Australië in de Croxhapox

augustus 31, 2008

ANDREW LESLIE Corner, 2007, acrylic on aluminium, 73 x 295 cm.

Wonderlijke dingen uit Australië te zien in Croxhapox. Pieter Vermeersch haalde de underground scene uit Sydney naar Gent. Het sfeertje zat goed, zaterdagavond op de opening. Australiërs hebben er geen moeite mee om je zomaar aan te spreken en hun hart uit te storten over hun werk, hun leven en het leven in het algemeen. De expo in Crox biedt uitsluitend abstract werk, al zijn de aussies fel met de materie (het canvas incluis) in de weer geweest. Een ongecompliceerde verfrissing voor de geest.

Minder ongecompliceerd was het wat later op de avond tijdens het laatste rozenbalkon op de coupure.  Geert Buelens en Jacob Groot kwamen voorlezen vanaf het balkon. Het bier stond her en der in de tuin te koelen. Witte wijn, bananenloempia’s, cake was er op overschot. Nu nog een paar dichters erbij, denk je en het wordt hier een feest waarover we zondag de hele ochtend en avond kunnen naleuteren. O wee vergissing. Gewichtigheid, gewichtigheid, gewichtigheid en nog eens gewichtheid op en onder het balkon. Gewijde stiltes, plechtige ‘O, ben jij hier ook?’, het sfeertje van een wereldschokkende gebeurtenis in wording enfin.

Dichters? Waren dat niet van die wereldvreemde, halfgekke, vrolijk-droevige individuen die niets van de wereld en haar sociale dikdoenerij begrepen hebben?
Nee, zelden zoveel dodelijke ernst samen gezien op één avond onder een balkon.
Schilders, kom aan mijn hart.

Advertenties

Mills&Boon, uitgevers van stationsromannetjes, hartsgeheimen en melodinges bestaan honderd jaar.
in een gelegenheidsuitgave werden de beste covers verzameld.

Toch wel een heel mooie flash  van Xavier Roelens op een tekst van Jan-Willem Anker.

 

The Penguin Café Orchestra

augustus 27, 2008

“Music For A Found Harmonium”

Een mens stapt uit de trein na een sleur van een kantoordag en wie treft hij aan in de hall van zijn vertrouwde  station Gent St Pieters?
Xavier Roelens natuurlijk,  geflankeerd door twee akolieten en met een bordje in beide handen geklemd. “TOON” stond er op. Als ik zijn bedeesde grijslach niet zo goed kende ik zou zeggen: een practical joke van een dichter die zijn collega Toondichter staat op te wachten  want dat is zo als ge  ’s avonds na uw sleurbaan bijna uw stal riekt: dan begint ge moppen op te rapen waarvan iedereen die geen sleurjob heeft, zegt: laat dat toch liggen, maar omdat ge zo zotgesleurd zijt van al die administratie  vindt ge het al wel als ge een voor de hand liggende en dus meestal oninteressante mop durft te maken. Ik heb Xavier Roelens ooit eens uit eigen werk zien voordragen. Herman Brusselmans was er ook bij maar die was veiligheidshalve gedichten op arduinen blokken aan het schrijven met de zwarte viltstift. Enfin, dat ik Xavier Roelens heb horen voordragen, zei ik en sindsdien  ben ik  mij argwanend beginnen opstellen  tegenover het gewaagd-gedurfde.
Het enige waar ik altijd spijt van heb is dat ik nooit mijn digitaalke bij mij heb. Dan hoef ik al die teksten niet te zitten intokkelen.

Louis De Cordier, vindt het labyrinth.

Frank Adams – het ezelsoor

augustus 26, 2008

Frank Adam schreef zijn erotische fabels deels als writer in residence in de Villa Marguerite Yourcenar op de Mont Noir in Frankrijk, deels als writer at home op Oedelem-Berg.

Het boek bevat verhalen als De man die te vroeg thuiskwam, De agent en de brunette, De huisvrouw en de gesluierde clitoris, Porneia’s Droom, De Koning en de Gemaskerde Coureur, Verleiding Opwinding Orgasme & Schuld en vele andere.
Literotisch lustten de liefhebbers er wel pap van.
Bovendien hebben ze er een serieus blogske over opgezet.

Adams schreef de Franse versie zijner fantasieën als writer in residence. Lees verder op De Contrabas.

%d bloggers liken dit: