Als ik een trein zie
roep ik altijd
‘Leve de democratie! ‘

Lees verder op Toofisme.

In het ‘Observatorium‘ probeer ik naar de wereld te kijken vanuit het standpunt van een beroep.
Deze keer kijk ik naar de wereld met de ogen van een Directeur van het museum voor hedendaagse kunst.

“Als ik wil voelen
hoe het voelt
om kunstenaar te zijn
neem ik wel eens een leeg blikje Cola
deuk het onder mijn voet
en plaats het verminkte objet trouvé
in de witte ruimte van mijn museum
…”

lees verder op Toofisme.

tumblr_l81tq2faWc1qzaos7o1_400

Joseph Beuys, “Ausfegen (Sweeping Up)” (1972)

Kenneth Goldsmith over….

januari 27, 2014

uncreative writing, avant-garde, the poetry of archiving…. in dit filmpje.

Judd2600

Wat benijd ik toch die schilders, beeldhouwers en andere plastische kunstenaars, zucht de Amerikaanse schrijver Ben Lerner in een stukje op Frieze, want alleen zij hebben het voorrecht om iets echts en actueels te maken.  Als het op de ‘real thing’ aankomt moet de literatuur het afleggen tegen al die tactiele kunstvormen. De literatuur heeft dan weer het voordeel dat ze een object kan creeëren dat onmogelijk te realiserenis. Lerner neemt het voorbeeld van het schild van Achilles. De beschrijvingen zijn zo gedetailleerd dat het ondenkbaar is dat iemand een dergelijk object kan vervaardigen. Ander voorbeeld is John Keats’ ‘Ode on a Grecian Urn’ (1820), waarin een onmogelijke muziek beschreven wordt naar aanleiding van een plastische vorm. Interessant is Lerners opvatting over de roman als curatele vorm:

For me, at least at the moment, the novel, not the poem, is the privileged form for the kind of virtuality I’m describing. I think of the novel as a fundamentally curatorial form, as a genre that assimilates and arranges and dramatizes encounters with other genres: poetry, criticism and so on. (In my novel, Leaving the Atocha Station, 2011, for example, I incorporated passages from an academic essay I’d written about John Ashbery and a poem from my first book of poetry; the novel I’m working on now involves encounters with Donald Judd’s boxes in Marfa, Texas, as well as passages from a new ekphrastic poem engaging Jules Bastien-Lepage’s 1879 painting, Joan of Arc.)

Het artikel van Lerner op Frieze.
Bespreking van Lerners roman Leaving the Atocha Station op deReactor.

(illustratie: Donald Judd)

Hugo Claus op Toofisme

januari 26, 2014

‘In de cel’ van Hugo Claus op Toofisme

leeg-mb - clean

In dit korte VPRO-filmpje licht van Dixhoorn een tipje van zijn sluier op (een heel klein tipje).

Enkele fragmenten van De zon in de pan zijn op Samplekanon te lezen.

The Joycean Society

januari 24, 2014

joyce

Interessante beschouwing op Rekto:Verso over The Joycean Society een film van de Spaanse Dora García over  een leesgroep in Zürich die al dertig jaar over één boek gebogen zit: Finnegans Wake (1939) van James Joyce.

Zeventien jaar schreef Joyce aan Finnegans Wake – aan de Nederlandstalige vertaling uit 2002 werd zeven jaar gewerkt. De leesgroep in Zürich deed er elf jaar over om een eerste leescyclus af te ronden, leest het ‘book of books’ nu al voor de derde maal en is intussen dertig jaar bezig. Het zijn vooral de monnikengezichten van oude mannen die bijblijven, de warme sfeer tussen oude bekenden in het bibliotheekkamertje. De film van een klein uur is hoofdzakelijk opgebouwd als montage van een van de acht leesavonden die Dora García zelf bijwoonde in Zürich. De documentaire beelden tonen de discussie binnen de leesgroep, en natuurlijk de boeken zelf: platgelezen kopieën vol aantekeningen en losse bladeren, secundaire literatuur, uitgaven van de originele manuscripten en notities van Joyce. Beelden van het donderdagavondritueel worden afgewisseld met interviews met oprichter Fritz Senn en Joyce-kenner Geert Lernout, die García op het spoor zette van de leeskring in Zürich. We zien ook de besneeuwde grafsite van Joyce in Zürich met zijn standbeeld, dat peinzend lijkt mee te luisteren. De film werd tijdens de Biënnale van Venetië buiten circuit getoond als een video-installatie, waarbij zo’n kopie vol aantekeningen en bijschriften opengeslagen lag. Samen met de film, verscheen ook een publicatie waar letterlijk een hoek af is.

Lees het essay op Rekto;Verso.

728354

%d bloggers liken dit: