Anis Shivani roept op tot staking in de Amerikaanse poëzie

augustus 15, 2011

“De waarheid over de Amerikaanse poëzie is dat ze er allerbelabberdst aan toe is”. Met deze niet mis te verstane zin opent Anis Shivani zijn vernietigend essay met de niet minder mis te verstane titel:  “Philip Levine and Other Mediocrities: What it Takes to Ascend to the Poet Laureateship”. De andere ‘middelmatigen’ over wie Shivani het hier heeft – naast de recente verkozen poet laureate Philip Levine –  zijn Sharon Olds,  Jorie Graham en Louise Glück, alle vier een horreur in de ogen van het postmodernisme, nog steeds volgens Shivani die hen eerst stuk voor stuk karakteriseert en onderuit haalt om ze vervolgens over dezelfde (lucratieve) kam te scheren:

“Elk van hen ontdekte snel een eigen stijl en thematiek die onveranderd bleef ook al veranderde de Zeitgeist fundamenteel. Als ze van hun stijl zouden afwijken dan zou de Academy of American Poets en de Pulitzer Prize en de commissies van de National Book Award niet meer weten waar ze aan toe zijn.”

“Poëzie kan een zeer lucratieve business zijn. Deze vier dichters hebben onder elkaar drie Pulitzer Prizes binnengerijfd, vier National Book Critics Circle Awards, één National Book Award, en elke belangrijke Amerikaanse prijs die je maar kan bedenken.  Working-class hero Philip Levine was 40 jaar lang poëzieprofessor, al kan je uit zijn poëzie afleiden dat hij behalve een basisopleiding in een hogeschool niet vertrouwd is met het academische milieu. De anderen maken aanspraak op hooglerarenpostjes, ze domineren het lezingencircuit en benoemen dichters uit hun eigen workshops die net dezelfde poëzie als hen schrijven.  Poëzie, vanwege zijn actuele winstgevendheid, is ook in hoge mate een incestueuze business dezer dagen.”

Ook de Language Poets kunnen geen heil bieden:

“De belangrijke formalisten schrijven poëzie die zich wentelt in onverzadigbare kalmte en zachte tonen, een poëzie die zich zo ver houdt van de tectonische verschuivingen die zich in de hedendaagse Amerikaanse cultuur voordoen, dat men ernstig mag twijfelen aan hun blijvende waarde. Een andere stroming die de confrontatie met de werkelijkheid uit de weg gaat – vooral in poëzieworkshops – is language poetry; mensen zullen dergelijke poëzie met niets onder de oppervlakte blijven schrijven, maar hun invloed op het sociale register is verwaarloosbaar.

Talent, dat is duidelijk, wordt niet in fabrieken geproduceerd. Een staking zou wel eens op zijn plaats kunnen zijn!”

Lees het stuk van Shivani op de Huffington Post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: