De paradox K. Schippers, de projectdichter Toon Tellegen

augustus 17, 2011

“De gedichten van K. Schippers kenmerken zich dus simpelweg door de verrassende invalshoek die ze altijd bevatten. Paradoxaal genoeg is daarmee het werk van Schippers niet meer verrassend te noemen. De lezer weet wat hij krijgt. Liefhebbers, zoals ik, zullen veel plezier beleven aan zijn gedichten, haters kunnen maar beter verre blijven van deze bundel en personen die nog nooit een gedicht hebben gelezen van K. Schippers moeten zich schamen en als de wiedeweerga naar de boekhandel snellen.”  Daniel Dee op Tzum. Meer besprekingen van Schippers’ nieuwe bundel Tellen en wegen zijn hier en hier te vinden.

“Tellegen is een dichter van reeksen, van het projectmatig uitwerken van een onderwerp, en ook deze nieuwe bundel is als zodanig te lezen. Toch leidt die reeksendwang zelden tot eentonige gedichten. Dat komt door zijn eigengereide omgang met de taal. In Tellegens poëzie – overigens ook in zijn dierverhalen en andere werk – kan eigenlijk alles. De vrede kan evengoed in een blauwe jas over straat gaan als dat de krekel zijn reuk kan breken; in zijn gedichten wemelt het van grote woorden als jaloezie, liefde, leven en dood. Die abstracta wekt hij tot leven, hij laat ze verzeild raken in allerhande onverwachte situaties, als waren het personen.” >> Janita Monna over Schrijver en lezer van Toon Tellegen op Versindaba.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: