Origami Book

mei 31, 2008

Nog geen uitgever?
Geen nood:

Advertenties

Citylights

mei 29, 2008

To the ombudsdienst Stad Gent & Eandis,

Thank you for solving problem 20080521-0218.

Let’s dance !

Terminaal

mei 29, 2008

“Ik kom nog vijftig cent te kort om een pizza te kunnen kopen”, zei de bloedernstige man terwijl hij mij een handpalm vol muntstukjes toonde.
Achter hem stond een bleke vrouw die mij streng in de ogen kijkend toesprak: “Ik kan hem niets geven want ik ben terminaal”
Burgstraat, 28 mei 19u30.

Jan Arends

mei 29, 2008

“Ik heb het licht meegenomen van kapotte straatlantaarns en daar droom ik bij. Daar blijf ik bij dromen tot ik het weet. Wat weet? Dat weet ik niet.”
Jan Arends, Ik had een strohoed en een wandelstok.

 

Ik ben aan het wegdromen op tram 22.
Vrouwen praten in groepjes van vier over onverstaanbare Poolse en Arabische problemen.
Nog een paar dagen en ik moet alle dagen naar Brussel.

De lichten in de kaaimuren achter het Vleeshuis branden als nooit tevoren. Intussen is de ombudsdienst van Eandis in het spel gekomen. Ze hebben mij een een volgnummer gemaild dat ik moet gebruiken bij verdere correspondentie.
Problemen kunnen weken, soms maanden duren, aldus de ombudsdienst van onze energiemaatschappij.

Tram 22 gonst van de niet thuis te brengen gesprekken. Ik stap uit aan de Vlaanderenstraat en baan me een weg door horden mensen die alleen oog hebben voor bovenverdiepingen: toeristen.

Op het marketing bureau weet niemand nog wat hij moet doen: toch nog één plek waar alles zijn gewone gang gaat.

Zwoele vochtigheid in de lucht. Als je een glas wijn drinkt, lopen je porieën spontaan over.

Als het donker wordt luister ik nog naar een actrice die meespeelt in Houllebecqs film, La possibilité d’une île. Mooie, eenvoudige woorden over het meest besproken en allercomplexste thema dat de mensheid bezighoudt: liefde.

Overal staan bloemen tegenwoordig. Vergeet uw schaarke niet.

En Eandis weze gewaarschuwd: ’t is niet omdat ik in Brussel werk vanaf volgende week dat de lichten hier in Gent overdag mogen blijven branden.

Treinbegeleider

mei 26, 2008

To Kris.

The train
is my favourite
poem.
It is solid.
It whistles.
It talks no bullshit.
It takes me home.
It can fly.
It can weep.
It penetrates
big cities and
very
very small villages.

O yes,
It’s a terrible
terrible
flexible
thing.

Henri Pichette

mei 25, 2008

“Institutrices, la
ronde est votre horizon.
Les tout-petits en fleur
Suivent au tableau noir
Votre main cultivée.
Miracle de la craie,
Les véritiés sont blanches”

Uit: Henri Pichette, Apoemes (1979)

(Leraressen, het
ronde is uw horizon.
De allerkleinsten, nog in de knop
volgen op het zwarte bord
uw gecultiveerde hand.
Mirakel van het krijt,
De waarheden zijn wit.)

Henri Pichette maakte de laatste twintig jaar van zijn leven een studie over het roodborstje, dat hij op de mountainbike overal achterna ging.


%d bloggers liken dit: