“It’s a lie, but I like the idea that texts could be art.” J. Baldessari:

Advertenties

Janita Monna over Gerichte gedichten van Willem Jan Otten (Versindaba)

“Deze Gerichte gedichten zijn belijdenisgedichten van een dichter die ‘ja’ gezegd heeft tegen het geloof, tegen God, zonder dat die daarmee overigens kenbaar is geworden: ‘Hoeveel weet ik van u’, is te lezen in een gedicht dat in z’n geheel ook in Welkom stond.”

Guido Lauwaert over het debuut van Michaël Vandebril (Knack)

“Een eerste druk van een dichtbundel in de belangrijkste landstalen uitgeven, je moet het als uitgever maar durven. En dat is nu net waar Michaël Vandebril (°1972) in geslaagd is: uitgever Harold Polis van De Bezige Bij Antwerpen te overtuigen zijn dichtersdebuut in het Nederlands en het Frans uit te geven. Een dubbele titel lag dan ook voor de hand: ‘Het vertrek van Maeterlinck – L’exil de Maeterlinck.’”

Philip Hoorne over Wees gerust, de nieuwe bundel van Stijn Vranken. (Knack)

Vlees mij!, de debuutbundel van Stijn Vranken, bulkte van de tenenkrullende meligheden. Dat was jammer, want dichters zoals Vranken, die de poëzie van haar sacraal gewaad ontdoen, zijn nodig. Dat debuut dateert van drie jaar geleden. Heeft de dichter zich sindsdien in gunstige zin ontwikkeld? Ja, kon moeilijk anders. “

Veertig jaar na Bomans’ bezoek aan het Beloofde Land is de sprookjesachtigheid verdwenen. Jos Palm op Trouw:

“Onlangs traden twee auteurs in het spoor van Bomans: P.F. Thomése en Abdelkader Benali. Het wonderland is er intussen niet sprookjesachtiger op geworden. Was Bomans’ relaas (te vinden in ‘Van dichtbij gezien’) nog getekend door het optimisme van de ontroering, bij Thomése en Benali overheerst de verbazing over zoveel menselijk leed en geweld op zo weinig vierkante kilometer. Schreef Bomans nog olijk over zijn ontmoeting met ‘echte Arabieren’, veertig jaar later is de lol er af.”

Voorwoord van hoofdredacteur Bastiaan Bommeljé bij het zomernummer van Hollands Maandblad.

“Wellicht zullen de generaties na ons beter kunnen begrijpen hoe en waarom wij de afgelopen dertig jaar doende zijn geweest met de meest hardnekkig volgehouden collectieve intellectuele suïcide uit de menselijke geschiedenis sinds de Romeinen overgingen op het Christendom.”

Elise Joy Kommer reageerde met 1 penseel, oost indische inkt, veel papier en 7 lijnen op het gedicht van Tsead Bruinja ‘Het op de groei gekochte einde‘.

Onderstaand bericht staat vandaag op de site van Ron Silliman. Verzamelaars en bibliotheken moeten zich haasten om eigenaar te worden van één van de 26 vergeten kopieën van Sentences, het beroemde koffertje met zinnetjes van Robert Grenier. Dit basiswerk van de avant-garde beweging Language Writing is episodisch in vertaling te lezen op de site van Ton van ’t Hof . Op dit ogenblik is Zin 75 aan de beurt.

Ilja Leonard Pfeijffer in NRC: kort, krachtig & glashelder :

“Ik wil Breivik niet verdedigen. Hij is een misdadiger. Evenmin is het mijn intentie om Wilders de verantwoordelijkheid in de schoenen te schuiven van meervoudige moord. Maar evenzeer als de daders van de aanslag op de Twin Towers ons hebben gedwongen na te denken over de gevaren van de ideologie van radicale moslims, dwingt Breivik ons om na te denken over de gevaren van de ideologie van radicale anti-moslims. En daarom is het gevaarlijk om hem af te schilderen als een psychopaat, omdat dat ons ontslaat van de plicht om na te denken. “

Jon Stewart in de Daily Show over Breivik, Christenen, links en rechts, conservatief en democratisch:  scherp, (helaas) hilarisch & to the point:

Vodpod videos no longer available.

July 27, 2011 – Rachel Weisz – The Daily Show W…, posted with vodpod

“Writing is more art school than anything else. I didn’t go to college or university, so for better or worse, if I have to ally myself with some sort of academia it’s the visual arts. I think of my books as something you put on a wall first, then you experience performance art. These words are art supplies, really. I’m aware of critical theory, I’m more interested in how it applies to the visual, rather than a document.”

“In the other books I’ve written, characters tend to ponder and wonder and think, and I just thought, ‘Fuck it. I’m just going to write something that starts at 90 miles an hour and never slows down.’ And once the characters were born, which didn’t take much time at all, they essentially shanghaied the whole book. And I thought, ‘This is really scary, the characters have taken over the book. Wait those characters are me, I made them up…AAAHHHH!‘”

zei  Douglas Coupland in een interview met 3:AM Magazine, november 2001.

Een overzicht van de composities van de Nederlandse dichter, componist, pianist Samuel Vriezen staat nu op Ubuweb. “Vriezen’s work shows an interest in non-standard ways of organizing performer coordination and interaction and in exploring the panoramic contrapuntal possibilities that such methods of ensemble playing give.” aldus Ubuweb.

%d bloggers liken dit: