De recensent versus de recensent

november 10, 2011

Vroeger waren het schrijvers die elkaar naar het leven stonden. Tegenwoordig is het ego-vuur overgeslagen naar de recensenten:

Willem van Zadelhoff reageert op een aantijging van Mark Cloostermans op facebook:

“De Standaard der Letteren bedient een breed in boeken en literatuur geïnteresseerd publiek. De recensies zijn korter en dientengevolge ook minder diepgravend dan die van De Reactor. Daar is niets mis mee. Ze hebben beide bestaansrecht. Het is nu eenmaal een feit dat het medialandschap aan verandering onderhevig is. Dingen die vroeger in de krant vanzelfsprekend waren, zijn dat niet meer. Dat heeft natuurlijk veel met marketing en aanverwante zaken te maken. Dat Cloostermans De Reactor een hooghartige afkeer voor de klassieke media aanwrijft verbaast dan ook. Maar ja, ieder leest wat hij wil lezen. Daar is al heel wat behartigenswaardigs over geschreven in de psychologische handboeken.” (lees meer op Another fine mess)

Deze week maakte Lies Van Gasse ook al gewag van een ‘deontologie voor recensenten’:

“Als de recensent gaat dichten, dan worden de messen echter gewet. Nog voor De bloedplek verscheen, stond als bij verrassing een stuk over deze bundel op De Contrabas. Koenraad Goudeseune vond hier de close reading van één gedicht, ‘Lavoir’, weliswaar Demets’ lievelingsgedicht uit de bundel, voldoende om meteen zijn hele dichterschap met de grond gelijk te maken. Er is geen deontologie voor recensenten geschreven, maar als iemand daar ooit werk van maakt, dan draag ik met veel liefde de eerste regel aan: gij zult niet ongehinderd door enige kennis van zaken recensies schrijven. Een dichter steekt altijd veel meer tijd in zijn bundel dan de recensent in zijn vernietigende recensie. Die dichter verdient daarom mijns inziens op zijn minst een aandachtige lectuur.” (deReactor)

De boekensite van Knack pakt de laatste weken af en toe uit met ultrakorte, vernietigende recensies à la:

“Gelukkig hoeft u dit onding niet te kopen: download de gratis app, enkel voor het plezier hem weer te wissen. U zal zich nog nooit zo machtig gevoeld hebben.” (Over Gelukkig zijn we machteloos van Ivo Victoria. Knack)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: