De facebookpagina van Alphaville, een nieuw internetproject van Dirk Van Bastelaere dat binnenkort online komt, meldt het volgende:
“Discursief doorgeefluik voor sociale sculptuur, kritiek en contaminatie.
De ontstaansgeschiedenis van Alphavillle zal een asymptotische kwestie blijken. Dat is nu eenmaal eigen aan een platform dat geen afgeleide kent in print. De levensloop wordt in grote mate bepaald door u.
Wat niet betekent dat er geen duidelijke uitgangspunten zouden zijn. Als discursief doorgeefluik wil Alphavillle bijdragen tot het ontwikkelen van en reflecteren op een praktijk van tekstualiteit en kritiek in een www-omgeving.

Traditionele opvattingen omtrent auteurschap, distributie, privacy et al zullen aan een niet altijd even pijnloos praktijkonderzoek worden onderworpen.

Het leek ons gewoon tijd.”

Meer filmpjes met voorbeschouwingen staan hier verzameld.

IM J. Bernlef

juni 7, 2011

“Mainstream “viewers” are probably most sympathetic to traditional pictures of their pets or their boats (and after that someone else’s pets or boats), but does that mean there is problem with Malevich?

“The debate about poetry’s difficulty or accessibility is ideological. It’s not a question of what’s more popular or mainstream, as if poetry was running for high school class president. In that case, let’s just stipulate: poetry would lose. There is plenty of old-fashioned poetry around for conventional readers, much of which has no circulation, and the same could be said for innovative poetry for unconventional readers. The fact that on the web, for example, lots of wild and crazy poetry circulates like hotcakes, or that there are millions of downloads of sound files from PennSound, isn’t going to convince a conservative to get with “the new,” nor should it. Or vice versa. ”

Lees het interview met Charles Bernstein naar aanleiding van zijn boek: Attack of the Difficult Poems: Essays and Inventions (University of Chicago Press, 2011)

“Goed nieuws voor de jonge Nederlandse schrijver die nog niet is gedebuteerd: een generatieboek is niet meer nodig. U kunt zich weer richten op het jeugdsentiment van die specifieke knakworstlucht in de bijkeuken van uw grootmoeder in Ooy (nabij Zevenaar). Uw generatie is inmiddels uitputtend gerepresenteerd door hoofdstedelijke nachtdieren met een pen en een ondernemingsplan: Generatie Generatieroman. Deze künstlers hebben geen pretenties. Wel de Zeitgeist, de media èn, zoals elke betamelijke stroming, een nieuwe lichting critici: de vrolijke Fritzels van Literaturfest.”

Lees verder op Propria Cures over het gelijknamige online radioprogramma.

“Het begint met een doffe paukenslag in de verte. Eéntje, gevolgd door vier hele maten rust. Jim telt, andante, tot vier en nog eens en nog eens en nog eens, tot de tweede dreun weerklinkt, iets dichterbij ditmaal. Hij herkent het onmiskenbare geluid van een Dikke Bertha die de ouverture inzet van een nieuw offensief. Na ruim twee maanden aan het front kan hij de zang van Bertha feilloos van andere zware dreunen onderscheiden. En als de muziek ver weg klinkt, zoals nu, is hij zelfs in staat om de schoonheid te horen van het sonore geluid dat dit ultramoderne instrument voortbrengt. Het zal de dirigent in hem zijn die hem deze kleine illusie gunt, de jazzman die overal muziek vermoedt en die voortdurend op zoek is naar ritmes, gesyncopeerd als het kan. “

Dit is een fragment uit Rebelse Ritmes van Matthijs de Ridder. In dit nog te verschijnen boek vertelt hij het verhaal van de opruiende invloed van de jazz op de Europese literatuur. Als aanloop naar de definitieve publicatie heeft Matthijs de Ridder een niet onaardige website in mekaar geknutseld waarop fragmenten te lezen zijn samen met allerhande praktische en minder praktische informatie, alsmede oude columns en essays: Rebelse Ritmes.

De recente heisa rond het grafmonument in Watou voor Eddy van Vliet, zet Yves T’Sjoen aan tot een bedenking over de manier waarop met de restoplage van een editie van Van Vliets verzamelde gedichten is omgesprongen: “Met het excuus dat de poëzie van een zo geliefd, ja zelfs populair dichter, en een trouw fondsauteur niet in de ramsj kon worden gegooid, werden de grove middelen bovengehaald.” – De versnipperaar dus. Lees het verhaal op Versindaba.

Still uit American car van David Claerbout

Bespreking in De Witte Raaf van de voorbije tentoonstelling De tijd die blijft  van David Claerbout.

*

“Thomas Claus en Arthur Kristel hebben voor de Antwerpse rechtbank van eerste aanleg in kortgeding geëist dat het boek van hun vader Hugo Claus onmiddellijk uit de handel wordt genomen, onder verbeurdverklaring van een dwangsom van 5000 euro per dag.” (Humo)

*

“Ik zit in de stationshal temidden van het rijkelijk opschietende gepraat, dat tot gebrabbel wordt en langs het plafond kabbelt. Steeds weer heb ik vastgesteld dat er op het Centraal Station plaatsen zijn waar het gepraat opschiet als in de Sixtijnse kapel, waar een uniek praten te horen is, samengesteld uit alle talen van de wereld.” Vertaald stationsproza van Peter Weber op Raster

*

“De droom van elke zichzelf respecterende criticus blijft nu eenmaal, zeker nu steeds meer critici ook dichter zijn, te ontdekken wat goede poëzie tot goede poëzie maakt. Ilja Leonard Pfeijffer is zulk een roepende stem die schreeuwt om een nieuwe orde en zijn opgepoetste krantenstukjes in wat eens een kwaliteitskrant was herdoopte tot ‘essays’ en verzamelde in een heus boek. Wat mij betreft klotst die en rammelt die poëtica even hard als de poëzie die hij tracht te verdedigen.” Patrick Peeters rammelt op zijn beurt aan de stellingen van Pfeijffer. Een stuk uit freespace Nieuwzuid van 2003 met bedenkingen van Olaf Risee (de recensent), Rutger H. Cornets de Groot (Meander), Hilde Meeus (8weekly).

*

Biografie van de Nederlandse Ernest Hemingway aka A. Den Doolaard.

*

Australische poëzie.

*

Opgewarmd 4-uurtje

*

Arnon Grunberg over besnijdenis & foreskin restauration…

*

%d bloggers liken dit: