De brieven van Beckett, deel twee

oktober 27, 2011

“Vijftien of twintig jaar stilte en eenzaamheid. … vanavond heb ik het gevoel dat het me zou liggen, dat het me op de minst slechte manier zou liggen. Ik heb een kruiwagen gekocht, mijn eerste kruiwagen! Het ding doet het uitstekend, zo met één wiel. Ik houd het liefdesleven van de Coloradokever in de gaten en onderneem er acties tegen, met succes maar wel op een humane manier, dat wil zeggen ik gooi de ouders in de tuin van mijn buur en verbrand de eieren. Had iemand anders dat maar al eerder voor mij gedaan!”

Het zijn de (schampere) woorden van Samuel Beckett op het ogenblik dat hij zijn grote romantrilogie- Molloy, Malone dies, The unnamable – zijn schitterende bundel kortverhalen: Texts for nothing;  en Wachten op Godot en Endgame geschreven heeft en de grote doorbraak er nog altijd niet gekomen is. In zijn brieven, waarvan het tweede deel onlangs werd uitgegeven, leren we een berustende Beckett kennen die zelfs overweegt om te solliciteren bij de Retail Grocery Dairy and Allied Trades Association in Ierland. Volgens criticus Michael Dirda  zijn “The Letters of Samuel Beckett: Volume 2, 1941-1956,”verplichte kost voor de Beckett-fan. Het boek is prachtig vormgegeven, bevat een indrukwekkend notenapparaat, een uitgebreide biografische annex, een inleiding van meer dan 90 pagina’s en een briljant essay van redacteur Dan Gunn. De Franse brieven zijn in het Engels vertaald.

Wie de basics van Beckett wil kennen, raad ik deze korte bespreking van Michael Dirda aan. Kort, grappig en een schat aan informatie, like the master himself.

Noot: welke lectuur er op Becketts nachtkastje lag, heeft Flavorwire voor u samengevat. Zijn alltime favorite was Effi Briest van Theodor Fontane: “I read it for the fourth time the other day with the same old tears in the same old places.”

One Response to “De brieven van Beckett, deel twee”

  1. rein swart Says:

    Ook een interessante review van Tim Parks in de London Review of Books van 1 december 2011 met als titel On Needing to Be Looked After, waarin Parks begint over de onwil van Beckett om zich in het openbaar te vertonen of om iets meer te doen dan het schrijven van zijn boeken, dat hem tro0uwens ook al misselijk maakt. Wat een man!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: