“In Sometimes I think, I can see you zitten vier schrijvers, onder wie ik, in het Brusselse metrostation Kruidtuin. Het principe is zo eenvoudig als origineel: wat wij schrijven over de mensen die de metro in- en uitstappen of die op het perron staan te wachten, wordt rechtstreeks geprojecteerd op grote schermen, zodat de reizigers kunnen lezen hoe wij hun gang, hun uiterlijk, hun leven in het algemeen beschrijven, beoordelen en omzetten in fictie. Blijkbaar kan een schrijver dus toch een directe, irritante, geestige manipulator zijn.” – Jeroen Theunissen op het blog van Het Beschrijf.

Fictionalisering van de werkelijkheid is een thema dat vaker opduikt bij hedendaagse kunstenaars en schrijvers.  Het komt ook kort ter sprake in verband met Ann Cotten en Sarah Vanhee in dit interview.

Het project is een onderdeel van het Kunstenfestival des Arts dat momenteel in Brussel loopt. Schrijvers/commentators van dienst zijn Kenan Görgün, Jeroen Theunissen, Johan Reyniers en Christine Aventin  Meer info.
Onderstaand fragment had vorig jaar plaats in de Berlijnse metro Hallesches Tor met schrijvers Jörg Albrecht, Gesine Danckwart, Anne Habermehl en Tilman Rammstedt. (lees meer op de site van Mariano Pensotti)

Advertenties

Marcus Slease is geboren in Portadown, Noord-Ierland in 1974. Hij is een nomadische dichter en heeft op diverse plaatsen geleefd en gewerkt: MIlton Keyes (U.K.), Seoul (Korea), Elblag (Polen), Katowice (Polen), Ankara (Turkije), North Carolina (USA), Bellingham/Seattle (USA), Utah (USA), Trieste (Italië).  Op dit ogenblik woont, werkt en geeft hij les in Londen. Hij is de schrijver van  Godzenie (BlazeVOX 2009) en This is the Motherfucking Remix (een samenwerking met Brian Hower rond gangster rap and en ander bestaand tekstmateriaal).

3:AM: Could you discuss your collection Godzenie with Blazevox, an outstanding publisher in the US?

MS: Godzenie was written out of experiences living in an industrial area of southern Poland. Godzenie is a Polish word that means to reconcile. I was attempting to undergo a process of writing that reconciles the inner workings of what we might call mind and what might be outside the mind. I ended up writing a kind of documentary poetics. Perhaps a Poland of the mind. The book is divided into three parts. The first part, Block 7A, was written from the window of a huge soviet style block of flats in Zory, southern Poland. I lived with a old very Catholic lady named Vogel which means ‘bird’ in German and took buses to villages and small towns to teach English. It was often very isolating with no internet or contact with English speakers etc. Not much except snow. I wanted to see what was in my mind.

Interview  en  Gedichten van Marcus Slease.

%d bloggers liken dit: