Beste Burenvan uitgeverij Luster laat negen Belgische en negen Nederlandse auteurs aan het woord over verschillen tussen Belgen en Nederlanders, over historische evoluties en over hun eigen ervaringen. Op de site van deBuren is de bijdrage van Geert Buelens te lezen:

“Hoe representatief mijn ervaring is, kan ik uiteraard moeilijk inschatten, maar mijn door en door beschaafde werkkring leerde me alvast dat deze sociale openheid alleen maar voordelen heeft. Je moet je niet bij elke discussie afvragen welke agenda verborgen blijft, vetes etteren niet onderhuids en afspraak is bijna altijd afspraak. Deze omgangsvormen lagen niet in mijn aard noch in mijn opvoeding, maar mijn positie verplichtte me ertoe ze over te nemen. En dat heb ik intussen met zoveel overgave gedaan dat de Vlaamse terughoudendheid me in toenemende mate is beginnen op te vallen, en me soms zelfs als sociaal onvermogen is beginnen te storen. Waar ik eerste enkele jaren ‘doe eens normaal’ dacht in Nederland, overvalt die gedachte me nu vooral in Antwerpen.”

“Wáár in Nederland je vandaan komt en hoe je met die erfenis omgaat, bepaalt vooral voor wie niet uit de Randstad komt in belangrijke mate zijn of haar identiteit. De stigmatiserende reacties van sommige van mijn zeer verlichte Bovenmoerdijkse collega’s op de herhaalde verkiezingsoverwinningen van Wilders in het (katholieke) Limburg en Noord-Brabant spreken boekdelen. Net zoals de lang niet alleen ironische opstoten van Limburgs of Brabants nationalisme.”

Lees verder op deBuren. (ook Ivo Victoria leverde een bijdrage)

Advertenties

Remix 3 mei 2011

mei 3, 2011


De Pont in Tilburg koopt video van Rineke Dijkstra:  “I can see a woman crying” waarin Britse leerlingen van een kunsteducatie-klas filosoferen in TATE Liverpool bij het kijken naar Picasso’s schilderij De wenende vrouw. (Video onderaan dit bericht)

*

Ilja Pfeijffer op zoek naar het recept voor een bestseller:

“Vaak lijkt het meer met toeval te maken te hebben. Neem het geval Bernlef. Hij schreef tientallen boeken die hij aan de straatstenen niet kwijtraakte, toen Hersenschimmen, dat hem multimiljonair heeft gemaakt, en vervolgens tientallen andere boeken die nauwelijks verkochten. Een ander voorbeeld: Jan Siebelink. Die heeft een carrière lang geploeterd in de marges van de literatuur aan boeken die zelfs De Slegte niet wilden hebben. Toen verscheen Knielend op een bed violen, het zoveelste Siebelinkje vol godsdienstig leed, dat om onverklaarbare redenen omarmd werd door de massa.”

Henk Pröpper blogt:

“Aan de meeste Argentijnse uitgeverijen, afgezien van grote groepen als Planeta en Oceano, lijken de commerciële bewegingen van de laatste decennia voorbij te zijn gegaan, of sterker, in een aantal gevallen zijn ze er zelfs een reactie op. Een beweging die ik feitelijk nergens anders in de wereld heb opgemerkt. De meeste kleine, eclectische uitgevers zijn uitsluitend geïnteresseerd in belangrijke non fictie over sociologische, filosofische, antropologische, politieke onderwerpen. Boeken met kritiek op de werking van de media en politiek zijn er legio. Ook is er grote behoefte aan experimentele, hoogwaardige, gelaagde literatuur. Hier heerst een diep geloof in de werking en betekenis van literatuur en denken. Van de noodzaak van kennis van ideologie en politiek denken om dingen ten goede te kunnen veranderen. Veel uitgeverijen zijn ook vernoemd naar regels uit werk van Borges, Cortázar en Arlt, en alle uitgevers kunnen analytisch en hartstochtelijk spreken over hun fonds dat een weergave is van hun denken, van hun stellingname. Verkopen ze die boeken dan wel? Met de crisis is de koopkracht van veel mensen afgenomen, maar de overwegend jonge bevolking met talrijke studenten hunkert naar analyse, naar doorlichting van de zolang gepolitiseerde samenleving.”

Het Brugse blog Moon Art Gallery:

“Het Gezellemuseum werd volledig heringericht en tijdens het openingsweekend gisteren en eergisteren mocht iedereen (ook de niet-Bruggelingen) gratis binnen. Op het programma stond ook Gezelle in de RAPte, een optreden van enkele Brugse MC’s die teksten van Guido Gezelle in hun raps verwerkt hadden. Ze deden dat technisch uitstekend, maar het programma was wel heel kort (twee liedjes) en veel Gezellegevoel kwam er niet bij kijken. “

*

Schrijversinterviews (met oa Bril, Giphart, Wigman, Bouazza,…) verzameld op de website van Onze Taal.

*

Karl Vossler over Mallarmé op Raster.

*

The Pale King van David Foster Wallace besproken op deReactor.

*

De Pont in Tilburg koopt video van Rineke Dijkstra:  “I can see a woman crying” waarin Britse leerlingen van een kunsteducatie-klas filosoferen in TATE Liverpool bij het kijken naar Picasso’s schilderij De wenende vrouw.

Ramsey Nasr over de Arabaische lente op VPRO:

VPRO: In uw stuk vergelijkt u de oprechte, en vaak ontroerende, vrijheidsdrang van de Arabieren met de lakse manier waarop wij in Nederland met onze vrijheid omgaan. We verkwanselen onze cultuur, zoeken de uiterste grenzen van de vrijheid op in pulpprogramma’s als Big Brother en Oh Oh Cherso, en maken iedereen uit voor rotte vis met een beroep op de vrijheid van meningsuiting.


NASR: ‘Ja. Ik werd enorm getroffen door het verschil tussen wat vrijheid betekende voor de Arabieren, en wat het betekende voor mij. Op televisie zag ik de Egyptische bevolking massaal opkomen voor de waarden waarop onze westerse maatschappij ooit gestoeld is. Er was een gesluierd meisje dat in de camera riep: “We willen vrij zijn, net als jullie!” Maar toen ik bij mezelf te rade ging, moest ik tot mijn schande toegeven dat ik haar vrijheidsdrang niet herkende. Het is een gevoel waarover we wel eens hebben gehoord van onze grootouders, maar dat we zelf niet bezitten. Ik waardeer mijn vrijheid niet meer, en dat komt omdat het in Nederland een hol begrip is geworden.’

Uit een interview met Lucas Hüsgen nav zijn boek Nazi te Venlo (essays over de extreemrechtse verlokking, ecologie en technologie, maar ook over Mulisch, Wilders en Gerhard Richter) :

“Het is beangstigend hoe makkelijk we het duister van ons afschudden. In Nederland is intussen de PVV van Geert Wilders, de wreker van Venlo, opgeklommen tot een partij die zich in een luxezetel in zowel de regering als de oppositie mag nestelen. Ondanks het feit dat Wilders zich expliciet afzet tegen het nationaalsocialisme, zijn theorie en praktijk als nauwelijks verhuld racisme te duiden. Hüsgen: “Onlangs had je in Nederland weer zo een geschiedenis over een meisje dat niet hoefde te worden teruggestuurd naar Afghanistan, waar ze nooit of heel kort geweest was. Hero Brinkman, een van de onderknuppels van Wilders, wierp daarop de vraag op in hoeverre je wérkelijk kon stellen dat die kinderen dan helemaal wérkelijk geïntegreerd waren, en of er niet ergens toch nog een kern was waardoor ze eigenlijk niet hier thuishoorden. Dat hele taqiyya-verhaal (het verbergen van het geloof in tijden van dreiging en gevaar door moslims, ks) blijft dus gewoon een rol spelen, dat hoort gewoon bij de ideologie van die idioten. En die idioten wordt de hand boven het hoofd gehouden omdat ze de regering mogen ondersteunen. Die kan op haar beurt stilzwijgend impliceren dat we best blij mogen zijn dat zij daar nu zitten, want als Wilders er had gezeten, dan was het allemaal nog veel erger geweest.”

Lees hier het interview.  Zijn pas verschenen boek Nazi te Venlo is een uitgave van Het Balanseer en wordt nu donderdag 5 mei voorgesteld in Passa Porta. Erwin Jans zal er met de auteur in gesprek gaan.  Dichter Han van der Vegt laat zich diezelfde avond door het boek inspireren tot een voordracht.
En op 7 mei wordt het boek voorgesteld in Perdu.

Deze Nederlandse kunstenaar maakte dit jaar ook een digitale versie van de dichtbundel Geluksbrenger van Rozalie Hirs. (zie dit bericht).  Hieronder de video Strategies een mix van beelden en statements.  Website: Harm van den Dorpel.

%d bloggers liken dit: