’s Solaris waarin ingezoomd wordt op een winterlandschap van Breugel.
In de polyfonie worden drie melodielijnen gehanteerd die elk hun eigenheid hebben: de bastonen (gespeeld met de voeten), de linkerhand en de rechterhand. Joe ziet hierin meteen een metafoor voor drie minnaars: waarbij de baslijn staat voor de zachte, standvastige minnaar; de linkerhand voor de onderwerpende minnaar en de rechterhand voor haar liefhebbende minnaar.
Het sterke van deze scene ligt in de harmonie tussen theorie, verhaal en visuele representatie van het muzikale motief.  Von Trier slaagt erin om het volledige leven te evoceren in één meeslepend beeld. Dierlijkheid, liefde, techniek, verlangen, schoonheid, lelijkheid … alles met elkaar verbonden op de hemelse tonen van Bachs orgelmuziek en opeens abrupt afgebroken wanneer Joe zegt: ‘Ik kan het niet. Ik kan niet liefhebben.’
Vijf minuten film waarin Von Trier eenzame artistieke hoogten scheert.

Het Bach-fragment uit Solaris (Levitation scene) is hier te bekijken.

Bach en Duchamp

februari 17, 2014

Bach en Duchamp hebben pech met de bestelwagen. Terwijl ze wachten op hulp zetten ze een boompje op over de plotdwang van de roman: op Toofisme.
(deze scene komt in iets gewijzigde vorm in de definitieve versie van O Scenario)

Etienne Van Hyfte werd vandaag gehuldigd in de Zelzaatse cultuurtempel ’t Klooster.  Etienne Van Hyfte?  Hij blijkt één van die pioniers te zijn die jonge Vlaamse schrijvers een klein Ertevelds podium gaf. Tussen 1973 en 1981 gaf hij 25 poëziebundels en ook heel wat proza uit. Onder meer Stefaan Hertmans, Pjeroo Roobjee en Eriek Verpale debuteerden als auteur bij Van Hyfte. Hun werken werden gedrukt door Etiennes broer Martin en zijn waardevol cultureel erfgoed geworden.

Eriek Verpale:

‘Ik ben sinds 1974 bevriend met Etienne. Een jaar later gaf Van Hyfte mijn eerste bundel ‘Polder en andere gedichten’ uit. Ook Gentenaar Jan Emiel Daele en nog anderen, waarvan de poëziebundels aanvankelijk door Manteau werden uitgegeven, kwamen bij Etienne terecht. Ik illustreerde mijn gedichten met tekeningen en maakte tevens schilderijen. Ook dat beeldend werk wordt zondag geëxposeerd’

Meer op het Nieuwsblad.

1_71_Leiter_2807326c

Joanna, c. 1947 Photo: © Saul Leiter, courtesy Howard Greenberg Gallery, New York / Steidl
Saul Leiter, fotograaf in de schaduw. (The Telegraph)

 

Film over Philippe Vandenberg

februari 14, 2014

“La lettre au nègre” is een open brief waarin ‘een schilder’ reflecteert over de gevoelens en angsten die hij ondergaat op een bepaald moment in zijn leven en zijn carriëre. Het is gebaseerd op “Exil de Peintre” van de Belgische schilder Philippe Vandenberg die in 2009 zelfmoord pleegde.

Met de stem van François Beukelaers.

… met een gedicht van Cyriel Verschaeve….

meer over dit belachelijk geval van misplaatste politieke correctheid op NPE.

Filip Claus

februari 11, 2014

Over de fotografie van Filip Claus. Met de geweldige foto van Hugo Claus en deze van Herman De Coninck:

© Filip Claus (Herman De Coninck, Antwerpen, 1991)

© Filip Claus (Herman De Coninck, Antwerpen, 1991)

Wat weinigen weten, Antoine de Saint-Exupéry, schreef zijn meesterwerk, Le Petit Prince, niet in Parijs maar in New York waar hij in 1940 naartoe gevlucht was na de invasie van de Nazi’s in Frankrijk.

In April 1943, vlak nadat de Kleine Prins net verschenen was, stak hij het manuscript en de originele tekeningen in een bruine papieren zak en gaf het aan zijn vriendin Silvia Hamilton met de woorden — “Ik had je graag iets geweldigs gegeven, maar dit is alles wat ik heb” — waarna hij naar Algerië vertrok als oorlogspiloot van het Franse leger. (lees verder op Brain Pickings en geniet van de originele aquarellen van De Kleine Prins)

thelittleprince_morgan10

Lieven De Cauter & Rudi Laermans…

Miklos Erdely

februari 3, 2014

Via facebook vriend Márton Koppány kwam ik op deze Hongaarse filmmaker/beeldend kunstenaar: Miklos Erdely. Onderstaande film gaat over ‘an infamous blood-libel accusation and trial in Hungary (1882-1883)’. Wanneer een kind van een boerengezin vermist wordt nadat ze om boodschappen is geweest, wordt de Joodse gemeenschap van moord beschuldigd. ‘Blood libel‘ was een valse beschuldiging tegen de Joden die kinderen van Christenen zouden vermoorden om hun bloed te gebruiken in hun rituelen.

Miklos Jancso

februari 2, 2014

De Hongaarse filmmaker Miklos Jancso gebruikte episodes uit de nationale geschiedenis van zijn land als uitgangspunt voor parabels over oorlog en verdrukking. Hij overleed op 92-jarige leeftijd.  (NYT)

ZAT#1 Willi Dorner, Bodies in urban spaces – ZAT#1 Montpellier, novembre 2010 from ZAT Montpellier on Vimeo.

%d bloggers liken dit: