“Marina Abramovic weekt de gemoederen van haar bezoekers los in het MoMA in New York. Bezoekers kunnen daar de hele expositie lang tegenover de kunstenaar  aan een tafel plaatsnemen en haar zo lang in de ogen staren als ze willen.” (NRC) Portretten van de spontaan huilende bezoekers worden bijgehouden in  een apart blog gemaakt door een vrouw die vlak om het MoMa  werkt : Marina Abramovic made me cry.  Ook enkele beroemheden kwamen al een potje huilen bij Marina. (zie ook hier)

Oliver Jeffers

april 27, 2010

Oliver Jeffers de Amerikaanse kunstenaar en kinderboekenillustrator verklapt enkele keukengeheimen.

Vodpod videos no longer available.

more about “Oliver Jeffers “, posted with vodpod

Sol LeWitt, Artist’s Books.  (zie ook bespreking bij Johan Velter)

Samuel Beckett  die de straten van Tanger afdweilt in short en sandalen: het is niet meteen het vertrouwde beeld dat we hebben van de dichter van het grote niets.  Ook fotograaf François-Marie Banier was even uit zijn lood geslagen toen hij de schrijver spotte in het vakantieoord.  De fotograaf won het vertrouwen en kreeg toestemming om de Nobelprijswinnaar te fotograferen. De kleurenfoto’s van dat jaar (1978) in Tanger zijn nu uitgegeven in een boek samen met zwart-wit foto’s uit de Parijse periode eind jaren 80. (bron: Bookforum)

De Life-fotograaf Phillippe Halsman had een ware passie voor springende mensen.

Brigitte Bardot

Grace Kelly

Halsman en Marilyn Monroe

Robert Longo

april 14, 2010

De Amerikaanse kunstenaar Robert Longo



Robert Longo, Untitled, from Men in the Cities, 1981-87. Charcoal, graphite, and ink on paper, 96 x 48 inches/238.8 x 121.9 cm. Private Collection

Vodpod videos no longer available.

more about "Alle schilderijen in het MoMA op 10 A…", posted with vodpod

Que pensez-vous…

april 14, 2010

… de  mon air artistique:

Ef (1)

april 13, 2010

(© J.J.,  Ef)  klikken om te lezen

Ef

april 12, 2010

(© J.J.,  Ef) klikken om te lezen

Niet voor één literair of kunstgat te vangen: Zapiski uz podpolja

Everyone Else Trailer

april 11, 2010

Lees een bespreking op the New York Times.

Vodpod videos no longer available.

more about “Everyone Else Trailer“, posted with vodpod

Lee’s song

april 11, 2010

Lee’s song.

Ik zeg

in mij

is niets meer

tot bloeden

te bewegen

In mij

zeg ik

is bloed

tot niets meer

te bewegen

Tenzij

ik pauzeer

laten we ons aankleden

beneden witte wijn drinken

de kleuren van de laatste bloem wegspoelen

dit nooit meer doen.

In mij

zeg ik

staat de zee

stil

als een foto

Ik zeg

als een foto

zo stil

jankt

in mij

de vloed

van de zee

van de zee

vloei ik weg

zeg ik stil vloei ik weg  zeg ik stil

Kom in mij

zeg ik stil naakt als een vis

als een kwal

zeg ik

zuigt in mij

ik zeg

in mij hapt

een bek

naar alles

wat er is.

Happen

miljoenen

inktvissen

hun

laatste hap

Klimmen

miljoenen

golven

hun

laatste golf.

Ik wil

ik zeg

benen wijd

voor je neus

en vingers

in mezelf

De hoer

zeg ik wijd

en gemeen

met de vingers

in de slet

Ik zeg

kijk eens

hoe ik zelf

een zee ben

tot de laatste druppel

Hoe ik kom

als een golf

vol

klimmende vissen

Miljoen miljarden

vloeken

vol spuwend schuim.

Voor jou

ik zeg

mijn schuim

mijn benen

zeg maar

ik doe alles weg.

En jij krijgt

zeg ik

jij krijgt

tot de laatste golf

krijg jij

al mijn rode klimmende vissen

en al mijn rode vallende zeeën

en al het kristal van brekende golven

rood

tot de laatste druppel.

Ik zeg

uit mij

kruipt een kwal

naakt als een vis

rood als een zee

hard als de kleur van de hemel

Jij mag

mij kijken

jij mag

mij nog eens geil zien

als een zee

in haar laatste klimmende golf.

tot niets meer beweegt

als een foto

van een onbewogen bloem.

Ik zeg

in mij

wonen

diepbevroren

vissen

en kristallen golven

en rode vingers

van miljoenen hoeren

benen  bloemen  tongen

draag ik in mij

zeg ik

in mij

weergalmen golven

vermoorde kinderen

moeders met loden monden.

en een aarde

zeg ik

een aarde

draag ik ook

korrelzwart

in de schoot

en wit als melk

mijn huid

miljoenen blinde poriën schreeuwen

om vingertoppen

ik zeg

die vingers van jou

als je zou luisteren

kon je horen

hoe mijn huid

je naam kan zingen

je naam

zeg ik

gezongen door mijn huid.

miljoen vlekken melk

miljarden wat maakt het uit

Ik

ben

al

het

wit

dat je oog kan zien

Hier !

al

mijn

sneeuw

Lik mij weg

tot mijn laatste drup

zeg ik

en een traan

van zilver

schittert in een kamer

boven een bed

als een ster boven een zee zonder licht

als een licht boven een land zonder stad

We moeten weg

zeg ik

en nooit meer dit

herhalen

hoor je

de zee?

het klotsen?

het kristal?

het feest in de stad?

Van ver

ruist de stad

als een zee

toeteren auto’s als meeuwen

Op de gang een gesprek over een sleutel

in het donker van de trap

Je hoofd tussen mijn borsten

je tong mijn hals

je hand mijn geslacht

mijn rug tegen de muur

ik met mijn rug

voor het laatst

met mijn ogen dicht

mijn benen dicht

mijn lippen dicht

een kreun

in de vorm van een zachte snik

dat geef ik je nog

dat melkwit klokje kristal

uit mijn keel

Hier is het geluidje

doe het in een doosje

dat het niet breekt.

Vergeet mijn billen nooit meer

ja, nog één keer

dan gaan we iets drinken

beneden in de bar.

De wijn van het huis

ik weet hoe lekker die hier is.

Leg je oor in het glas

en je hoort het ruisen in café-hotel Den Ijzer.

Alles ruist

van heel dichtbij hoor je geen verschil.

© J.J.

Vodpod videos no longer available.

more about "Marina Abramovic in het MoMA", posted with vodpod

De Britse kunstenaar Wolfe Von Lenkiewicz heeft een solo tentoonstelling in de gerenommeerde Moskouse Triumph Gallery.

Andy Warhol: unexposed exposures.

Eberhand Havekost

april 1, 2010

Eberhand Havekost gebruikt een uitzuiverende techniek die toch zwaar gelaagd is met een fond van lichtgrijze verf waarmee hij naar eigen zeggen “democratisch licht” wil creëeren. Interview op Dazed Digital. Expo in The White Cube.

%d bloggers liken dit: