De complete T.S. Eliot is op komst

september 12, 2011

Op het blog van The Nation is een interessant essay te lezen over T.S. Eliot. Daarin probeert James Longenbach een definitie te geven van wat hij noemt the Eliot way die hij omschrijft als “de aan het absurde grenzende drang om elk detail eindeloos te wikken en te wegen, of het nu om een pyama of een doctorale graad gaat.” Dilemma’s, verscheurende gevoelens van twijfel, aarzelingen en extreem scepticisme gaan bij de dichter Eliot hand in hand met plotse, onverwachte, impulsieve beslissingen:  “the awful daring of a moment’s surrender/Which an age of prudence can never retract.” zoals het in The Waste land te lezen staat.  Zo trouwde hij met zijn eerste vrouw  Vivien Haigh-Wood, twee maanden nadat hij haar voor het eerst ontmoet had. Ook zijn toetreding tot de Church of England moet gerekend worden tot zo’n ‘awful daring of a moment’s surrender‘. Vrijwel niemand was hier destijds van op de hoogte.

Longenbach verbaast er zich over dat  “in tegenstelling tot zijn tijdgenote Virginia Woolf, van wie de brieven, dagboeken, essays en manuscripten met grote zorg werden uitgegeven, het grootste deel van Eliots geschriften nog onuitgegeven is.  Complete uitgaven van zijn gedichten en proza staan op stapel (de gedichten worden uitgegeven onder redactie van Christopher Ricks en Jim McCue; het proza wordt bezorgd door Ronald Schuchard), het is nog wachten op de definitieve uitgave. Het eerste deel van Eliots brieven, uitgegeven door zijn weduwe Valerie Eliot, verscheen in 1988, 23 jaar na de dood van de dichter. Nu, nog eens 23 jaar worden de brieven uitgegeven onder het algemene redacteurschap van John Haffenden, waarbij het eerste deel  The Letters of T.S. Eliot, Vol. 1: 1898–1922, edited by Valerie Eliot and Hugh Haughton, aangevuld wordt met een tweede deel dat meer dan 800 pagina’s beslaat en zijn correspondentie behandelt tot 1925.”

Longenbach kijkt ook uit naar de langverwachte uitgaven van Eliots verzameld prozawerk: “ “A Sceptical Patrician” and “Eeldrop and Appleplex” zijn slechts enkele van de honderden fascinerende prozastukken die onverzameld zijn gebleven.”

Eliot schreef ook een introductie bij een lang historisch gedicht met de titel Savonarola. Daarin spreekt  Eliot zijn scepsis uit over de waarde van historische interpretatie maar wat vooral merkwaardig is dat hij nergens toegeeft dat de auteur van  Savonarolais zijn bloedeigen moeder is, Charlotte Eliot, die op haar 83e haar eerste poëziebundel uitgaf.

Lees het essay op The Nation.

About these ads

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 293 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: