Actuele opera: Berlusconi – 14-11-2011: De Were…, posted with vodpod

Gisteren berichtte ik over Salman Rushdie’s identiteitsstrijd op Facebook (zie dit bericht). De New York Times wijdde er intussen al een artikel aan met de heldhaftige titel: “Rushdie Wins Facebook Fight’. Het artikel onderzoekt de standpunten van sociale mediagiganten als Google, Facebook en Twitter in verband met het gebruik van pseudoniemen op het internet. Facebook voert een strikte politiek (echt is echt, zowel online als offline), Google evolueert naar een lossere aanpak en bij Twitter is het laissez-aller à volonté:

Facebook insists on what it calls authentic identity, or real names. And it is becoming a de facto passport vendor of sorts, allowing its users to sign into seven million other sites and applications with their Facebook user names and passwords.

Google’s social network, Google+, which opened up to all comers in September, likewise wants the real names its users are known by offline, and it has frozen the accounts of some perceived offenders.

But Google has indicated more recently that it will eventually allow some use of aliases. Vic Gundotra, the Google executive responsible for the social network, said at a conference last month that he wanted to make sure its “atmosphere” remained comfortable even with people using fake names. “It’s complicated to get this right,” he said.

Twitter, by sharp contrast, follows a laissez-faire approach, allowing the use of pseudonyms by WikiLeaks supporters and a prankster using the name @FakeSarahPalin, among many others. It does consider deceitful impersonation to be grounds for suspension.”

Lees verder op NYT.

“Er is een keerzijde aan dit hele drama, en daarover hoor je vrijwel niemand, vreemd genoeg. Namelijk dat het loslaten van de Europese zuidflank, en het kapotstraffen van landen als Griekenland, Portugal en misschien ook wel Italië en Spanje, op langere termijn een onvoorstelbare terugslag zal geven. Niet alleen binnen die landen zelf, maar ook op de rest van Europa. Het kunnen maar al te gemakkelijk bittere landen worden, vol vilein populisme, met een jeugd die geen toekomst meer ziet. Noord-Europa verkeert nog in de luwte omdat het de economische crisis, dankzij onze export, tot nu toe grotendeels kon wegschuiven naar de andere Europese landen. Die worden nu al getroffen door de zwaarste crisis sinds de jaren dertig, en vooral de generatie die nu de volwassen maatschappij binnentreedt zal daarvan de dupe worden.”

Lees het essay op de website van Geert Mak.

“(…) de gevaren waardoor Camperts poëzie voortdurend bedreigd wordt: dat ze te weinig zou zeggen, of te veel; dat ze zich op de rand van de niet-poëzie begeeft en begint te lijken op raar afgedrukt proza. Die gevaren doen zich het scherpst voelen in de laatste bundels, hoewel ook daarin uitstekende teksten staan.”  Joris Note over de verzamelde Remco Campert op deReactor.

“De onbepaaldheid en beweeglijkheid bereiken een hoogtepunt in het adembenemend mooie lange gedicht ‘laatst   viel   ik      viel   ‘. Waar andere dichters in hun poëzie brokken werkelijkheid gaan lijmen, wordt hier de herstelpoging voortdurend opgebroken. In deze nachtmerrieachtige trip, een niet te ontwarren kluwen van schuld, angst, kinderlijke fantasie en wreedheid, krijgen we een herbeleving van een vroegere val.
 
laatst    viel    ik    viel
(ik)  zakte door een slechte plank
(ik)  kwam goed  maar  slecht  neer
terecht  maar  goed
brak  niets  maar
 
we trokken door de velden
er verdronk best een soms maar
vaker niet, wij niet
 
slacht het gordijn
 
Het is ontroerend om te ervaren hoe Oosterhoff met een beperkt vocabularium door middel van minimale wijzingen het gebeurde tracht te bezweren en op afstand te houden, maar hoe tegelijk die onheilspellende tegenlijn door de regels loopt.”

Lees de recensie van Eva-dochter-van-De Smedt op De Leeswolf.

Zie ook deze bespreking op NRClux.

Leegte lacht is de titel van de zesde dichtbundel van Tonnus Oosterhoff. Wie aan die titel betekenis wil geven, doet er goed aan eerst het motto van de bundel te lezen. Dat motto verwijst naar een uitspraak van het VVD-kamerlid René Leegte, in het dagblad Trouw. Naar aanleiding van de kernramp in Japan vraagt de krant hem ‘Kunnen ook vrachtwagens die op transport zijn met radioactief afval heftige overstromingen aan?’ De geïnterviewde heeft niet echt een antwoord. ‘Leegte lacht: Dat wordt een beetje sciencefiction.’

Een brief die te laat kwam

Vriend, ik heb je gedichten weer gelezen.
Las ze langzaam, regel voor regel,
de pagina’s duimend, aan jou denkend, mijn vriend.
Waarom het nog ontkennen? Ik huilde toen ik aan je naam dacht.
Ik sorteerde niets, de schaapjes niet van de wolven,
geen zin de blaadjes aan te harken of het herfst was.
Ik gaf het op en staarde naar die lange rijen woorden,
jouw hele identiteit, vriend, voor mijn ogen neergelegd.
(…)

Ferenc Juhász – Vertaling Martijn Benders, or. vertaling David Wevill
Lees het hele gedicht op Loewak.

Een gedicht in gebarentaal van Ferenc Juhász is te zien via deze link.

Gisteren, 14 november, twitterde Salman Rushdie over gerommel met zijn facebookprofiel:

“Amazing. 2 days ago FB deactivated my page saying they didn’t believe I was me. I had to send a photo of my passport page. THEN…”

“…they said yes, I was me, but insisted I use the name Ahmed which appears before Salman on my passport and which I have never used. NOW…”

“They have reactivated my FB page as “Ahmed Rushdie,”in spite of the world knowing me as Salman. Morons. @MarkZuckerbergF? Are you listening?”

“Maybe @MarkZuckerbergF is a phony. Is the real #Zuckerberg on Twitter? Where are you hiding, Mark? Come out here and give me back my name!”

“So if @finkd is the real #Zuckerberg: what are your people up to, sir? Why have I been denied my name on FB? An answer would be nice.”

“Good idea. Dear #Facebook, forcing me to change my FB name from Salman to Ahmed Rushdie is like forcing J. Edgar to become John Hoover.”

“Or, if F. Scott Fitzgerald was on #Facebook, would they force him to be Francis Fitzgerald? What about F. Murray Abraham?”

“Victory! #Facebook has buckled! I’m Salman Rushdie again. I feel SO much better. An identity crisis at my age is no fun. Thank you Twitter!”

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 290 andere volgers

%d bloggers like this: