On esthetics (2)

juli 31, 2013

esthetics1

Advertenties

Adam Zagajewski: ‘Het is beter om democratie te hebben met minder poëzie dan een totalitair regime met meer poëzie.”

Zagajewski wordt ook de dichter van 9/11 genoemd. Een week na het instorten van de Twin Towers, drukte de New Yorker een gedicht van de Poolse dichter Adam Zagajewski af  op de laatste pagina van zijn 9/11-special.  “Try to Praise the Mutilated World” was een half jaar voor de aanval geschreven maar werd een van de meest geciteerde verzen van deze historische wereldgebeurtenis en misschien zelfs één van de meest bekende verzen.

Bekijk het gesprek dat Johan De Boose met de Poolse dichter had op Cobra.

“Ik zal het maar bekennen aan een schraapzuchtige dashondenvoedermarskramer zonder eczeem
Dat ik gisterenochtend ben binnengedrongen in het huis van mijn intimiderende uitgever
En dat ik in zijn voorraadkast drie frangipanes van de Aldi heb opgesmikkeld,
En dat ik daarna aan zijn keukentafel een sonnet over mijn toekomstige hagiograaf heb geschreven,
Maar het was heel slecht, de volta ging compleet de mist in, dus heb ik het sonnet verbrand
In de gootsteen van mijn intimiderende uitgever die onweerlegbaar Harold heet.”

(…)

Lees de avonturen van Delphine Lecompte of fb.

On esthetics (1)

juli 30, 2013

esthetics

Tokyo-Harbour-500x375

Volgend jaar verschijnt een monografie over het beeldend werk van de Canadese generatie X-schrijver Douglas Coupland. Als aanloop heeft The Vancouver Art Gallery een website opgestart waar geregeld nieuw werk gepost wordt. Er is ook een blog aan verbonden.

Everywhere is anywhere is anything is everything.

Zie ook dit interview met Coupland.

Illustratie: een curator peilt naar Couplands visie op de popart.

lernous_stef_web“‘Twintig Redenen Waarom Het Ensceneren Van Tristan En Isolde Me Bang Maakt’.

De eerste repetitie met de solisten gaat van start ergens half augustus, maar ondertussen is er al meer dan een jaar werk aan voorafgegaan. Ook dat proces zal ik de komende posts proberen te schetsen. En natuurlijk zal ik ongegeneerd met jullie alles delen wat ik de komende maanden op m’n pad tegenkom. Dat zal niet allemaal leuk zijn. Geen facebook-gedoe met veel ge-like telkens iemand een foto van een poesje post. Dat niet.

Wat inkijk in het proces dat wel. Wat foto’s, misschien een occasionele schets of filmpje. En breed. Niet alleen Tristan en Isolde, maar wat ik op de weg ernaartoe tegenkom. Want ook dàt maakt Tristan.

O ja. De blog heet ‘Surviving Wagner’ omdat ik op het eind van het proces T-shirts wil voor de crew en mezelf wil waarop staat: ‘I Survived Tristan En Isolde’. Het resultaat zal bepalen of we die ook aan het publiek uitdelen.”

Volg de afdaling naar de Wagner-hel van Abattoir Fermé boegbeeld Stef Lernous: survivingwagner.tumblr.com/

Er is dom en dom

juli 29, 2013

img_1005

Altijd interessant: schrijvers die zichzelf positioneren tegenover een collega-schrijver. Extreme karakteriseringen zijn niet van de lucht, op het hilarische af. “Jij bent Katholiek opgevoed, ik wetenschappelijk, jij bent Iers, ik Engels”: zo kinderlijk eenvoudig schetste HG Wells het verschil tussen hem en die rare, schunnige literaire experimenteel James Joyce.

Leuk wordt het pas het over twee schrijvers gaat die in dezelfde state of mind werken, twee conceptuelen in het geval van Kenneth Goldsmith en Christian Bök.

“Ik ben een domme schrijver, misschien wel één van de domste die ooit heeft geleefd.”, zegt Kenneth Goldsmith. “Als ik een idee heb, vraag ik me altijd af of het wel voldoende dom is. Ik stel me de vraag of de mogelijkheid zou bestaan dat het als slim wordt beschouwd? Is het antwoord nee, dat voer ik het idee uit. Ik schrijf niets nieuw of origineel. Ik kopieer bestaande teksten en verplaats informatie van de ene plek naar de andere. Een kind kan wat ik doe maar zou het niet durven uit schrik om voor dom te worden gehouden.”

Het grote verschil tussen Goldsmith en Bök is volgens Goldsmith:

“Christian is smart. I am dumb.”

En dan wordt het geestig en pienter:

“There is dumb dumb and there is smart dumb. There is also smart smart. Dumb dumb is plain dumb and smart smart is plain smart. Smart dumb rejects both smart smart and dumb dumb, choosing instead to walk a tightrope between the two. Smart dumb is incisive and precise. In order to be smart dumb, you have to be really smart, but not in the smart smart way.”

Lees Being dumb op The Awl.

Over postionering, groepsvorming en kliekjesgeest, lees dit essay van Amy King. (met dank aan Serge Delbruyère voor de tip)

%d bloggers liken dit: