Tonnus Oosterhoff: ‘Leegte lacht’

november 15, 2011

“De onbepaaldheid en beweeglijkheid bereiken een hoogtepunt in het adembenemend mooie lange gedicht ‘laatst   viel   ik      viel   ‘. Waar andere dichters in hun poëzie brokken werkelijkheid gaan lijmen, wordt hier de herstelpoging voortdurend opgebroken. In deze nachtmerrieachtige trip, een niet te ontwarren kluwen van schuld, angst, kinderlijke fantasie en wreedheid, krijgen we een herbeleving van een vroegere val.
 
laatst    viel    ik    viel
(ik)  zakte door een slechte plank
(ik)  kwam goed  maar  slecht  neer
terecht  maar  goed
brak  niets  maar
 
we trokken door de velden
er verdronk best een soms maar
vaker niet, wij niet
 
slacht het gordijn
 
Het is ontroerend om te ervaren hoe Oosterhoff met een beperkt vocabularium door middel van minimale wijzingen het gebeurde tracht te bezweren en op afstand te houden, maar hoe tegelijk die onheilspellende tegenlijn door de regels loopt.”

Lees de recensie van Eva-dochter-van-De Smedt op De Leeswolf.

Zie ook deze bespreking op NRClux.

Leegte lacht is de titel van de zesde dichtbundel van Tonnus Oosterhoff. Wie aan die titel betekenis wil geven, doet er goed aan eerst het motto van de bundel te lezen. Dat motto verwijst naar een uitspraak van het VVD-kamerlid René Leegte, in het dagblad Trouw. Naar aanleiding van de kernramp in Japan vraagt de krant hem ‘Kunnen ook vrachtwagens die op transport zijn met radioactief afval heftige overstromingen aan?’ De geïnterviewde heeft niet echt een antwoord. ‘Leegte lacht: Dat wordt een beetje sciencefiction.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: