Erik Lindner over Mettes

juli 1, 2011

“De zelfmoord van Jeroen Mettes een jaar later raakte me ook om een andere reden. Mettes was de achtste in een reeks van zelfmoorden van jongere getalenteerde muzikanten, kunstenaars en schrijvers die in Den Haag woonachtig waren (waarvan er een, Menno Assies, als twee druppels water op Samuel Vriezen leek, reden dat ik vaak niet van zijn hoed af kon blijven). Samensteller Piet Joosten drukte me eerder op het hart dat dit weinig verband kon hebben: Jeroen Mettes had niet veel op met die stad. En toch herken in dit boek iets van dezelfde zelfkant, de desillusie, het soms snoeiharde cynisme, die ik er vroeger ook bij de stichting Maldoror meemaakte. Een stad zegt niet alles over het karakter van een individu en Mettes was wat literatuur betreft tien keer zo begaafd en geleerd als de andere slachtoffers, ook al is hij met zijn alfabet niet verder dan de G gekomen. Het gebrek aan uitzicht op een bestaan als kunstenaar – ook ruim voor de huidige bezuinigingen – is in Den Haag evenwel tekenend.”

Lees het persoonlijke verhaal van Erik Lindner naar aanleiding van het Nagelaten werk van Jeroen Mettes op De Groene Amsterdammer.

Meer Mettes verzameld onder deze link.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: