Bukowski’s ‘Barfly’ – the making off

Een blik achter de schermen van Barfly, de semi-autobiografische film van Bukowski met Mickey Rourke, Faye Dunaway, regisseur Barbet Schroeder en scenarioschrijver Bukowski (via Dangerous Minds)

Woody Allen: ‘What would Socrates say?’

via A piece of monologue.

De videogedichten van Emanuella (dochter van) Amichai

Tijdens een workshop op het 5e Zebra festival (210) kwamen  drie hedendaagse Israëlische videokunstenaars (Avi Dabach, Joshua Simon en Emanuella Amichai) en drie hedendaagse Duitse dichters (Jan Wagner, Daniel Falb en Monika Rinck) samen om op zes dagen tijd poëziefims te maken.

De Israëlische danseres/choreografe en videokunstenares Emanuella Amichai ging een samenwerking aan met de Duitse dichter Jan Wagner waarvan het resultaat hieronder te bekijken is.

Emanuella Amichai is de dochter van de bekende dichter Yehudi Amichai over wie ze het volgende zegt: “although he was successful, he was in a way very modest, unlike the cliché of the miserable moody egocentric poet, he was a family man, and was really a kind and warm person, his inner world was of course very intense, but as a child I never noticed it he was a father waiting for me after school with a warm lunch, and taking me to my ballet classes. (…) He was writing because it was his way to experience his reality, and that, I believe, is a true artist.”  (lees het interview op 3:am)

Marlon Brando leest ‘The Hollow Men’ van T.S. Eliot

Marlon Brando leest ‘The Hollow Men’ van T.S. Eliot, uit Apocalypse Now Redux. (via 3:am)

Lies Van Gasse – Michaël Vandebril: le pays/het land

Mooi gestileerde ietwat zen-achtige video van Lies Van Gasse (beeld) op een Frans gesproken gedicht van Michaël Vandebril & Doina Ioanid.

gedicht:
Michaël Vandebril & Doina Ioanid
vertaling: Jan H. Mysjkin & Pierre Gallissaires

muziek:
Han Swolfs synths, (piano and producing)
Michaël Brijs (vocals and flute)

beeld:
Lies Van Gasse

Swoon maakt videopoems voor het poëziedebuut van Michaël Vandebril

Michaël Vandebril gaat een samenwerking aan met de Belgische videokunstenaar Swoon. Swoon zal twee videopoems maken op basis van twee gedichten uit ‘Het vertrek van Maeterlinck / L’exil de Maeterlinck‘. Swoon – in het gewone leven Marc Neys (°1968) – maakt eigen beelden, maar manipuleert ook beeldmateriaal dat hij verzamelt op het internet. Ook de soundscapes zijn van zijn hand. Swoon maakte reeds videopoems bij gedichten van Sylvia Plath, Dylan Thomas, Wallace Stevens, en dichter bij huis, Marleen de Crée, Delphine Lecompte. Zijn droomachtige filmpjes, net bewegende schilderijen, werden meermaals geselecteerd op buitenlandse (kort)filmfestivals.

Swoon maakte als vingeroefening een videopoem bij het gedicht ‘De droom van de trappen’ van Michaël Vandebril dat verscheen in de bloemlezing en op de vinylplaat BOEST (Demian, 2009). De beelden van Swoon zullen Vandebril ook begeleiden tijdens zijn optreden op Crossing Border, zondag 20 november.

Lees het gedicht ‘De droom van de trappen’ op Swoon Bildos.
Lees ook een interview met Swoon/Marc Neys op de blog van Sherry O’Keefe.

Muziek in de films van Jim Jarmusch

De Amerikaanse filmmaker Jim Jarmusch gebruikte vaak muzikanten als acteur in zijn films. Zo mochten Joe Strummer, Tom Waits, John Lurie en Iggy Pop hun opwachting maken in zijn vaak experimentele prenten.  De openingssequentie van Down by Law (1986) is gemonteerd op de groove van Tom Waits’ “Jockey Full of Bourbon,” uit zijn Rain Dogs album. Meer over de muziek in de films van Jarmusch is hier te lezen.

‘Nachtschip Night’ van Marguerite Duras

Vertaler Rokus Hofstede meldt op zijn blog Hof/Haan:

“Het in 2007 verschenen Nachtschip Night van Marguerite Duras, een vertaling van het uit 1979 stammende Le navire Night, heeft nauwelijks recensies gekregen en kende maar uiterst bescheiden verkoopcijfers. Toch wil dat niet zeggen dat er helemaal geen ontvangst van de vertaling heeft plaatsgevonden.” (Meer op Hof/haan)

In Nederland werden twee theaterbewerkingen van het stuk gemaakt (zonder de vertalers te vermelden) en in 2011 maakte Frank Ostyn in het kader van zijn opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent een fotofilm, gebaseerd op een theaterbewerking van Nachtschip Night. Dit is de trailer:

David Cronenberg en de aantrekkingskracht van geweld

David Cronenberg over de verschillende gezichten van geweld,  Gadaffi’s dood, Freud en zijn nieuwe film  A Dangerous Method

De onvermijdelijke Rutger Hauer

“Heel Nederland wacht al een jaar of twintig op de verfilming van de Heineken-ontvoering. We zijn met zijn allen zo netjes geweest om te wachten tot Freddy zelf dat gedoe allemaal niet nog een keer hoefde te beleven, maar nu is ‘ie er echt. Wat had dit een leuke film kunnen zijn, ware het niet dat Rutger Hauer de hoofdrol speelt.” >> beetje lachen met Rutger op Propria Cures.

Poëziefilms

“Waarschijnlijk was Asta Nielsen de eerste filmster die bezongen werd in poëzie. De Vlaamse dichter Paul van Ostaijen verheerlijkte haar pagina’s lang in zijn Bezette stad. Poëzie en film hebben elkaar sinds die eerste innige omarming begin vorige eeuw niet meer losgelaten. In Nederland nam bijvoorbeeld K. Schippers een correspondentie met Stan Laurel op in zijn gedichten, en wie het werk van een dichter als Jan Baeke leest, vindt daarin tal van sporen van klassieke en hedendaagse films.”

Janita Monna over ‘Black butterflies’, geregisseerd door Paula van der Oest en de film ‘Poetry’ van de Zuid-Koreaanse Lee Chang-dong. Op Versindaba (verscheen eerder in Awater)

Black Butterflies in Zuid-Afrika

Dit weekend ging in Zuid-Afrika de film Black Butterflies in roulatie. De film vertelt het tumultueuze leven van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonkers die postuum wereldwijde roem oogstte toen Nelson Mandela haar gedicht Die Kind Wat Doodgeskiet Is deur Soldate by Nyanga voorlas bij de start van het Zuid-Afrikaanse Parlement in 1994. Het is precies dat gedicht dat de Nederlandse filmmaker Arry Voorsmit op het idee bracht om het leven van Jonkers te verfilmen. De Zuid-Afrikaanse scenarist Greg Latter werd aangetrokken om het scenario te schrijven. Hoe hij te werk ging legt hij uit in dit interview. De dagboeken van haar man Jack Cope waren een belangrijke inspiratiebron:

“Latter found inspiration in Cope’s diaries and recalls his research at the museum: “I went there and sat in a drab little room while someone with gloves brought me Cope’s diaries. Jack was the kind of guy who wrote a page a day. I sat there reading his innermost feelings about Ingrid. I couldn’t have had a better insight into her if she had told me about herself. Here was a man trying to fathom her out, giving me complete access to the incredibly complicated, wild spirit of Ingrid Jonker.”

Over de dichteres zegt hij ondermeer het volgende:

“There is no doubt that Ingrid was slightly crazy, sometimes destructively so, but then she could also be the sweetest, most adorable person in the world. Jack’s heart was broken many times by her and yet it was also healed by her. Clinically, I guess, she was a manic depressive, but with a father like hers, Abraham Jonker, a Nationalist MP and head of the censorship board, it was not that surprising. Plus she liked to drink and smoke the odd ‘zol’. Walking barefoot was also important to her. She was a hippie before we had hippies in South Africa.”

Lees het volledige interview hier. Lees ook de bespreking op Die Burger.

Foto: Carice van Houten als Ingrid Jonker. (met dank aan Alfred Schaffer)

Maeterlinck, najaar 2011

Vandaag verscheen een Nederlandstalige uitgave met proza van Maurice Maeterlinck,Bulles Bleues – Herinneringen van geluk – Maurice Maeterlinck, uitgeverij Lannoo:

“Maurice Maeterlinck vertoefde in 1947 in de Verenigde Staten, waarnaar hij was gevlucht tijdens de Tweede Wereldoorlog. ‘Hij zat daar weemoedig over zijn jonge jaren in Gent te mijmeren, over de bloempjes en de bijtjes in de grote tuin in Oostakker en het kattenkwaad dat hij er uit haalde. Hij wist dat zijn einde naderde en zijn echtgenote zette hem aan om zijn jeunesse souriante, of zijn dagen van schaduwloos geluk, op papier te zetten. Terug in Nice deed hij dat. Het verscheen in 1948 en de Gentse torens sierden de kaft. Het werd zijn laatste boek’,” (meer op het Nieuwsblad en op Knack)

De Gentse toneelauteur-regisseur Arne Sierens las het boek en vond het hilarisch (beluister hier zijn commentaar)

Maeterlinck kwam deze week ook in het nieuws naar aanleiding van een filmadaptatie van L’oiseau bleu, “Blue Bird” van de jonge Vlaamse cineast Gust Van den Berghe : zie dit bericht en bespreking van Guido Lauwaert.

Volgende maand verschijnt bij De Bezige Bij Antwerpen een tweetalige dichtbundel van Michaël Vandebril: Het vertrek van Maeterlinck.

‘The Mill and The Cross’ naar Breughel

The Mill and The Cross is een film van Lech Majewski gebaseerd op De Kruisdraging (1564) van ¨Pieter Breughel. Meer nog, de film speelt zich af in het schilderij zelf van de Vlaamse meester en wordt beschouwd als een uitzonderlijk staaltje van het gebruik van blue-screen en digitale 3D. De Poolse cineast geeft meer uitleg over zijn werkwijze in dit interview.

Met Rutger Hauer , Michael York en Charlotte Rampling.

Joseph Beuys zingt

In 1982, verraste de Duitse kunstenaar Joseph Beuys vriend en vijand met een singel, “Sonne statt Reagan”. Het disco-nummertje was een aanval tegen de nucleaire politiek van president Reagan. “Sun Not Rain/Reagan”, was een woordspeling op het Duitse woord “regen”. Voor sommige critici maakte Beuys hier een knieval voor het goedkope succes maar ze begrepen de ernstige bedoelingen achter het liedje niet. (via Dangerous Minds)

Terras zoekt nieuwe voice-overs bij een filmpje

Jan Baeke heeft op Terras een filmpje geplaatst met een bijhorende tekst. Vervolgens roept hij de kijker/lezer op om zijn eigen geschiedenis bij deze beelden neer te schrijven:

“Wie ziet in deze beelden een andere geschiedenis? Wie heeft een dialoog in gedachten die precies bij deze beelden past? Kan het zijn dat we meer te weten kunnen komen van deze mannen door het commentaar van een denkbeeldige voice-over? Wie een goed geschreven tekst heeft bij deze beelden, kan deze mailen aan kopij@tijdschriftterras.nl.” (Terras)

‘Blue Bird’ naar Maurice Maeterlinck

Op het Gentse Filmfestival is “Blue Bird” in première gegaan, een poëtische prent van de jonge Vlaamse cineast Gust Van den Berghe. Hij baseerde zich voor de film op het toneelstuk “De blauwe vogel” van Maurice Maeterlinck (de redactie). De regisseur is overigens donderdagmiddag te gast in de lezingenreeks De Paarse Zetel in de Gentse bibliotheek (info)

Guido Lauwaert ging kijken en zag dat het goed was:

“Het meesterschap van Maeterlinck zit hem in de onwaarachtigheid geloofwaardig te maken. Ook Gust Van den Berghe is daarin geslaagd. De toeschouwer begrijpt dat al die vreemde gebeurtenissen draaien rond die ene boodschap: het bestaan is niet enkel het leven, maar het leven, de dood en de tijd vóór de geboorte. Verleden, heden en toekomst zijn één geheel.” (op Mededelingen)

Carl Jung – documentaire

Matter of Heart: The Extraordinary Journey of C.G. Jung is een documentaire uit 1986 over het leven van Jung aan de hand van interviews met Jung zelf en vrienden en nabestaanden. (via Dangerous Minds)

Retrospectieve Johan Grimonprez in het SMAK

S.M.A.K. brengt voor het eerst in België een retrospectieve van filmmaker en kunstenaar Johan Grimonprez (1962, Roeselare). (info)

In dit filmpje legt Grimonprez zijn project Double take uit.

‘Black Butterflies’ in Poëziecentrum Gent

Het Gentse Poëziecentrum biedt u de kans om de bejubelde film Black Butterflies over de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker (1933-1965) te bekijken, in het kader van de nieuwe reeks DichtersopDoek die dit najaar start. De film wordt ingeleid door recensent en kenner van de Zuid-Afrikaanse poëzie Jooris Van Hulle. (Meer info)