JJ Pollet

slecht gedicht

Sterk gedicht

gedicht van morgen

“Ik ben de rijmende bakvis, de onmogelijke vogel, de vliegende autoped.
Ik eis dat de voorstelling verder gaat - en dat ik word gered.
Doe me een kind als een krokodil voor me open en laat me erin.
Laat me in een sneeuwvlok veranderen midden in mijn laatste zin.”

Wouter Godijn, De zieken breken, 2008 - uitgeverij Contact

(Binnenkort een recensie over poëzie als ziekte en noodzakelijk kwaad in Meander)

De gedichten van Dmitry Golynko (1969) onderzoeken het verband tussen taal en cultuur in de Post Sovjet maatschappij. Een heel verhelderend interview met deze Russische dichter is te lezen op Calque - een blog voor vertalers.
Golynko geeft onder meer een overzicht van de belangrijkste hedendaagse dichters in Rusland.
Bovendien krijg je ook een fragment cadeau uit zijn laatste bundel ‘As it turned out’ (verschijnt in september bij Ugly Duckling Presse).
In dit fragment blikt Golynko terug op de boeken die hij heeft gelezen. Korte feitjes in de doodgewoonste taal ter wereld, zo dichten de dichters in Rusland tegenwoordig: lees hier verder.

“… Ik heb twee mogelijkheden: stoppen met kunst,
mezelf duidelijk maken en mezelf zijn
…. ik ben die mensen beu die de klassieke Ben verkiezen
boven de nieuwe Ben
en die eerst in de rechterbenedenhoek kijken
om zeker te zijn van de handtekening en de datum
…. het gaat niet goed en ik heb zin in een vodka
of een grappa of een whiskey
of een cognac met ijs
ik heb dorst
ik wil drinken. “

Ben, een tekst van 1988.
“…..J’ai deux options : arrêter l’art,
m’expliquer et être moi-même
……J’en ai marre des gens qui préfèrent le Ben classique
au Ben nouveau,
et qui regardent d’abord dans le coin
droit pour voir si c’est signé et daté “
…….Ca va mal alors j’ai envie de prendre une vodka
ou une grappa ou un whisky
ou un cognac avec de la glace
j’ai soif
je veux boire”

Ben, texte de 1988

“Als er een ik-vorm voor liefde bestond
dan zou ik het wel weten: dan was je er niet.”

Pieter Boskma, Het Violette uur - 2008
Een dichtbundel om mee te nemen naar het zuiden: lees hier verder.

Uit de laatste newsletter van Ben:

BEN PHILOSOPHE DE BAR

L’ambition la gloire tue
L’inaction aussi
BREF tout tue

BEN BARFILOSOOF

Ambitie en glorie zijn dodelijk
Berusting ook
KORTOM alles is dodelijk.

Beeldhouwer Bernar Venet loopt hier op de smalle scheidslijn tussen destructie en deconstructie.
Of is het gewoon een partituur die uitgevoerd wordt?
Muziek voor stalen zenuwen is het in elk geval: bekijk hier de intro van Bernard Venet zijn site.

Alle Studyrooms zien? Hier.

Dit 9 minuten durend youtubefilmpje begint in ware Griekse tragediestijl. Een doorsnee Amerikaans gezin zit aan tafel. Moeder steekt een beschuldigende vinger op naar haar zoontje Hercules en dochtertje Tatiana die zo zwaar waren bij de geboorte dat haar vagina sindsdien onbruikbaar is voor de liefde. Haar man José zit er bij en kijkt ernaar.
Een uitzichtsloze donderwolksituatie, ware het niet dat in Californië een vaginale verjongingskliniek bestond onder de gedreven leiding van dr Matlock. Geen schaamlip te groot of deze plastische chirurg knipt ze bij, geen schaamlip te smal of dr. Matlock zet er de silliconespuit in. En moet er dringend wat aan de pigmentering van de vulva gebeuren? In de kleurenkaart van Dr. Matlock vindt u vast uw lievelingstintje terug.
Het filmpje is vooral interessant voor de beginscene waarin de moeder haar kinderen als de oorzaak van haar armzalig sexueel leven aanwijst.
Je ware In De Gloria, maar dan in Amerika en écht.

Onbegrijpelijk dat Laser Vaginal Juvenisation nooit in een roman van Houellebecq is terechtgekomen.

Alle studyrooms:  hier klikken.

Voor je zuidwaarts trekt, nog vlug deze recensie van Pieter Boskma, Het Violette uur, lezen.

The Other Shoe

Oh if it were
only the other
shoe hanging
in space before
joining its mate.

“An almost empty suitcase, that’s what I want my poems to be, few things,” zegt Kay Ryan over haar gedichten,  “The reader starts taking them out, but they keep multiplying.”

Kay Ryan is de nieuwe poet laureate, na Charles Simic. ’Outsider with sly style’, zo omschrijft  The New York Times  deze Californische dichteres van het smalle vers.

Deze twee met Tarantino..

Dit jaar was Frank Gehry aan de beurt om het Paviljoen van de Serpentine Gallery in Londen te ontwerpen.
De 80-jarige architect zette een open structuur op poten opgetrokken uit diverse materialen en alle kanten uitwaaierend. Gehry as usual dus.
The Pavilion of Delight, zo kopt The Telegraph.

(nicht van Pessoa)

Ook de briefwisseling tussen Pessoa en de flamboyante mysticus Crowley willen de erven Pessoa nu te gelde maken. Een merkwaardig artikel trouwens in The New York Times over Portugal - Nationalisme - Saudade - Astrologie.