What the Body Does Not Remember

juni 26, 2013

ULTIMAVEZ-articleLargeHet debuut van Vandekeybus uit 1987 heeft nog niets aan kracht en frisheid ingeboet. Uit elke beweging van de dansers (5 mannen en 3 vrouwen) spreekt de lichamelijke complementariteit van man en vrouw. Een perfecte mix van aantrekken, afstoten en samenvallen. Het zijn kernachtige psychologische en sociale portretten in choreografie omgezet. Maar meer dan de typische man-vrouw verhouding is “What the body does not remember” een prangende, geestige, harmonische ode aan het leven.

Voor een recensent van de New York Times bewijst What the body does not remember dat er een groot verschil is in ‘gender politics’ tussen Europa en Amerika. In zijn beschrijving van één van de sterkste scenes laat hij alle puriteinse teugels los: “Earlier, three attractive women in short skirts spread their legs and arms to be frisked by men. The men grope inner thighs. They grab breasts. The women show displeasure and resist a bit, but soon, under the spell of some Stockholm syndrome, they caress and embrace the men. The ingenious staging comes close to aestheticizing rape.” (NYT) Vandekeybus zou gevaarlijk dicht in de buurt komen van het … ‘esthetiseren van een verkrachting…. ‘  Hallo? America?

[update]
Over het verschil tussen Amerikaanse en Europes dans: Crystallisation – Unmaking American dance by tradition van andré Lepecki werpt alvast een licht op de typische Amerikaanse danscultuur die het laatste decennium aan stagnatie ten prooi valt. (met dank aan Serge Delbruyère voor de tip)

2 Responses to “What the Body Does Not Remember”

  1. Eliane Says:

    Tot een bepaalde hoogte zag (en zie) ik de ode aan het leven in het werk van Wim vdk – alleen al in de snelheid, maar ook in het ‘leven’ of het overdonderende in zijn choreografie; dat is waarschijnlijk wat me in eerste instantie in zijn werk heeft aangetrokken.
    Maar veel sterker dan die ode is, toch, wat jij schrijft: het sociale portret en specifiek dan de weergave vd man-vrouwverhoudingen, of tenminste toch hoe Vdk die ziet of wilt tonen. Ik kan er, sinds een jaar of twee, bij Vdk in ieder geval niet meer naast kijken.
    Wat betreft de NYT-recensent: Misschien interpreteert die man anders dan jij. Misschien kijkt hij anders.
    Maar misschien moet ik doorklikken, want dat deed ik niet, noch naar de recensie, noch naar het artikel van Lepicki – misschien later.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: