Benno Barnard over de Nederlandse taal (2)

oktober 17, 2011

In zijn tweede essay over de teleurgang van het Nederlands (zie dit bericht) komt Benno Barnard tot het volgende besluit:

“Ik ben me ervan bewust dat taal verandert, allicht doet ze dat. Maar ik verdedig de mogelijkheid en wenselijkheid van een taalontwikkeling die zich niet losmaakt uit de traditie, die integendeel deel blijft uitmaken van een taalcontinuüm.
Dat is niet alleen mogelijk, het is ook nog wel iets anders dan een pleidooi voor een taalpolitie. En ik kan bewijzen dat het mogelijk is.
Zelfs de geheel uit codetaal en duistere wendingen opgetrokken zwarte jeugd in de Amerikaanse binnensteden leest op zestienjarige leeftijd Romeo en Julia, een tekst in vierhonderd jaar oud Elizabethaans Engels.
Hoewel inmiddels een ouwe zak, heb ik zo rond 1970 geen woord Vondel op school gekregen – die heb ik zelf moeten ontdekken; sterker nog, ik moest een paar jaar geleden aan de studenten van de Antwerpse toneelschool gaan uitleggen hoe het vers in een toneeltekst in elkaar zat, want hun eigen leraren waren daartoe niet meer bij machte. Dat krijg je in kleine culturen met een afkeer van normering, traditie, standaard, continuïteit en andere tot de reactie behorende noties.”

Lees en debatteer mee op deBuren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: