Durs Grünbein, gedichten

november 7, 2011

VERWIJDERDE INSCRIPTIE

Zo lang schoof ik met mijn rug langs de muur

Dat mijn ribben pijn deden. Een eeuw later

Vond men in gesteente de afdruk, een visgraatpatroon.

Zoals in de oren van anderen het zeegeruis, voelde ik

Landinwaarts onder mijn voetstappen de golfslag

Van onrustige slapers in de aarde, hun malle grappen.

(…)

Durs Grünbein

‘Sinds de dagen van de jonge Enzensberger is er in de Duitse poëzie niet zo’n lieveling van de goden verschenen’ schreef de Frankfurter Allgemeine. Gedichten van de Oost-Duitse dichter vertaald door Willem van Toorn en K. Michel op Raster.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: