Meer zuurs dan zoets: Anna Bijns

september 23, 2011

Fragment uit: Anna Bijns, van Antwerpen van Herman Pleij:

“Anders dan straatdichters, die met shownamen een publiek proberen te lokken om aan de kost te komen, voeren rederijkers een motto. De ware dichter heeft een goddelijke roeping en een maatschappelijke taak in dienst van het algemeen belang. In de stad noemt hij (hij?) zich rederijker, verwijzend naar de antieke taalvaardigheid in spreken en schrijven die ook in het Frankrijk van de late Middeleeuwen tot levendige navolgingen in de volkstaal heeft geleid. Behorend tot de welgestelde burgerij en plaatselijke (half-)intellectuelen of warm met hen verknoopt verricht hij zijn (semi)professionele dichtersarbeid in het georganiseerde verband van een rederijkerskamer. Geen stad in Vlaanderen of Brabant, en wat later ook in Zeeland en Holland, kan er zonder. De grotere steden hebben er zelfs meer dan één, tot wel vijf aan toe. Met voordracht en theater, binnen en buiten de kamer, begeleiden en sturen de rederijkers het wel en wee van de stad. Die vertegenwoordigen ze ook in gewestelijke en landelijke competities met kamers uit andere steden. Vrijwel nooit ontbreekt hun inbreng bij de religieuze ommegangen en vorstelijke blijde inkomsten die het stedelijke leven zo vaak openbreken.” (lees verder op Athenaeum Boekhandel)

2 Responses to “Meer zuurs dan zoets: Anna Bijns”


  1. Die vertaling lijkt nergens naar.
    Werner Waterschoot fantaseert maar raak, kent slecht Nederlands en is soms ronduit ridicuul:
    “dit doet mij soo trueren” wordt bij hem “daarom moet ik dermate treuren”. Hemel!
    En “Wanckelbaer als een riet” wordt “Slapper als een rietstengel”. Dat foutieve “als” van Waterschoot nog daargelaten: wat is er mis met de vertaling “wankelbaar als een riet”?
    Wat een sukkel toch: nooit of nergens zul je riet als “slap” omschreven zien.
    Deze vertaler wringt zich tussen de auteur en de lezer, en behendig zorgt hij dat deze laatste Bijns nooit te zien krijgt.


  2. En dan zwijg ik nog van hét kenmerk van de knoeivertaler: Waterschoot vindt Bijns een slechte dichteres die niet goed uit haar woorden komt, en dus verbetert hij haar.
    Dat “Wanckelbaer” van haar is te zwak, dat moet een comparatief zijn vindt Waterschoot, en hij fantaseert meteen ook een ander en beter woord: “Slapper”.
    Wat een sukkel!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: