Online op Terras:

juni 14, 2011

Enkele fragmenten van:

Les Murray Terrassculptuur

Pieter Hoexum Over vliegvelden, of: Levenslessen van een niet-plaats

Ferdi van Heeswijk Duin 2

Anna Vogel USA

Monika Rinck Honigprotokolle

Carl Sandburg The People, Yes: nr. 5

“‘Heidi’, de oer-vorm van manga, compleet met manga-lach of schreeuw (mond heel wijd open en een beetje trillend), en grote manga-ogen (dito).
Ze is terug van weggeweest. Tip van Danie. Bij de betere CNA, zeg maar Bruna- of Akowinkel, is de dvd te koop. In het Afrikaans bovendien. Schitterend nagesynchroniseerd. De bronzen H.H. ter Balkt-stem van opa (’Ek kry jou jammer Peter, jy probeer verniet los kom as Heidi haar iets voorgeneem het!’), dat maffe kweklachje van Heidi. En er komt geen gekke huidskleur aan te pas. Geen wonder dat ‘die wit menere’ in Pretoria hier hun goedkeuring aan gaven.”

Lees de column van Schaffer op Tirade.

“Plaatjes van revelerende zakagenda’s, zwart wit-foto’s met geliefden en collega-schrijvers, repro’s van tekeningen, schema’s van romans: De wolken is een boek vol parafernalia vergaard uit de persoonlijke en literaire ladenkast van de meester. Dat de uitgever die “laden” op de cover van het boek “geheim” noemt, is wellicht alleen een staaltje van lucratieve marketingretoriek. De inhoud van de laden wordt prijsgegeven aan de voyeuristische blik van de lezer, zodat succes gegarandeerd is. Intussen, na enkele weken, is het boek aan een derde druk toe. In een medialandschap waar de human interest voor schrijvers de aandacht voor het literaire boek overschaduwt, kan een dergelijk uitgeversinitiatief niet eens meer opmerkelijk worden genoemd. Sign o’ the times. De verslaggeving op juridische en binnenlandpagina’s van dag- en weekbladen, niet uitsluitend in cultuurrubrieken, met intussen ook al open brieven aan de zonen van Claus en interviews met Sylvia Kristel en advocaten van Veerle de Wit en Claus’ kinderen, dragen bij tot de disproportionele aandacht voor het boek.

Wie het kunstenaarschap en de legendarische savoir de vivre van Claus boeiend vindt, heeft wellicht ook interesse voor archivalia die de schrijver tijdens zijn leven verborgen hield, niet waard genoeg gepubliceerd te worden, te veel privé. Die belangstellenden zijn eraan voor de moeite. Postuum zijn de deuren van het immense archief op een kier gezet door Claus’ laatste echtgenote. Clausliefhebbers kunnen een blik werpen op enkele vooralsnog verborgen gehouden schatten. Enigszins gechargeerd zou je kunnen stellen dat Claus met zijn fotoalbum op Facebook staat. En ik weet niet of dat een meerwaarde is.” – Yves T’Sjoen over de (hopeloze) zoektocht naar de ‘echte Claus’. Op Versindaba.

(zie ook dit bericht)

… met de nieuwe burgerbeweging G1000 en David Van Reybrouck. Het manifest van G1000 is hier te lezen.

Henri Matisse heeft in 1935 een uitgave van de Ulysses van Joyce geïllustreerd op vraag van George Macy, die de Limited Editions Club had opgericht met de bedoeling geïllustreerde boeken uit te geven.  Vroeger deed het gerucht de ronde dat Joyce niet zo opgezet was met de idee dat Matisse zich vooral liet inspireren op Homeros’ Odyssey en niet die van Joyce maar dat bleek wel mee te vallen.  Joyce bleek wel degelijk vertrouwen te hebben in het plan van de Franse kunstenaar. Het boek werd uitgegeven met een oplage van 1500 exemplaren, waarvan 250 gesigneerd door de auteur en de schilder. Op dit ogenblik loopt een expositie van de kunstboeken van Matisse in de Chester Beatty Library, in Dublin Castle. (bron: The Irish Times)

%d bloggers liken dit: