Joost Zwagerman, de Milli Vanilli van de Nederlandse letteren

oktober 19, 2011

Op Nurks, over Joost Zwagerman. Satire (hoogstwaarschijnlijk):

“En gisteren was daar de spreekwoordelijke druppel. “In een praatje over de nieuwe film van Woody Allen vliegt Joost van Mondriaan naar Braque en Picasso, naar Vincent van Gogh, naar Peggy Guggenheim, naar de bunkers van het Louvre, naar Jan Sluijters, naar het August Allebéplein. Hij beweert dat Picasso ten tijde van de Tweede Wereldoorlog een nobody was. Hij ratelt maar door. En Matthijs van Nieuwkerk komt er niet tussen. Het verhaal heeft wel een kop en een staart. Maar het is de kop van een albinotijger en de staart van een griffioen. Terwijl ik dat zo zat aan te horen, kreeg ik een angstaanval van heb ik jou daar. Het koudzweet gutste over mijn rug. Toen ik terug naar huis reed, heb ik tegen mezelf gezegd: Gert, het is genoeg geweest. Zo kan het niet langer. Het is tijd om uit de kast te komen. De mensen moeten het weten. Joost Zwagerman bestaat niet. De Joost Zwagerman die u denkt te kennen is een constructie. Fictie. Een illusie. Een illusie die zelf is vergeten dat hij een illusie is.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: