Op internet wemelt het werkelijk van onstellend slechte poëzie

november 23, 2011

“Wie dacht dat poëten keurige mensen waren met respect voor elkaar en het métier, die is er aan voor de moeite. Wie graag wil delen in de pret: neem een kijkje op de websites van Ann De Craemer, Alphavillle en De Contrabas.

De inzet van de euhm, geanimeerde discussie is de vraag waarom poëzie niet of niet meer verkoopt. Wie het weet, die mag het zeggen.”

Wendy Croy heeft er zo haar eigen persoonlijke mening over. Lees verder op haar website  waar de volgende waarschuwing te lezen is:

“En, voorwaar ik zeg het u! (opgeheven wijsvinger & priemende blik!): op internet wemelt het werkelijk van onstellend slechte poëzie.

Nee, neem dan deze wijze raad van Eiríkur Örn Norðdahl in acht:

“The bottomline is this: Poetry is not vitamins, and you’re not going to shrivel up and die if you don’t get regular doses of it. It’s not (necessarily) any more difficult than pop-music. And you don’t need it. You can, I’m sure, live a very decent life without it. I’ve seen it done. And although you’ll miss out on the fun, that never killed anyone.” (3:am)

31 Responses to “Op internet wemelt het werkelijk van onstellend slechte poëzie”

  1. Amelie Kapilar Says:

    Poëten zijn keurige mensen, maar niet iedereen die rijmpjes schrijft is een poeet.

  2. wendykroy Says:

    Dat poëten per definitie keurige mensen zijn, Amelie, die uitspraak laat ik voor jouw rekening🙂

    Verder ben ik het volledig met je stelling eens, al lijken diegenen die rijmpjes schrijven zichzelf wel poëten te vinden. Ik probeer ze dan op vriendelijke wijze uit te leggen dat dat niet het geval is, maar dan zijn hun gevoelens gekwetst. En voor je het weet publiceren ze een nieuw gedricht :-p

  3. eno de strandzanger Says:

    En wie bepaalt verdomme wat een goed of een slecht gedicht is?
    Een goed gedicht is een gedicht dat iemand echt helemaal aanspreekt. Wat een goed gedicht is bepaald iemand dus zelf.

    • leo hermens Says:

      Bij die zangwedstrijden op tv staan ook altijd deelnemers te blaten die zichzelf hartstikke goed vinden (en hun moeder vindt dat ook) terwijl wij als kijkers onze glazen in veiligheid brengen.


      • ja en dan?

        Ik belet je toch niet je glazen in veiligheid te brengen?
        Wat die poetica-kenners doen is anderen vertellen wanneer ze hun glazen in veiligheid moeten brengen.

        Het gaat hier ook niet om zangwedsstrijdeb, maar om gedichten.

  4. wendykroy Says:

    Zoals ik ook aangeef in mijn blogpost: de appreciatie van een gedicht is puur subjectief. Zo kan een slecht gedicht voor iemand een hoge sentimentele waarde hebben.

    Maar er bestaan nu eenmaal wel een aantal ‘objectieve’ paramaters om te literaire waarde van een bepaald gedicht te bepalen.

    Maar je reactie, strandzanger, ligt wel volledig in de geest van de tijd.


  5. Sorry, maar ik geloof niet in objectieve parameters. Wel wordt er veel met autoriteitsargumenten gegoocheld: goede dichters bepalen wat andere goede dichters zijn.
    Er zijn ontegensprekelijk goeie dichters waar ik totaal niks aan heb noch van geniet. Wat ben ik ermee dat het goede dichters zijn? Ikzelf niets, de dichtkunst misschien wel.


  6. Ik heb veel gehad aan veel gedichten, en nog. OK je kan overteven zonder.
    Maar het is een minder rijk leven.

  7. wendykroy Says:

    Er zijn ook mensen die niet in de zwaartekracht geloven, en toch werkt deze ook op hen in.

    Ik zie hier trouwens nergens ‘autoriteitsargumenten’: ik geef een aantal kenmerken waar een goed gedicht aan zou moeten voldoen. Is dat objectieve wetenschap? Nee, natuurlijk niet. Maar het is wel een middel om na te denken over waarom je iets goed of mooi vindt. Anders verval je in welles-nietes spelletjes, waar niemand iets aan heeft.

    En nogmaals: als je een gedicht apprecieert dat zou kunnen ondergebracht worden onder de noemer ‘sentimentele kitsch’, dan is daar niets mis of verkeerd mee. Maar ook dan blijft het voor anderen gewoonweg sentimentele kitsch, en mag het ook als dusdanig benoemd worden.


  8. Ik heb je kenmerken nergens gezien. geef eens een link.
    Maar je mag te keer gaan zoveel je wil, poëtica is geen zwaartekracht. maar aantrekkingskracht in niet-fysische zin.
    De poëzie is groot en biedt plaats voor een enorme diversiteit. Net zoals de muziek. Ok daar zit allemaal veel rotzooi tussen waar ik ver van wegblijf (ik moet zeggen dat ik nooit poëzie lees op internet, behalve op één forum maar dat is een politiek forum waar een goeie satirische Limerick-dichter actief is). Maar mijn appreciatie is louter subjectief en dat is mijn goed recht.


  9. De vraag was waarom poëzie niet meer verkoopt. Heeft ze ooit verkocht?

  10. wendykroy Says:

    Ik ga niet ‘tekeer’. We spelen het spel van woord en wederwoord.

    En poëziekritiek is inderdaad geen exacte wetenschap, maar dat neemt niet weg dat je wél een aantal objectieve criteria kunt hanteren om de literaire waarde ervan te beginnen beoordelen. Dat die eventueel lineair tegenover subjectieve appreciatie staan, dat maakt niets uit. Om in het postmoderne discours te blijven: dat is inderdaad je ‘goed recht’ (alsof iemand dat hier betwist of je dat ‘recht’ zou willen ontzeggen. Dat is zelfs niet het punt van discussie).

    Link van mijn blog: wendykroy.wordpress.com of klikken op mijn naam of klikken op de link die Jan hierboven vermeldt😉


  11. In Poëzie zijn er geen algemeen geldende criteria. Het zijn allemaal autoriteitsargumenten. Je moet door de kenners (of de bekendste bedrijvers) aanvaard en geprezen worden. Wat is meest gelezen wordt, daarentegen, riskeert het meest onder kitch te vallen.
    Ik trek de link na. We zijn nog lang niet uitgewederwoord.


  12. “In Poëzie zijn er geen algemeen geldende criteria. Het zijn allemaal autoriteitsargumenten.”

    Dat is ook een autoriteitsargument, en wel een heel hardnekkig type. Wie ben jij om ons te vertellen hoe de vork in de steel zit?
    Dat soort adviezen vind ik alleen geloofwaardig van mensen die behoorlijke prestaties hebben weten leveren.


  13. Wat zijn behoorlijke prestaties?
    Prestaties die autoriteitsfiguren overtuigd hebben?
    Misschien wordt poëzie niet verkocht omdat ze niet uitgegeven wordt?
    Of is het omgekeerd?


    • ‘Behoorlijk prestaties’ zijn prestaties die opvallen. Dat iemand bijvoorbeeld een indrukwekkend oeuvre schrijft, ik noem maar wat. Als iemand dat doet kan ik van zo’n persoon goed pruimen dat hij even komt vertellen hoe het allemaal moet, met die poezie. Het gros der regelbakkertjes die ik zie rondwaren lijken me echter niet bepaald mensen die ooit een prestatie hebben neergezet. Je hebt zelfs figuren die een halve eeuw iedereen vertellen hoe het moet, en dan bundelloos de dood invaren. Je moet maar een hobby hebben, denk ik dan. Anti-autoritairisme nagt overigens meestal met een moeilijke jeugd samen, Mijnheer de Strandzanger.

      • eno de strandzanger Says:

        Jouw toontje bevalt me niet
        Ik zie ook niet waar we in mening verschillen. Wat jammer nou.
        Ik ben ook helemaal voor het autoriteits-argument en ik zie geen andere.
        Wel zou ik graag eens kennis nemen van jouw prestaties
        Heb je daar soms een link naar, meneer Benders?
        Jonge jonge, wat een haantjes -wereldje, die poëzie. Het lijkt wel een super-multinational.


  14. Als je veel gelezen wordt, zoals Toon Hermans, dan is het Kitch, omdat de autoriteits-mensen niet volgen…

  15. wendykroy Says:

    Eigenschappen als ritme, metrum, symboliek, het gebruik van metaforen die aanspreken, onderwerp, stijl, … zijn GEEN autoriteitsargumenten.

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Beroep_op_autoriteit

    • eno de strandzanger Says:

      Inderdaad, ik zal die eigenschappen wel zelf beoordelen. Welke beeldspraken me bevallen en welke niet, De tijd van versvoeten tellen is overigens voorbij.

      • wendykroy Says:

        ‘De tijd van versvoeten tellen is overigens voorbij’ … Dat klinkt als een redelijk autoritair argument (of moet het autoriteitsargument zijn).

        En natuurlijk zal iederen voor zichzelf uitmaken welke metaforen hem of haar aanspreken. Dat is nu eenmaal smaak en subjectieve appreciatie. Maar het geeft ons wel een basis om te discussiëren over de literaire waarde van een gedicht zonder te vervallen in welles-nietes spelletjes.

        Maar ik ben blij dat we na drie dagen eindelijk uitgelegd gekregen hebben wat een autoriteitsargument is.

  16. jjpollet Says:

    Tijdj voor een filmpje (met dank aan Zapiski http://zapiski-uz-podpolja.blogspot.com/)

  17. Christophe Says:

    Een goed gedicht is voor mij een gedicht dat ik graag herlees. En later nog eens. Misschien heeft het dan ineens een andere betekenis. Dat zou mooi zijn, maar hoeft niet. Het helpt als het leesbaar is, klinkt als een klok, invoelbaar of begrijpelijk is, betekenis of plezier voedt, een punch heeft, niet verveelt sterker : bevrijdend werkt en voedt, misschien troost, doet lachen, stemt tot nadenken enz. Het moet communiceren. Van schrijver naar lezer. Het zal enige waarheid moeten bevatten of minstens persoonlijkheid moeten hebben. Tenminste voor mij.

    Wat een gedicht is, is onderwerp van veel gedichten bij veel dichters. Uit die gedichten over gedichten is misschien wel een destillaat te maken wat een goed gedicht kan zijn. Zou een boeiende dichtbundel kunnen opleveren. Ik denk dat je snel zal merken dat voor dichtbundelloze dichters en veelgelezen dichters niet eenduidig is. Zelf dichtte ik het gedicht het volgende toe:

    ik pel mijn lijf, mijn ziel, leg mijn huid op tafel
    die ik als vezels voer aan dit gedicht
    dat zonder naar binnen te kijken
    een hoofd is zonder aangezicht
    ik sta naakt, ontbloot wat er maar is
    wil alles met ieder delen,
    poog naar verbintenis

    en later deze:

    als in zeggingskracht
    spreken zilver is en zwijgen goud
    is dichten schreeuwende stilte,
    zo hardop mogelijk zwijgen,
    een poging om in woorden
    het onuitsprekelijke te dicteren
    de chaos te controleren,
    vergane bloemen
    in pronte knoppen reanimeren,
    en voor even, de eeuwigheid citeren
    het grootse tot pagina reduceren
    de tijd even een pootje lichten
    in niets kijken naar de verste vergezichten
    in het korset van enkele regels
    de kosmos je zinnen doen weven
    het onnoembare benoemen,
    de dood doen leven

    Christophe

    • eno de strandzanger Says:

      christophe:Een goed gedicht is voor mij een gedicht dat ik graag herlees

      Eno: 100% akkoord. Geldt ook voor muziek beluisteren.

      maar: poëtica’s, dat is: gedichten over poëzie, ontloop ik, zodra ik doorheb dat ze dat zijn.

  18. eno de strandzanger Says:

    wordt er hier gemodereerd?

  19. eno de strandzanger Says:

    hallo
    Werk aan de winkel?


  20. […] dan te kunnen afwijzen. Ik verwijs bijvoorbeeld naar de discussie op de blog van Jan Pollet, die je hier kunt […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: