Lars Von Trier over pralines en Wagner

augustus 11, 2011

BDW: U zei op de beruchte persconferentie ook dat Melancholia misschien rotzooi is. “There’s quite a big possibility that it might not be worth seeing.” Waar bent u niet tevreden over?

Von Trier: Ik speelde met de Duitse romantiek. Het was moeilijk om het juiste evenwicht te vinden. Het mag er niet uitzien als een reclame voor pralines. Ik denk dat de film iets sterker zou geweest zijn als hij er iets minder gepolijst had uitgezien Het is me iets te McDonalds. Het zou iets meer fucked moet zijn.

en op de vraag waarom hij Wagner gebruikte in zijn film:

Von Trier: Ik dacht: ‘Als we dan toch een chocolade-commercial maken laten we dan meteen fucking all the way gaan.’ Vandaar Wagner. Ik las ooit een tekst van Marcel Proust over een discussie over het ultieme kunstwerk. De conclusie was dat dat de preludes van de eerste acte van Tristan und Isolde moest zijn. De Duitse romantiek en zeker Tristan und Isolde cultiveert het idee van purificatie door lijden en dood. Ik denk dat melancholische gevoelens of zelfs een staat van melancholie verleidelijk kan zijn. Het is pijn maar het is een zoete pijn. Je kan verleid worden om je te laten overweldigen, om toe te geven aan het gevoel. (interview op Brussel Deze Week)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: